Showbiz & A.G. - Runaway Slave (1992)

En anno 2011 ook!

Blijf me inderdaad telkens verbazen hoe fris en lekker dit album bij iedere luisterbeurt blijft klinken. De hele vibe op dit album is pure 90's underground hip-hop zoals het hoort te zijn. Het is moeilijk te analyseren wat dit album nu precies zo goed maakt. Waarschijnlijk zijn de uitstekende beats van Showbiz hier een belangrijke factor in. Harde drumbeats en gewaagde jazzy samples gecombineerd met diepe basslijnen zorgen voor de sfeer. Showbiz smijt met vette beats in de intro van nummers. Om vervolgens het nummer pas echt te beginnen en daarmee weer een nieuwe vette beat in je gezicht te gooien. Voor ongeduldige luisteraars klinken de beats soms wat kaal of onaf. Maar als je eenmaal de volumeknop wat meer open hebt gezet, hoor je hoe goed alles elkaar aanvult. A.G.'s duidelijke stem en goede articulatie zorgt ervoor dat je geen woord van de raps mist.

Mijn bespreking uit het Niels Tip-Topic. Deze werd me getipt door MAS:

‘Oudere’ hiphop wil door mij nog wel eens ietwat saai gevonden worden, voornamelijk vanwege de beats. Vaak gebeurt er niet al teveel of klinkt het wat te stoffig naar mijn smaak waardoor het mij op den duur gaat vervelen. Het zijn dan ook alleen de echte groten die mij een album lang weten te boeien met dit soort beats, waarvan Pete Rock een goed bijvoorbeeld is.

Ook dit is een album met een dergelijke sound uit dezelfde tijd. Ik was blij met deze tip omdat ik me nog niet zo heel erg in de hiphop uit deze tijd heb verdiept en er zo weer wat van meepik. Tegelijkertijd waren mijn verwachtingen ook niet bepaald hoog gespannen omdat ik al gelezen had dat het hier om vrij kale beats ging en enkele users hier ook tegenaan liepen. Dat in beschouwing genomen is dit album alleszins meegevallen! Ik vind het wel meevallen met de kaalheid van de producties, die door het vele blazergebruik behoorlijk op die van Pete Rock lijken. Er zit aardig wat variatie in de beats die een fantastische sfeer weten neer te zetten, het heeft echt zo’n ‘vibe’. De MC’s die hierop te horen zijn kunnen prima uit de voeten op deze beats en vormen met hun fijne flow een belangrijk aandeel in de sfeer van dit album.

Wel is het een album met duidelijke hoogtepunten en wat mindere momenten. Zo is met name Still Diggin’ niet minder dan absoluut geweldig. Ook op bijvoorbeeld Catchin’ Wreck, Fat Pockets en Silence of the Lambs (Remix), die ik dus beter vind dan het origineel, kun je eigenlijk nauwelijks stil blijven staan, echt heerlijk gewoon. Wel duurt het met zijn zeventig minuten wel erg lang, mede omdat ook weer niet alle nummers van het hoge niveau van de eerder genoemde nummers is waardoor het op den duur toch weer als teveel van hetzelfde aanvoelt en gaat kabbelen. Verder is het gewoon een erg fijn plaatje die me erg goed is bevallen, bedankt dus! Een dikke 3,5*

More than way out of the ghetto heb ik ook als favoriet staan...
Voorheen was ik nooit zo fan van dit album, maar ik ben er achter gekomen dat ik hem altijd ongeveer uitzette bij track 5, de remix van Silence of the lambs. Dat nummer vind ik gewoon niet goed.
Ik vond de beats hier altijd een beetje druk, met al die hoge blazertjes, maar sinds ik verslingerd ben geraakt aan de Showbiz remix van Diamond's Sally got a one track mind, ben ik zijn stijl meer gaan voelen. En A.G. is natuurlijk een uitstekende MC. Ik vind hem op dit album ijzersterk. Veel van zijn zinnetjes blijven in mijn hoofd hangen, ook door zijn flow en timing.
Aan Goodfellas kan ik nog steeds absoluut niet wennen, maar ik plaats dit album inmiddels op gelijke hoogte met Stunts blunts & hip hop, als twin peaks en classics van de DITC discografie.