Cockney Rejects - Greatest Hits Vol. II (1980)
mijn stem
14 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Punk
Label: EMI
-
War on the Terraces (2:38)
-
In the Underworld (2:46)
-
Oi! Oi! Oi! (3:26)
-
Hate of the City (3:04)
-
With the Boys (2:19)
-
Urban Guerilla (2:13)
-
The Rocker (2:32)
-
The Greatest Cockney Rip Off (2:10)
-
Sitting in a Cell (2:49)
-
On the Waterfront (3:54)
-
We Can Do Anything (2:34)
-
It's Alright (2:21)
-
Subculture (1:25)
-
Blockbuster (4:50)
-
15 Nights * (2:23)
-
We Are the Firm * (3:43)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
39:01
(45:07)
0
geplaatst: 26 mei 2008, 23:26 uur
Net effe iets beter dan de eerste. De sound van de staantribunes, onvergetelijk.
0
von Beethoven
geplaatst: 16 september 2008, 02:49 uur
Ook weer zo een oude punk knaller waar je vrolijk van wordt!
gouw weer eens beluisteren.......dat gaat nooit tegen vallen!
Dat ik weet ik zeker!
PROOST!
gouw weer eens beluisteren.......dat gaat nooit tegen vallen!
Dat ik weet ik zeker!
PROOST!
0
geplaatst: 19 mei 2010, 23:00 uur
Mooie punkplaat dit. Heb hem beluisterd bij een kameraad, maar doet me erg denken aan de Sex Pistols, maar vind dit nog wel iets heftiger klinken zelfs.
0
geplaatst: 13 januari 2024, 16:49 uur
Vandaag weer eens uit het stof gehaald. Een van de leukste en beste punkalbums. Deze uitzinnige bende aanhangers van West Ham United gaat helemaal los. Het is vast oost-Londense humor als je je twee eerste studioalbums de naam Greatest Hits volume.1 en 2 meegeeft. De energie spat er na 43 jaar nog steeds vanaf. Maar de periode dat de staantribunes in Engeland nog onveilig waren komt nooit meer terug.
0
geplaatst: 28 mei 2025, 07:36 uur
Op reis door de afspeellijsten die ik maakte met daarop new wave en aanverwanten, beluister ik de albums achter die nummers. De muziek staat op chronologische volgorde en zo ging het van de vorige halte U.K. Subs via Bad Manners naar de volgende Londense groep.
Greatest Hits Vol. II is de ironische titel van de tweede Cockney Rejects, de groep die hun albums in 1980 vrijwel gelijktijdig uitbracht met die van de Subs.
Hoogtepunten op deze van de (mede) grondleggers van oi-punk: om te beginnen opener War on the Terraces, een beschrijving van het leven als supporter van West Ham United en tegelijkertijd al die andere voetbalclubs met een rijke historie.
"The local pub, it stands silent and all of this town, will be soon
And you remember the pints we would sink and sing "the fuzz is watching you"
Met het derde nummer Oi! Oi! Oi! legde de groep de basis voor de benaming voor deze punkcultuur, die in beleving verschilt van die van de eerste Britse punkgolf. Geen hanenkammen of veiligheidsspelden, maar wel een herkenbare kledingstijl, verwant aan die rond voetbal: strakke t-shirts of poloshirts, bomberjacks, kistjes en in de teksten rebellie uit East End:
"The kids they come from everywhere, the East End's all around (...)
Put on your boots and Harrington, and kick down that fucking wall
You can listen to politicians, they'll lead you astray
(...) And we're running down the backstreets - Oi! Oi! Oi!"
In With the Boys (On Tour) klinken voetbalkoortjes in de titelregel en wordt expliciet benoemd hoe dat tourleven eruit ziet. Toch net wat anders dan bij een doorsnee voetbalwedstrijd: dit is de wilde wereld van de muziek en kennelijk verschilde die bij punk niet van die van menig andere (rock)groep.
Het leven in East End kan levensgevaarlijk zijn blijkens Urban Guerilla en met The Rocker wordt het dankzij de riff zowaar als hardrock, inclusief twee splijtende gitaarsolo's. Het wordt gevolgd door The Greatest Cockney Rip-off, als single haalde dit in mei #21. Buitenbeentje is On the Waterfront dat kalm en akoestisch aftrapt.
Lekker snel - hardcore? Hardcore! - is Subculture over het noodlottige einde van een punk in de handen van skinheads en slotlied Blockbuster is een cover van glamrockgroep Sweet, dat langzaam begint en na één refrein versnelt in de herkenbare stijl van de Rejects.
Hierboven noemde iemand hun bekendste nummer I'm Forever Blowing Bubbles, tot op de dag van vandaag echter niet op (een heruitgave van) dit album te vinden. De ode aan West Ham United was hun tweede hit die in mei de singlelijst haalde: #35. Ze haalden met de cover (oorspronkelijk uit 1918) Top of the Pops mee.
Wel op Greatest Hits Vol. II staat de kleine hit uit juli We Can Do Anything (#65) en als de elpee in oktober #23 haalt, ontbreekt daarop hitsingle We Are the Firm, diezelfde maand #54.
Punk was in 1980 allesbehalve dood en haalde nog altijd de Britse hit- en albumlijsten. Ter vergelijking: het lukte zelfs de Amerikanen van Dead Kennedys met een iets heftiger vorm van het genre op album Fresh Fruit for Rotting Vegetables. Dat haalde een notering in september, in november gevolgd door hitsingle Kill the Poor.
Laat mijn volgende station nu ook Amerikaanse punk zijn, zij het ongeschikt voor die lijsten. Op naar oktober 1980 als het debuut van de Circle Jerks verschijnt.
Greatest Hits Vol. II is de ironische titel van de tweede Cockney Rejects, de groep die hun albums in 1980 vrijwel gelijktijdig uitbracht met die van de Subs.
Hoogtepunten op deze van de (mede) grondleggers van oi-punk: om te beginnen opener War on the Terraces, een beschrijving van het leven als supporter van West Ham United en tegelijkertijd al die andere voetbalclubs met een rijke historie.
"The local pub, it stands silent and all of this town, will be soon
And you remember the pints we would sink and sing "the fuzz is watching you"
Met het derde nummer Oi! Oi! Oi! legde de groep de basis voor de benaming voor deze punkcultuur, die in beleving verschilt van die van de eerste Britse punkgolf. Geen hanenkammen of veiligheidsspelden, maar wel een herkenbare kledingstijl, verwant aan die rond voetbal: strakke t-shirts of poloshirts, bomberjacks, kistjes en in de teksten rebellie uit East End:
"The kids they come from everywhere, the East End's all around (...)
Put on your boots and Harrington, and kick down that fucking wall
You can listen to politicians, they'll lead you astray
(...) And we're running down the backstreets - Oi! Oi! Oi!"
In With the Boys (On Tour) klinken voetbalkoortjes in de titelregel en wordt expliciet benoemd hoe dat tourleven eruit ziet. Toch net wat anders dan bij een doorsnee voetbalwedstrijd: dit is de wilde wereld van de muziek en kennelijk verschilde die bij punk niet van die van menig andere (rock)groep.
Het leven in East End kan levensgevaarlijk zijn blijkens Urban Guerilla en met The Rocker wordt het dankzij de riff zowaar als hardrock, inclusief twee splijtende gitaarsolo's. Het wordt gevolgd door The Greatest Cockney Rip-off, als single haalde dit in mei #21. Buitenbeentje is On the Waterfront dat kalm en akoestisch aftrapt.
Lekker snel - hardcore? Hardcore! - is Subculture over het noodlottige einde van een punk in de handen van skinheads en slotlied Blockbuster is een cover van glamrockgroep Sweet, dat langzaam begint en na één refrein versnelt in de herkenbare stijl van de Rejects.
Hierboven noemde iemand hun bekendste nummer I'm Forever Blowing Bubbles, tot op de dag van vandaag echter niet op (een heruitgave van) dit album te vinden. De ode aan West Ham United was hun tweede hit die in mei de singlelijst haalde: #35. Ze haalden met de cover (oorspronkelijk uit 1918) Top of the Pops mee.
Wel op Greatest Hits Vol. II staat de kleine hit uit juli We Can Do Anything (#65) en als de elpee in oktober #23 haalt, ontbreekt daarop hitsingle We Are the Firm, diezelfde maand #54.
Punk was in 1980 allesbehalve dood en haalde nog altijd de Britse hit- en albumlijsten. Ter vergelijking: het lukte zelfs de Amerikanen van Dead Kennedys met een iets heftiger vorm van het genre op album Fresh Fruit for Rotting Vegetables. Dat haalde een notering in september, in november gevolgd door hitsingle Kill the Poor.
Laat mijn volgende station nu ook Amerikaanse punk zijn, zij het ongeschikt voor die lijsten. Op naar oktober 1980 als het debuut van de Circle Jerks verschijnt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.