Rush - Moving Pictures (1981)

Klinkt fantastisch, genieten van Rush in 5.1, moesten ze met alle Rush cd's doen.

Ik twijfel alleen nog of ik de blu-ray dan wel dvd-audio versie zal aanschaffen.

Ja maar om daar nou 25 a 30 euro voor te vragen......terwijl elke fan de cd al in huis heeft, vind ik toch echt te veel van t goede. Al die remasters altijd, word je toch gek van.

14 pond voor cd en blu ray is echt niet zo duur.

Nee dat is niet zo duur, maar ik kom m elke keer tegen voor minstens 25 euro. + waarom zou je t willen hebben als je de cd al hebt? Tzelfde als je een bepaalde film al op dvd hebt en m daarna nog n keer op blu ray koopt.

Ik vind het mooi dat het er is, je kunt immers zelf beslissen of je het wil kopen.

Precies, en dat doe ik dan dus ook niet

Hierbij een link naar een filmpje van uitstekende kwaliteit van The Camera Eye live in Red Rocks.

Very nice indeed. Al maakt mister Glee een rommeltje van zijn zangpartijen. Het zij hem vergeven.

Het was helemaal niet zo'n slecht idee om Moving Pictures integraal te vertolken.

Groot gelijk, als je de cd al in huis hebt kun je zo vaak genieten als je wilt van deze plaat. Muziek kost al genoeg, dan koop ik voor die 25 of 30 euro liever iets nieuws van een andere artiest. Ik hoef ook niet steeds dezelfde cd in 3 dubbel geremasterde vorm in drievoud in huis te hebben of een dvd of blue ray versie van dit album. Gewoon geldkopperij om wat extra geld van de fans uit de zakken weg te kloppen.

Want wat voegen alle andere versies nu daadwerkelijk toe. De remaster van deze plaat koop je overal voor rond de 7 euro, en dan hoor je Rush op zijn best.

Wat wil je nog meer.

Het nieuwe Rush album.

Ik ben weer op een Rush tour. Ooit begon ik aan dit album maar ben toen niet verder gaan luisteren. Dit vooral omdat ik verdwaald raakte in de discography van Rush.

Mijn god, wat een rotstem!

Gelukkig is de muziek goed genoeg om daar even doorheen te bijten en dan kom je erachter dat de zang helemaal niet zo vervelend is. Zo ging het bij mij in ieder geval. Ik ken dit album pas sinds gisteren en ik vind het meteen goed.

Van het langste nummer van het album verwacht ik altijd iets extras. Vaak vind ik de langere nummers (op progrock en progmetal albums) ook de betere. The Camera Eye stelt me gelukkig niet teleur! Een lekker lange intro en erg fijne zanglijnen. Ook Red Barchetta bevalt me meteen goed, hoewel ik niet goed weet wat ik van de tekst moet vinden. Ik vind het op een bepaalde manier wat te speels en kinderlijk overkomen.

Voorlopig zal ik nog maar niet teveel over dit album uitwijden. Ik ken het immers pas net dus mijn oordeel stelt nog maar weinig voor. Vast staat al wel dat Moving Pictures me goed bevalt

Red Barchetta is gebaseerd op een kort verhaal van Richard Foster.

A Nice Morning Drive

Hoewel de stem van Geddy Lee me vanaf het begin af aan al beviel, kan ik me voorstellen dat het voor sommigen even wennen is. Gelukkig maakt de muziek heel veel goed.

Leuk verhaal! Dat maakt de tekst van Red Barchetta meteen een stuk duidelijker. Ik vind het best een leuk onderwerp voor een songtekst, hoewel ik de tekst nog steeds wat zwak vind.

Ik heb het sowieso al niet heel erg op verhalende songteksten, omdat ze vaak wat 'gemaakt' overkomen. Zinnen in de trant van 'ik doe dit, en dan gebeurt dat' irriteren me behoorlijk. Ik snap dat het moeilijk is om een verhaal te vertellen op rijm en melodie, maar het gevolg is wel dat de teksten vaak wat simpel worden. Verhaaltjes die je voorleest aan kleine kinderen. Nee, geef me dan maar een 'gewone' songtekst.

Ik vind Red Barchetta ook niet de beste tekst, hoewel in Neal Peart zeer hoog aansla als tekstschrijver. En als drummer natuurlijk.

Hmm, de eerste keer dat ik een album van Rush beluister omdat het nogal een grote naam is in het prog genre, maar echt veel prog is hier toch niet aan naar mijn mening. Dit neigt meer naar hardrock dan prog rock. Ben een beetje teleurgesteld, enkel Limelight en Tom Sawyer kunnen me bekoren (gebeurt niet vaak dat ik de bekendste nummers ook de beste vind).

Rush is ook niet bij uitstek een progband maar werkt vooral in de jaren 70 met concepten en progelementen. Het blijft daarbij in de eerste plaats een hardrockband. Een goeie kennismaking zouden de albums 2112 , A Farewell To Kings of Hemispheres kunnen zijn die wat complexer in elkaar steken. Suc6.

En niet te vergeten het fel ondergewaardeerde Counterparts.
Ook Permanent Waves en Signals zijn prima instappers.
Deze Moving Pictures is één van hun vele meesterwerken.

Kort geleden heb ik dit album maar eens aangeschaft. Deels omdat ik het een goed album vind, en deels omdat het een klassieker is. Zo eentje waarvan ik vind dat ik hem gewoon hoor te hebben

De hoes is er sindsdien trouwens een stuk mooier op geworden, want op de achterkant van het boekje staat een hele leuke 'achter de schermen'-foto. Dan ga je vanzelf beter naar zo'n hoes kijken.

Alleen niet direct een aanrader voor iemand die een "progalbum" aan hoopte te schaffen en met een eenvoudig "hardrockalbum" thuiskwam. Ik sluit me bij Bluebird aan, met de opmerking dat van die drie wat mij betreft A Farewell to Kings met stip de beste is.

Casartelli heeft wel een punt vind ik wat betreft Counterparts. Oh, en wat A farewell to kings betreft ook trouwens!

Caress Of Steel mag trouwens ook nog getipt worden. Na Hemispheres wordt het allemaal niet minder interessant maar toch wat compacter wat overigens altijd genoeg aan verrassende vondsten te bieden heeft.

Ik moet wel zeggen dat Rush na Signals steeds meer de ''mainstreamkant'' opgaat met een enkele uitschieter hier en daar maar het blijft briljant in zijn soort mede door de bovengemiddelde insteek.

Zolang je van stevig met een proggy randje houdt is hier verder natuurlijk weinig mis mee maar ik zie het wel weer als een knieval voor het veranderende muziekklimaat van die tijd. Damn 80's............

Persoonlijk vind ik de albums Fly by night en vooral Caress of steel met afstand de slechtste Rush albums! De band is erg zoekende na hun debuut en dat gaat ten koste van de songs. Slechts sporadisch hoor je in enkele nummers flarden van wat later zou uitmonden in de Rush die we kennen.

Ik heb nooit zo begrepen waarom Caress Of Steel niet in de smaak viel/valt. Gewoon klassiek Rushmateriaal.
Moving Pictures is weer andere koek. Maar ja, de band was ook moving. En dat deden ze goed.

Dit is echt gelul van een oude man die in de seventies is blijven hangen zonder zich muzikaal verder te ontwikkelen.

Heeft denk ik te maken met wat je in je jeugd hebt leren kennen voor muziek (geld voor iedereen trouwens). Voor mij was met name Metallica en Iron Maiden super in the 80's, en zowat het beste wat het genre te bieden had, werd in de seventies echt niet beter gedaan. Ook bands als Simple Minds, The Cure en U2 waren echt super en ongeevenaard in the 80's, iets wat ze in de seventies niet bedacht hebben.

Als je alleen Rush bedoeld ben ik het wel met je eens, de albums van Rush die mij nog wel bevallen van hun na deze, zijn Counterparts en Snakes & Arrows. De jaren 80 Rush heeft mij ook nooit weten te boeien, vooral omdat het lekker rauwe middeleeuwse sfeertje verdwenen was.

Vanaf Signals vind ik het puur nog klinken als hapklare mainstream pop, een beetje de opel kadett of de honda vfr onder de muziek.

Heb trouwens het idee dat jij Fly By Night het beste Rush album vind.

Moet ik hier nou echt serieus op ingaan? Nou vooruit. Het enige waar ik de jaren 80 dankbaar voor ben is toch wel de geboorte van de monumentale Honda VFR 750 F geweest en dat is ook het enige wat uit die periode een blijvertje is gebleken.

Caress Of Steel is voor zover te tippen dat het een zekere vroege progressieve conceptstructuur heeft. Of je het wat vindt of niet is dan natuurlijk zelf te bepalen.

Fly By Night is ook niet al te bijzonder maar de hoes blijft gewoon kicken.

Dit heb ik lange tijd het beste album van rush gevonden, heb hem dan ook compleet stuk gedraaid net zolang dakker flauw van was. Ik draai hem nu nog maar hoogst zelden. geef mij A Farewell To Kings maar die overstijgt deze op dit moment beslist voor mij.

De platen van voor 2112 ken ik niet, en bennik ook niet nieuwschierig naar verder.

Enne de vfr is en blijft voor mij ook een topper natuurlijk en 1 van de best gebouwde motoren ooit, ik plaagde maar een beetje.

Maar als je in de 50 bent is een bmw k 75 wellicht een betere keuze voor woon werk verkeer.

Tja, dat blijft inderdaad een pekelfiets. Helaas een stuk minder betrouwbaar.

Ik heb Moving Pictures ook grijsgedraaid, beslist een sterke plaat die je blijft pakken maar overdaad schaadt altijd in dat geval. Een hernieuwde kennismaking met het oudere, wat meer conceptmatige werk kan dan soms weer heel verfrissend werken en tot nieuwe inzichten leiden. Vooral als je zelf een dagje ouder wordt.

Deze plaat zit een beetje op de overgang al naar Signals vind ik, maar de middeleeuwse sfeer die A Farewell To Kings wel heeft ontbreekt hier compleet op, deze is gelikter en beter uitgedacht en verder ontwikkeld.

Dit blijft voor mij toch wel het beste Rush album, maar heb A Farewell To Kings nu toch echt liever.