Gabriel Rios - Ghostboy (2004)

Aardig plaatje van Rios. Begint vooral sterk, zakt daarna wat in om weer een sterke eindspurt te trekken. Het is lekker zomerse muziek, luister lekker weg.

Ik heb het concert in de Stevenskerk in Nijmegen zondag helaas gemist, maar had Gabriel Rios daar graag willen zien.
Mijn eerste kennismaking was niet door de Appelsientje reclame, maar bij een documentaire op de Belgische televisie (waar ik ook bij een soortgelijke docu Ozark Henry leerde kennen).

Heerlijke zomerse muziek; La Gran Siesta klinkt in ieder geval een stukje Zuiders dan België; zo ook Bones Bugalo. Blijkt dat hij van oorsprong een Puerto Ricaanse muzikant is, maar vanaf Let It Go klinken ook wel degelijk Belgische invloeden door (Zita Swoon), Unrock begint Ozark Henry-achtig, maar al snel wordt het heerlijk swingend.

Broad Daylights is het beste nummer van het album; heerlijk vrolijk. Wrang als je weet dat deze song op de begrafenis van Theo van Goch werd gespeeld, als persoonlijk favoriet (werd ook gebruikt in zijn film 06/05 over een andere moord; Pim Fortuyn).

Catastrofe is in combinatie met die rap wel leuk, maar toch trekt het me minder; ook tekstueel.
Bij Cincomanos komt het wel weer allemaal goed; het zomerse sfeertje is weer helemaal terug.

Ghostboy heeft hetzelfde sfeertje als Broad Daylights; tenminste voor mij wel. Het een na beste nummer op dit album, maar hier dus ook van die typische weirde Belgische (lees dEUS) geluidjes er door heen. Heeft een groot nadeel; het nummer had langer mogen duren, erg aan de korte kant.

Bij Carlito gaat de rap toch wel vervelen; een keer is leuk, maar zo geweldig is die combinatie nu ook weer niet.
Santera is een heerlijk romantisch dansnummer; nodigt uit om danslessen te nemen, maar omdat mijn vrouw weinig ritme gevoel heeft ontwaak ik maar weer uit die droom; dit had een goede afsluiter kunnen zijn.

Badman is dat dus niet, doet zijn naam wel eer aan; die vervelende rapper (sorry voor de liefhebbers) is echt bad, man.
Al met al een prima plaat, maar zonder rap had er een half punt meer in gezeten.

Dit is eigenlijk helemaal niet mijn smaak, maar Gabriel Rios levert met "Ghostboy" toch een redelijk boeiende plaat af. Deze Belgische Zuid-Amerikaan mengt verschillende wereldse invloeden tot een smeltkroes aan muziek. Ik hoor hip-hop beat, opzwepende latin ritmes, de nodige elektronische toevoegingen en dromerige popmelodieën. De hitsingle "Broad Daylight" is bekend van de Appelsientje reclame en is een heerlijke zomerse track. Maar de gehele plaat is behoorlijk aanstekelijk. Ook leuk hoe hij "I put a Spell on You" (bekend van met name Creedence Clearwater Revival) heeft verwerkt in de intro en outro van deze plaat. Overigens heb ik Gabriel Rios bij de twee meter sessies nog een fantastische akoestische uitvoering zien en horen spelen van Jimi Hendrix' "Voodoo Chile". Sympathieke vent, net als deze plaat eigenlijk.