menu

Marillion - Script for a Jester's Tear (1983)

mijn stem
4,13 (585)
585 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Script for a Jester's Tear (8:39)
  2. He Knows You Know (5:22)
  3. The Web (8:48)
  4. Garden Party (7:15)
  5. Chelsea Monday (8:16)
  6. Forgotten Sons (8:21)
  7. Market Square Heroes [Battle Priest Version] * (4:17)
  8. Three Boats Down from the Candy * (4:30)
  9. Grendel [Fair Deal Studios Version] * (19:08)
  10. Chelsea Monday [Manchester Square Demo] * (6:52)
  11. He Knows You Know [Manchester Square Demo] * (4:28)
  12. Charting the Single * (4:51)
  13. Market Square Heroes [Alternative Version] * (4:48)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 46:41 (1:35:35)
zoeken in:
avatar van meneer
5,0
Wederom een corona ochtend waarin ik bezig ben met mijn werk. Onderwijs. Van een VWO 5 klas de praktische opdrachten nakijken. Thuis. Het is de zoveelste dag. En elke dag vraag ik mij af welke muziek ik ga opzetten om mijn arbeid te verblijden. Maar dat was al snel duidelijk toen ik vanochtend wakker werd met de regels:

So here I am once more...

Ja, ik heb het album op LP, op cd maar de snelheid van de waan van de dag laat mij het album binnen een minuut beluisteren via Spotify.

En Fish komt vol met liefdesverdriet mijn wereld binnen. Ik kan de tekst van het lied zo toepassen op een bepaalde fase in mijn leven maar om die periode hier te beschrijven is mij te privé en ook te kwetsbaar. Nog steeds.. Ik heb deze tranen al eerder vergoten en ik wil ze niet nog een keer voelen en laten stromen. Dat heeft geen toekomst. Ik wil niet meer terugkeren naar het speelveld van de gebroken harten. Alhoewel ik diep van binnen weet dat juist dat spel nog niet helemaal over is. En ergens ben ik hier de dwaas die wel uit het paradijs is ontsnapt maar soms toch nog over zijn schouder kijkt. Zij zegt namelijk dat ze nog steeds van mij houdt..

Ik weet het, weet je. Ik ook van jou..

De muziek gaat door, klanken uit een ver verleden. 1983. Ik was toen 16. Toen had ik al die prinses gekust die nu nog steeds als een metaforische kikker wacht tot ik haar weer kus en terug zal veranderen in die prinses.

Ietwat verstoord uit mijn gedachten kijk ik op. Mijn vrouw zit tegenover mij met haar ontbijt. Een mooie glimlach op haar gezicht. En de onzichtbare traan op mijn narren gezicht droogt meteen op. Ik heb ooit al een beslissing gemaakt. Veranderingen moesten gemaakt worden. Ik heb ze gemaakt.

Dus ik verlaat mijn erfenis van romantiek uit een schemerwereld en pak mijn scharlaken pen, verlaat het poëtische toetsenbord en deze nar wordt weer docent. Mijn fucked up fugazi moment is voorbij.

avatar van fish
5,0
meneer schreef:
Wederom een corona ochtend waarin ik bezig ben met mijn werk. Onderwijs. Van een VWO 5 klas de praktische opdrachten nakijken. Thuis. Het is de zoveelste dag. En elke dag vraag ik mij af welke muziek ik ga opzetten om mijn arbeid te verblijden. Maar dat was al snel duidelijk toen ik vanochtend wakker werd met de regels:

So here I am once more...

Ja, ik heb het album op LP, op cd maar de snelheid van de waan van de dag laat mij het album binnen een minuut beluisteren via Spotify.

En Fish komt vol met liefdesverdriet mijn wereld binnen. Ik kan de tekst van het lied zo toepassen op een bepaalde fase in mijn leven maar om die periode hier te beschrijven is mij te privé en ook te kwetsbaar. Nog steeds.. Ik heb deze tranen al eerder vergoten en ik wil ze niet nog een keer voelen en laten stromen. Dat heeft geen toekomst. Ik wil niet meer terugkeren naar het speelveld van de gebroken harten. Alhoewel ik diep van binnen weet dat juist dat spel nog niet helemaal over is. En ergens ben ik hier de dwaas die wel uit het paradijs is ontsnapt maar soms toch nog over zijn schouder kijkt. Zij zegt namelijk dat ze nog steeds van mij houdt..

Ik weet het, weet je. Ik ook van jou..

De muziek gaat door, klanken uit een ver verleden. 1983. Ik was toen 16. Toen had ik al die prinses gekust die nu nog steeds als een metaforische kikker wacht tot ik haar weer kus en terug zal veranderen in die prinses.

Ietwat verstoord uit mijn gedachten kijk ik op. Mijn vrouw zit tegenover mij met haar ontbijt. Een mooie glimlach op haar gezicht. En de onzichtbare traan op mijn narren gezicht droogt meteen op. Ik heb ooit al een beslissing gemaakt. Veranderingen moesten gemaakt worden. Ik heb ze gemaakt.

Dus ik verlaat mijn erfenis van romantiek uit een schemerwereld en pak mijn scharlaken pen, verlaat het poëtische toetsenbord en deze nar wordt weer docent. Mijn fucked up fugazi moment is voorbij.


Herkenbaar! Ik speel de deluxe remastered edition tijdens mijn schoolwerk. Wat een geluid! Off topic, welk vak geef je? Ik ben docent Engels, bovenbouw.

avatar van hogweed
5,0
Het is genieten geblazen van de heruitgave op cd/blu-ray. Er gaat voor mij niets boven het geluid van de vinylversie uit de jaren 80, maar ik vind de remix - in tegenstelling tot sommige andere bewerkte Marillion albums - zonder meer geslaagd, en ik kan de oude remaster naar de zolder verbannen.

De extra's zijn eveneens om te smullen, al had ik gehoopt op meer oudere opnamen en oorspronkelijke versies van sommige nummers. Recital of the Script zal bij de meeste liefhebbers in de kast staan, maar de 'afgestofte' editie van dit legendarische concert op Blu-ray is uiteraard ook welkom. De interviews over de beginjaren van de band maken het verhaal compleet, en wat te denken van de audio-opnamen van het optreden in de Marquee. Wow... .

Wat een heerlijke trip down memory lane!

avatar van Gert P
5,0
Zeker mooi en heb hem ook binnen de 5 disc de luxe uitvoering en druk aan het beluisteren....

avatar van Bravejester
5,0
Vandaag de luxe 5 disc uitvoering ook aangeschaft!

Maar goed dat het lange weekend net is begonnen want dat wordt genieten!

Ik zag trouwens al dat de opname in The Marquee 1 dag eerder is dan de versies die op cd 2 en 3 van Early Stages staan. Exact dezelfde set list ook maar dat is met 1 EP en 1 album ook niet echt verwonderlijk.

Benieuwd of er veel verschil zit in geluidskwaliteit.

avatar van Bravejester
5,0
When Steve plays these solo´s of his he is really giving the tears of the Jester substance ….

Dit kwam in me op luisterent naar het machtige Blind Curve op dit moment!

avatar van strandsmurf
4,0
De nieuwe box smaakt naar meer. Iemand al iets gehoord wanneer de Fugazi remix eraan komt?

avatar van Guinness1980
4,5
Buiten een paar nummers kende ik niks van Marillion. Of ja, vooral Kayleigh ken ik en dat vind ik echt een heel goed nummer maar op de een of andere manier kwam ik er nooit aan toe om me in deze band te gaan verdiepen.
Afgelopen week tipte een collega me enkele bands en cd’s om eens te checken, waaronder deze.
Dit weekend me daar aan gewaagd en dit album vind ik echt helemaal te gek! Maar meteen ook op CD besteld en binnenkort eens andere albums van Marillion proberen.

avatar van Running On Empty
4,5
strandsmurf schreef:
De nieuwe box smaakt naar meer. Iemand al iets gehoord wanneer de Fugazi remix eraan komt?

Tijdstip nog niet bekend maar hij gaat er komen.

avatar van Mssr Renard
3,5
Voor het eerst echt eens goed naar de tekst van Chelsea Monday geluisterd. Nu valt mij op dat de hoofdpersoon zelfmoord pleegt aan het eind van de song.

In de het gesproken stuk tijdens de eindsolo wordt daarover gesproken. Een soort dialoog tussen twee voorbijgangers over het nieuwsbericht in de krant dat een jong iemand uit The Old Father (Thames) is gevist.

Iemand daar ideeen over?

avatar van bikkel2
4,0
Mssr Renard schreef:
Voor het eerst echt eens goed naar de tekst van Chelsea Monday geluisterd. Nu valt mij op dat de hoofdpersoon zelfmoord pleegt aan het eind van de song.

In de het gesproken stuk tijdens de eindsolo wordt daarover gesproken. Een soort dialoog tussen twee voorbijgangers over het nieuwsbericht in de krant dat een jong iemand uit The Old Father (Thames) is gevist.

Iemand daar ideeen over?


Als ik mij niet vergis zou het om drugs problematiek moeten gaan. Wellicht een verslaving?

avatar van Zagato
4,5
bikkel2 schreef:
(quote)


Als ik mij niet vergis zou het om drugs problematiek moeten gaan. Wellicht een verslaving?


Dat is He Knows You Know, Chelsea Monday gaat volgens mij over een mislukte actrice die zelfmoord pleegt.

avatar van bikkel2
4,0
Zagato schreef:
(quote)


Dat is He Knows You Know


Ja, je hebt helemaal gelijk. Ik haal het door elkaar.

avatar van Mssr Renard
3,5
Iemand deze 3D video van de titelsong weleens gezien?

Marillion - Script For A Jesters Tear 3D - YouTube

avatar van Nicolage Rico
4,0
Deze sinds lange, lange tijd weer eens opgezet. Ik deel nog steeds dezelfde mening over de titeltrack; de eerste 5+ minuten vind ik niet zo bijzonder, maar de laatste 3 behoren tot de beste van Marillion. Die hadden van mij de 46:41 minuten vol mogen mogen. Waanzinnig.

5,0
Samen met 'Misplaced Childhood' muzikale dichtkunst van de hoogste klasse.

avatar van daniel1974nl
4,0
Eerst besloot ik em niet aan te schaffen in de deluxe editie. Vooral omdat Misplaced Childhood niet meer leverbaar was waardoor ik min of meer besloot om het bij de laatste vier te houden. Maar ten besloot Marillion om MP weer beschikbaar te maken en dacht ok. Nu of nooit en dus werd het gauw nu. Dus nog even op de valreep Script, Clutching & Mp aangeschaft. Ik kan het iedereen aanraden.

Het her-beluisteren van Script was een trip down to memory lane. Ik heb denk ik de afgelopen jaren vooral geluisterd naar het late Marillion en alleen zo nu en dan eens een keer Clutching opgezet, dus ik was even weer vergeten wat het destijds in 1990 met me deed. Ik ontdekte eerst The Thieving Magpie, toen Script. Ik was toen 16 jaar en natuurlijk begrepen we weinig van Fish z'n teksten ook al konden we ze al gauw luidkeels meebrullen en met scouting evenementen en een kamvuur werd dat al gauw vaste prik (aangezien het percentage Marillion fans in onze groep gestaag aan het groeien was).

Script, He Knows You Know en Chelsea Monday kende ik van TTM, maar de andere nummers nog niet. The Web en Forgotten Sons waren daarbij vooral de twee nummers die de hoogste ogen gooide. Het titelnummer zelf heeft me nooit echt geraakt of in ieder geval niet zoals andere nummers. In die tijd was Script alleen nog maar beschikbaar op een (wat ik denk was) straight to CD versie. Er was dus niets aan gedaan hetgeen resulteerde in een doffe en niet dynamische ervaring. EMI was daar goed in in die tijd. Ik bleef altijd een haat liefde relatie houden met de geluidskwaliteit van hun vroegere werk. De remasters uit 1997 kwamen dan ook als een godsgeschenk en ik heb ze nog steeds alle 8 (die samen Marillion maken op de zijkant). Alle 8 heb ik veel gedraaid maar nu zijn er inmiddels van 5 nog betere versies beschikbaar.

Ik speel de albums nu meestal af op BR met DTS HD geluid. De beste van de 5 is wat mij betreft zonder twijfel Brave. Maar Script mag er ook zeker zijn. Loepzuiver, zoveel dynamiek een vol geluid dat je 360 Graden omringt (vooral erg mooi ook met het kerkorgel deel in Grendel die jammer genoeg geen surround behandeling heeft gekregen en was dan vast nog veel beter geweest). Ieder nummer klinkt alsof ze gisteren hadden kunnen zijn opgenomen. Script werkt nu veel beter als opening omdat de opbouw nu veel beter tot zijn recht komt en ook omdat in de docu het nummer uitgebreid wordt bespoken en we nu weten dat Fish het altijd zo bedoeld had). Hier is echt aandacht en liefde aan besteed aan het remasteren en remixen (al vraag ik me af waarom SW niet koos om deze te doen ipv MC).

De bonus nummers, liveconcerten en documentaire zijn absoluut de moeite waard. Zeker de laatste geeft zoveel meer inzicht over het vormen van de band, de compositie van de nummers, hoe de teksten zijn geschreven en soms waar ze over gaan. Het live concert dat hier bij is gevoegd is onuitgegeven en is de andere dag terwijl het andere concert (identieke setlist met alleen een langere Margaret) al in Early Stages zat. Ook mooi is dat Recital nou op BR is toegevoegd (al had ik em al op DVD). De CD alleen heeft wat bonusnummers die hier dan weer niet op staan. Verder puntje van kritiek is dat niet de complete EP van wel MSH is toegevoegd en Charting The Single (van He Knows, You Know) maar niet de lange live uitvoering van Margaret (van de GP Single).

Dit is al met al daarom de 40,- meer dan waard. Ik kijk uit naar Fugazi.

avatar van ProGNerD
Waar zo'n Marillion meter toch al niet goed voor is, daniel1974nl...

avatar van daniel1974nl
4,0
ProGNerD exactly

Ik kon het na het stemmen op the Web niet laten

4,5
geplaatst:
Omdat de Marillion meter nog loopt, deel ik graag volgende info :
Verhaal achter de platenhoes - Script for a Jesters Tear (1983) - MARILLION - Cultuurpodium Boerderij Zoetermeer - cultuurpodiumboerderij.nl

Maar de meeste Marillion fans zullen dit allemaal al wel weten, denk ik

avatar van ricardo
5,0
Een fenomenaal album dit, wat direct al met de titeltrack magistraal opent! The web, Chelsea Monday en Forgetten Sons doen er nauwlijks voor onder! En He Knows You Know en Garden Party zijn ook nog 2 iets mindere, maar ook prachtige nummers. Wellicht mijn favoriete album van deze band. Al vind ik Clutching At Straws en Misplaced Childhood ook leuke platen. Fugazi vind ik met name qua geluid wat minder dan die andere 3. Vooral de helium achtig klinkende zang vind ik op sommige momenten van Fugazi niets.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:13 uur

geplaatst: vandaag om 00:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.