Velvet Revolver - Contraband (2004)

Ik heb hem van de week weer eens opgezet, had dat al sinds 4 september 2010 niet meer gedaan en het was dus weer eens tijd, tijdens het in bad gaan(lach niet), toen had ik er namelijk tijd voor.

En het valt me toch altijd wel mee! Maar toch ben ik van mening dat de heren beter moeten kunnen, dus ben benieuwd hoe de nieuwe plaat er uit komt te zien.

Begint erg lekker en het Guns N' Roses gehalte is hier weer aardig hoog, net als op Its Five O' Clock Somewhere. Maar toch zitten er inkakkertjes in en kan oom Scott weer eens vervelend aanwezig zijn, vind het gek dat zijn stem zo veel hoger is bij VR dan bij STP maar goed, terug naar het album.

Gewoon lekkere Rock N Roll die zeker niet stoort en ook bij vlagen erg goed is.
4,5 sterren voor deze, verhoog m van 4

Slash is een meer dan uitstekende gitarist. Dat laat hij ook weer horen op "Contraband" van Velvet Revolver. Maar een goede gitarist alleen maakt nog geen goed album. Slash strooit weer met het grootste gemak met aanstekelijke riffs, maar het songmateriaal is gewoonweg te zwak om overtuigend te worden. Daarnaast vind ik Scott Weiland als zanger geen lichtpunt. Wat mij betreft was hij beter op zijn plek bij de Stone Temple Pilots. Een positieve uitzondering op dit alles is het nummer "Slither", maar dit nummer kan de rest van de plaat niet redden. "Contraband" is inwisselbare rock en niet onderscheidend genoeg.

Een stevige, ouderwetse, lekker vunzige rockplaat, met dertien uitstekende nummers waar ik persoonlijk niet één zwakke broeder tussen kan vinden (zelfs de ballades zijn geweldig) en met een zanger wiens psychedelische stem wonderwel past bij het stevige fundament van meestergitarist Slash & co. Niet "nieuw" of "vernieuwend", wel consistent, overtuigend, vol zelfvertrouwen en van A tot Z ijzersterk. Heerlijk om deze waanzinnige gitarist weer eens omringd te zien door een band waarmee hij een echt fantastische plaat heeft kunnen maken.
 

Een stevige plaat, die helaas ook matige ballads bevat.

Fijn rockalbum. Slash uitstekend in vorm en de door mij zeer gewaardeerde Weiland haalt helaas niet zijn STP niveau. Fall To Pieces is voor mij het hoogtepunt, mede omdat de vocalen daar wel ijzersterk zijn. De overige ballads zijn matig.
Niet baanbrekend, wel prettig.

Geen gelul maar gewoon 11 stevige rocksongs en 2 ballads die als een huis staan. Persoonlijk vind ik de stem van Weiland meer dan een toegevoegde waarde voor het gitaargeweld van de mannen. Op het volgende album probeerden ze meer diepgang te vinden wat eigenlijk wat averechts werkte.

Redelijke plaat , al heb ik niet zoveel met Slash. Weiland kon ik altijd wel waarderen . Dit is een standaard ,degelijke rockplaat ie niet as hemelbestormend de boeken in zal gaan. Leuk voor erbij ,zeker niet essentieel, maar toch prettig genoeg om hem eens in de zoveel tijd naar beneden te halen. 3 en halve ster.

Toevallig deze plaat weer eens op de oortjes gehad tijdens een wandeling. Erg lang niet meer gehoord. Ook alweer 20 jaar oud inmiddels.
Met name de eerste 6 klonken toch wel weer fijn. Daarna verslapte het voor mij een tikje.
Slither zit nog steeds in de huidige setlist van GnR dacht ik.