Slipknot - Vol. 3: The Subliminal Verses (2004)

Soms geef ik 5 sterren voor het gemiddelde omhoog te krijgen. Vandaag nog eens naar geluisterd naar dit album en echt goed van genoten.

Dat vind ik nou echt raar. Het is toch je eigen stem, die geef je om aan te geven hoe erg je van dat album geniet, niet om het gemiddelde omhoog te krikken.

Het gemiddelde moet inderdaad gebaseerd zijn op wat iedereen gemiddeld vind van de inhoud. Omhoog krikken vind ik typisch fangedrag.

en september is al lang geweest

...En? All Hope Is Gone werd eind augustus vorig jaar uitgebracht. Als iedereen overal zulke nutteloze opmerkingen gaat beginnen posten, zal het niveau hier snel gaan dalen, hoor.

Ben niet meteen een Slipknot fan maar ik vond dit destijds toch goed meevallen. In geen geval een klassieker en soms een beetje te veel van het goede maar nummers als the blister exits en duality vind ik lekker wegbeuken.

3* niet slecht


ook net nog een groot gedeelte van een concert in Hammersmith Londen gezien. Toch redelijk brutaal en snoeihard. Ik vond het wel entertainment!

Respect voor de Corey!

deze haalt het toch niet bij hun vorige 2
reden: te rustig op sommige momenten, slipknot was juist goed omdat ze goed konden beuken en toch nog origineel en "wanhopig" uit de hoek kon komen, maar hier is dat beuken soms ver te zoeken

sommige nummer blijven echter geweldig dus zal ik dit nu niet de grond in boren maar een redelijke score geven

Lekker sterke CD, heerlijk bruut heerlijk krachtig.
Toppers voor mij zijn toch: The Blister Exists, Duality, Welcome, Vermilion, Pulse of the Maggots, Before I forget.
op een of andere manier maakt Vermilion iets bij mij los, ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen maar het klinkt iig geniaal.
Vermilion pt2 is rustig, daardoor een ander geluid op de plaat, en ook op the Nameless hebben ze een rustig stuk, maar dit zorgt voor een lekkere afwisseling.
Al met al een heerlijke plaat!

Ik ben het helemaal met je eens, de genoemde nummers zorgen zeker voor een lekkere afwisseling op het album waardoor dit album, iig voor mij beter te beluisteren is dan de twee voorganger. Die overigens ook zeker goed te beluisteren waren!

wat wel lollig is is dat je metal in je naam hebt staan maar de muziek gaat niet verder dan bfmv

Net zo lollig als jezelf 'deathmetalhead' noemen en vervolgens maar één echt death metal album in je top 10 hebben staan.

cannibal corpse

en k luister ook ,vader,death,
gorezone,cote d'ver, beyond reproach,rawsar,braincasket,dr doom,erabus, six feet under,deicide, suffocation bastard, grindmindid,Wormed,

en zowieso k heb geen favorite genre maar als k moest kiezen koos k toch voor death,black,thrash metal.

Dus, dat een album in mijn top 10 lijst niet odner metal valt luister ik het ook niet?

nee nee k snap je wel. dom grapje van mij iedereen z'n eigen smaak en jij gaat zo te zien meer voor nu-metal maar bij sommigen is het zo luisteren een paar bandjes (bijv nirvana,linkin park,metallica) en daar houd het ook mee op. en daar word k laaste tijd en beetje duizelig van

kan ik me goed voorstellen

Dit was idd een rare reactie die ik toen geplaatst had. Ik vermoed dat ik dit niet serieus bedoelde, want 5 sterren geven om het gemiddelde omhoog te krijgen is redelijk belachelijk. Bovendien boeit het gemiddelde mij minder als de reacties op een album.

The Blister Exists, Three Nil, Duality, Welcome, Vermilion, Pulse of the Maggots en vooral Before I forget zijn de beste nummers op dit album.
Toch geen 5 sterren waard wegens nummers 11 tot 14 die verre van slecht zijn, maar toch minder zijn als de eerdere nummers.

Dan moet je toch iets meer naar The Nameless luisteren. Dit nummer is na verloop van tijd mijn favoriete nummer van de plaat geworden. Juist omdat er zulke extreme verschillen tussen hard en zacht zitten, wat uiteindelijk naar elkaar toe werkt en een hardrock mengelmoes van het slome akoestische en het ruige metal.

Ik vind die mengelmoes juist jammer, dat contrast tussen die slijmerige stukjes ballad en knallende metal is zo lekker sarcastisch, maar vind het samengevoegd toch een beetje slap, zeker na zo'n vervelende bridge (bij Slipknot valt het mij sowieso op dat lekker stevige riffs soms aan elkaar geplakt worden met oersaaie bridges).
Van nummers 11 t/m 14 wil ik eerder The Virus Of Life als beste nummer aanwijzen Verder is het vooral Vermillion dat ik nog steeds letterlijk noot voor noot kan dromen, heerlijk nummer. De rest is niet zo memorabel gebleken, maar ik moet dit (of misschien Iowa) maar weer eens gaan luisteren.

En vanaf hier gingen ze de mist in

Blijft bijzonder hoeveel Lovers en Haters deze band heeft. Hier zie je ook weer van die lusters die deze plaat een 0,5 geven omdat ze het herrie vinden... Flikker dan lekker op en ga naar Taylor Swift of Nick & Simon luisteren! Maar ga geen cijfer hierop geven want dat doe ik ook niet bij muziek dat ik überhaupt niet wil luisteren. Maar dat blijft het verneukeratieve van een rating systeem en bekendheid van een band. Ook onder de metalheads blijft (Nu-Metal) een vreemde eend in de bijt. Maargoed ik ben wild van deze plaat en band dus mijn mening is ook niet geheel biased. En dan krijgt het uiteindelijk een cijfer wat het hoort te krijgen. Te laag naar mijn mening, maarja daar doe je toch niets aan. Rock on boys! \../(*x*)\../

Mooie inhoudelijke bijdrage. Ik zou hem bijna gaan luisteren.

Slipknot's derde album heeft niet dat verknipte, maffe psychopathische sfeertje van het debuut, noch is het even sinister, getormenteerd psychotisch als hun tweede wapenfeit Iowa. Wat deze Vol 3 wel is, is een harde maar merkwaardig toegankelijke Metalplaat waarin Slipknot enigszins succesvol afstapt van de chaotische "serial killer"-Metal om verder te gaan met het maken van min of meer commerciële Pop-Metal, zonder hierbij het Slipknot-gevoel te verliezen.

Persoonlijk blijf ik liefhebber van het gestoorde karakter van hun eerste twee platen, maar deze derde mag er ook nog wel best wezen. De band bewijst dat Metal niet noodzakelijk generisch en zoetsappig moet worden om toegankelijk te zijn en maakt met Vol 3 weer een sterke, originele plaat met een geheel eigen gezicht. Na dit album ging het niveau lichtjes naar beneden met AHIG en Vol 5, maar slecht werd het nergens.

Hoewel er in Metalland uiteraard nog betere bands te vinden zijn, is Slipknot zelf gewoon een alleraardige band. Veel metalheads lijken een bloedhekel te hebben aan deze band. Ikzelf voel het niet. Een van de weinige bands uit de bespotte Nu-Metal scene die materiaal hebben uitgebracht dat ook echt de moeite waard is om te beluisteren.

Deze CD had een veel hogere score kunnen krijgen als het alle vulletjes had weggelaten. De stijl waar men naar toe beweegt bevalt me veel beter dan de eerste 2 CD's.

Deze toch wel errug vaak gedraaid. Mss wel hun beste? Draai m nu nog weinig...overkill