Suede - Suede (1993)

Het is niet Blur of Oasis maar Suede die de Britpop op de kaart zette. Deze plaat sloeg destijds in als een bom en veranderde het muzikale klimaat in Engeland volledig. 4,5*

ronduit in-druk-wek-ken-de debuutplaat.
Toen ik op een zaterdagnamiddag in mijn toenmalig stamcafé de eerste noten hoorde van "So Young" ... die gitaar! die stem! ik wist niet wat me overkwam !
Ik liet alles vallen en ging deze CD kopen.

Deze plaat heeft zo veel voor mij betekend in mijn leven en nog altijd blijft ze overeind.

***** 5 op 5 *****

Dit was toch veel verpletterender dan die hele Oasis / Blur hype. En ook die vond ik indertijd beslist niet slecht hoor, maar dit was veel indrukwekkender

Aangezien titan zo'n prachtig bericht over Suede postte bij "Singles" (bedankt daarvoor ! ), leidde dat tot een kleine introspectief tripje bij deze jongen.

Flashback naar '93 (denk ik) - plotseling zie ik een clip passeren op MTV: "Animal Nitrate" van een groep die "Suede" heet. Dat had ik nog nooit gezien - zo'n decadentie!

Los van die vermeende decadentie (tieners! ) was die song voorzien van een prachtige door het nummer snijdende gitaar.

Die song verliet m'n hoofd niet - vervolgens met pa naar Gent om voor m'n verjaarscadeau die cd te kopen. Die hoes vond ik toch zo verdomd androgyn! Prachtig

En belangrijker: die nummers, allemaal eersteklassers! Nog steeds heeft "She's not dead" geen spat ingeboed van z'n mooie intensiteit. De rest ... tsja: wat goed is dat blijft goed

4* is toch wel echt te weinig voor deze plaat, ik ga maar voor de 5*

Op dit debuutalbum van Suede is geen zwak nummer te bekennen. Dit is werkelijk een prachtig album, ga mijn stem verhogen. Een aanrader dit album.

Dit album staat na 13 jaar nog als een huis. 'So Young' en zeker het intro van 'the drowners' bezorgen me nog regelmatig een zeer bijzonder melancholisch gevoel. Heerlijk om daar af en toe even in te verzwengelen. Beste 'Suede' blijft voor mij een bijna schier onmogelijke opgave. Hun laatste 2 albums niet meegerekend dan. Zelden heb ik me zo verheugd op een act als bij Suede op Werchter '97 en wat maakten ze het waar!!!

Het is dat Pearl Jam Ten heeft gemaakt anders was deze cd mijn nummer één aller tijden. Dit is echt een briljante cd. Het laatste nummer is hemels Ik vind Suede hier op haar best. Na DogManStar vertrok Bernard Butler en bleek dat hij het genie is achter Suede. Deze debuut cd zou in een ieders cdrek moeten staan. Do I have to say more?

Bijna net zo goed als het briljante Dog Man Star. Waarom ik deze net een halve ster minder geef weet ik eigenlijk niet. Wellicht omdat ik Dog Man Star eerder kende en dat de plaat van Suede was die me voor het eerst betoverde...! Hoogtepunt van dit prachtige album is voor mij Sleeping Pills 4,5* maar ik moet er wellicht toch maar 5 van maken...

Doe die halve ster er maar bij Ace. En niet alleen vanwege Sleeping Pills.

Ik geloof dat Suede bij elkaar is gekomen doordat Brett Anderson ooit een advertentie in de NME zette. Hij wilde een band oprichten en ik geloof dat ie oa The Smiths ( ) en Pet Shop Boys ( ) als referentie noemde. Ben blij dat ze niet te veel op die laatste zijn gan lijken.

Dit is een meesterwerk, misschien wat minder weerbarstig dan de opvolger Dog Man Star, maar de geldingsdrang (die ik ook bij de eerste van The Smiths zo terughoor) is hier zo groot dat het na 13 jaar nog steeds een onweerstaanbaar album is!

Ik heb het zojuist gedaan... En nee, niet alleen vanwege Sleeping Spills, maar dat nummer is wel zo briljant...

Inderdaad een verbluffend debuut, met sleeping pills als hoogtepunt.

Op mij heeft Suede ook meer indruk gemaakt dan bijv. een Oasis.
Misschien is het wel dat Suede niet zo te koop liep met het feit dat ze zo'n mooie nummers maakten.
So Young is ook mijn favouriet; ook al doen Animal Nitrate en The Drowners het ook altijd wel goed.

Suede were formed in London in 1989 by bassist Mat Osman, singer Brett Anderson and his then girlfriend, Justine Frischmann, on rhythm guitar. They soon added guitarist Bernard Butler – who was recruited through an advertisement in the NME.

Grappig, dat Justine er bij had gezeten wist ik niet eens. Bedankt voor de informatie!

Om het verhaal nog iets completer te maken: Drummer Mike Joyce van The Smiths maakte ook gedurende korte tijd deel uit van de band.

Suede formed in 1989 and briefly included former Smiths drummer Mike Joyce and future Elastica frontwoman Justine Frischmann. In 1992 the group, consisting of Anderson, guitarist Bernard Butler, bassist Mat Osman and drummer Simon Gilbert, had signed to Nude Records; the Melody Maker famously declared them "The Best New Band in Britain" in a cover story before they'd released a single record.

the next life: prachtig nummer... ik bekijk de film 'the chase' alleen maar voor de magistrale scene waarin dit nummer gespeeld wordt. en eigenlijk is de film niet zoveel waard, maar gewoon door dit nummer wordt het niveau al wat opgekrikt.

He, da's gek. Dit klinkt nog steeds niet gedateerd...

4.0, en niet eens zozeer uit nostalgie-overwegingen....

moet verzekers de meest lelijkste hoes zijn

bah

beter dan de opvolger deze 3sterren

Niets mis met deze hoes, het geeft net prima de thematiek weer van een band als Suede ( later ook Placebo bvb ).
Hier is dus niets 'bah' aan, het is zelfs kunstzinnig te noemen itt tot bijvoorbeeld black eyed peas wat dus gewoon vulgair is.

Over Suede heb je precies niet veel goeds te vertellen.
Jammer; is nochtans een fantastische band hoor, wat mij betreft véél beter dan tijdsgenoten Blur en Oasis, en minstens de evenknie van Placebo (met de nadruk op minstens!).

Waarom? Te controversieel? Omdat het gehandicapte lesbiennes zijn???
Of een andere reden?
Mooi is uiteraard een rekbaar begrip, maar ik vind het zeker gedurfd.

ik weet niet eens of het gehandicapte zijn. dit laat ik ter zijde. voor mij gewoon een lijke hoes. niet meer en niet minder

mijn mening is wel dat placebo een klasse beter is dan suede hoor MAAR dat zijn natuurlijk smaken hé.

Placebo vind ik het niet halen bij deze band (alhoewel ik zeker wel een liefhebber ben). Qua hoezen winnen ze het wel dik van Suede, m.u.v. de hoes van Dog Man Star die ik geweldig vind.

wel dat zijn smaken en maar goed ook. zou maar een saai leven zijn

Ik vind Placebo en Suede ongeveer op hetzelfde niveau spelen, bovendien hebben beide bands zowel qua muziek, qua geaardheid als qua teksten gelijkenissen.
Nog enkele gelijkenissen :
- Hun tweede album is bij beide bands het sterkst ( Dog Man Star - Without you I'm nothing ).
- De langzame nummers zijn beide bands de meest interessante ( zie ook hier, een sleeping pills of next life vind ik 10 keer interessanter dan een metal mickey of animal lover ).
Op die dubbele met B-kantjes staan ook nog een aantal parels van dat kaliber.

Eén van de weinige cd's die ik 14 jaar na aanschaf nog steeds regelmatig draai. Of, eigenlijk had ik 'm eerst op bandje, maar die is een beetje stuk gedraaid. Waardoor ik na al die jaren wanneer ik naar de cd luister nog steeds een beetje verrast ben wanneer de muziek tijdens "breakdown" gewoon doorgaat, en ik niet het bandje om hoef te draaien, om vervolgens nogmaals die eerste minuut breakdown te horen.

Net niet zo goed als Dog Man Star (ik vind het donkere, bombastische geluid van dat album geweldig), maar een briljant debuut van Suede. Met name 'So Young' en 'Animal Nitrate' zijn meesterwerkjes. Ik krijg altijd zo'n nostalgisch gevoel bij So Young (die gitaar van Bernard Butler!). Prachtig gewoon. Dit is zo'n plaat die nooit gaat vervelen..

Decadentie, dromen en afgunst anno '93.
Het weergeven van sterke contrasten tussen het sterrendom en het aardse leven en dit gegoten in wonderbaarlijk mooie popsongs.
Sleeping Pills/The Next Life, nee er is momenteel geen Britse (pop)band die dit niveau haalt.
Eén van de beste debuutplaten allertijden, zowaar nog overtroffen door hun tweede.

We'll fly away for good.

De tijd begint toch te wegen op dit plaatje. Ik blijf het een fantastisch debuut vinden, maar na al die jaren ontdek je toch wat zwakkere plekjes. Productie is vrij vlak, en een aantal nummers zijn 'op' wat mij betreft. Animal lover & the drowners bvb, terwijl ik die vroeger beiden heel goed vond. Breakdown en Pantomime Horse zijn ook hun glans verloren, en zelfs so young laat wat van zijn pluimen.

In vergelijking met 'dog man star' is deze plaat toch veel minder tijdloos, ik ga deze ook veel minder eens spontaan opleggen.

Maar goed, ik krijg nog altijd kippevel bij de intro van animal nitrate, en the next life spelen ze waarschijnlijk op mijn begrafenis

Toch maar die 4 sterren behouden dus.