Tangerine Dream - Encore (1977)

Wat was Tangerine Dream in de jaren 70 oppermachtig, die TD line up (tot en met '77) was gewoon gestoord geniaal, ik ben jaloers op degenen die hun in actie hebben mogen meemaken toendertijd.

Dit album is reizen door muzikale landschappen. Majestueus groots en wijds van opzet.
Er zit een bepaalde spanning in maar toch ook een gevoel van vrijheid.
Mysterieus, bloedmooi en dromerig met een brutaal, stevig karakter.
Hier word getoverd met sfeer. Spookachtig en verlaten, gevuld met briljante ideeën.

De synthesizers brengen kosmische klanktapijten voort, en de drumcomputer maakt het gewoon helemaal af.
Bevrijding voor de ziel, een geweldig avontuur, een kunststuk van miraculeuze formaat. Het geeft hernieuwde kracht.
Het stuk van Monolight van 3:30 tot 7:30 is trouwens 1 van de meest prachtige muziekstukken die deze aardbol heeft geproduceerd, het laat me echt mijn leven overdenken in een positief daglicht.

Een klassieker van formaat. 5*

Eindelijk op LP gevonden in goede staat.
Dit is inderdaad een prachtig album van TD.
In de jaren 70 hebben ze erg goede platen afgeleverd

Heb een verzamelbox met de periode 1977-1983, die begint met deze LP. Ik de box omgekeerd geluisterd en nu blijkt het begin - met voorsprong - het beste. Had ik al een beetje verwacht (daarom mijn omgekeerde volgorde: eindigen met het mooiste !

Dan hebben mijn oren me toch niet bedrogen. Ik schreef in mijn bericht over Oedipus Tyrannus die exclusief op de In Search of Hades-boxset is terug te vinden, dat een deel uit "Act 3" later terug zou komen op "Desert Dream". Leuk om dat hier terug te lezen .

Toevallig heb ik het boek bij de In Search of Hades box geschreven - op basis van eigen onderzoek (hear, hear), dus dan is dat cirkeltje ook rond.

Overigens is een deel van Act 3 later gebruikt voor deel 2 van Rubycon, niet voor Desert Dream (...wat delen bevat van Act 1 en 2 - zie daarvoor het hier boven genoemde boek bij de ISOH box).

Tangerine Dream live.....ik heb nooit goed begrepen waarom je een concert van bands als Tangerine Dream, Kraftwerk of Klaus Schulze zou bezoeken. Bij Jean Michel Jarre kun je nog een spectaculair opgetuigd circus verwachten, maar verder moet je het toch echt van de muziek hebben en niet - zoals zeker bij Kraftwerk - van een paar moeilijk kijkende mannen die elk twee uur lang als een stel houten klazen achter een keyboard wat toetsen en knopjes staan te bedienen. Klaus Schulze slaat wat dat betreft alles: die zat altijd met zijn rug naar het publiek her en der wat aan knoppen te draaien en zo ongelofelijk mooi als zijn muziek is, zo saai en slaapverwekkend waren zijn live concerten. De lichtshow kan zeker bij dit soort atmosferische muziek veel doen, maar na het zoveelste wisselende kleurenpalet slaat ook daar de verveling na een tijdje toe.
Tangerine Dream heb ik nooit live gezien, en wat ik live van ze ken vinden we terug op deze "Encore" dubbelaar. Ook hier zie ik geen enkele toegevoegde waarde van het publiek wat je af en toe op de achtergrond hoort juichen of klappen. Nee dit is pure muziek om te luisteren en je daarin weg te laten voeren, met je ogen dicht. En dan word ik zeker niet teleurgesteld. Alle vier de lang uitgesponnen nummers zijn de moeite waard, met wat mij betreft "Desert Dream" als beste nummer. Binnen het synthesizergenre ben ik minder van hen gecharmeerd dan van toppers als Jean Michel Jarre en Klaus Schulze, maar slecht is het allerminst wat de heren hier ten gehore brengen.

Tangerine Dream heb ik ooit live gezien in oost Berlijn. De show die ze brachten was eenvoudig van opzet. Wel was er een licht laser show te zien dei wat leven in de brouwerij brachten. Daarnaast waren er bewegende podium delen te zien. Het was ook best onderhoudend te noemen. Want Edgar Froese hield tijdens de show met enge regelmaat een gezellig praatje tussen de muziekstukken die in een soort sneltrein vaart voorbij kwamen. Waardoor er nauwelijks ruimte was om even te klappen tussen de muziekstukken door. Wel stelde Edgar Frroese de band aan het einde van show voor en dankte de aanwezigen voor hun komst. Dat voelde goed aan.