Rush - Moving Pictures (1981)

Dit album is voor mij het beste Rush album. Het album opend zeer sterk met Tom Sawyer, Red Barchetta gevolgd door het fraaie intrumentaaltje YYZ. Na de song Limelight volgt de song The Camera Eye. Dit is wel het sterkste nummer van Ruush. Het is een lang uitgesponnen nummer en van tijd tot tijd kippevel momenten. De nummers Witch Hunt en Vital Signs sluiten het album waardig af. Ik geef 4.5 sterren.

Uitstekend album van Rush.
Niet de beste dat vind ik nog steeds en volgens mij
als enige jawel het eerste album.

Tjongejonge, indrukwekkende reeks zet Rush hier op MuMe neer, ik tel 9 albums achter elkaar met meer dan 100 stemmen (=geen toeval meer...) die allemaal rond de 4,00 scoren. Ik ken deze nu redelijk goed en ben onder de indruk, Hemispheres ook langzaam aan het ontdekken, A Farewell To Kings pas 2x gehoord maar klinkt ook veelbelovend, Als dat zo doorgaat heb ik zometeen 9x Rush in de kast staan en mag ik me welhaast fan gaan noemen.

Bovenstaande post kan ik me nog levendig herinneren, midden jaren 90 had ik Rush leren kennen via 2112, Counterparts en Exit...Stage Left. Het werd een erg aangename en interessante ontdekkingsreis en een onvoorwaardelijke liefde voor de band die nooit meer is overgegaan. Moving Pictures is voor mij één van hun zogeheten perfecte albums. Werkelijk alles klopt hier.

Ik vind "The Camera Eye" the lang duren.
Had een paar minuten afgekund, op een gegeven moment heb ik dat themaatje wel gehoord.

Verder niets op aan te merken, bij "Permanent Waves" waren ze iets avontuurlijker ingesteld en ontdek ik helemaal geen minpuntjes dus dat is mijn Rush favoriet.

Wat betreft The Camera Eye: dat heb ik ook lange tijd gedacht, LC maar nu vind ik het prima zo.
Permanent Waves staat op 5* en staat dus ook hoog aangeschreven bij mij.

Wat een geweldige cd weer van Rush, gelijk twee geweldige openingsnummers met Tom Sawyer en het Heerlijke Red Barchetta. Als een band erg goed is in instrumentale nummers dan is het Rush wel want YYZ is prachtig.Limelight is heerlijk in al zijn invoud en The Camera Eye en Witch Hunt blinken weer uit in hun complexiteit. Vital Signs sluit deze topcd prima af.

De eerste 4 nummers zijn erg goed, daarna zakt het een beetje weg, maar ik ga me toch maar eens wat meer in Rush's uitgebreide discografie inluisteren.

Hoogtepunt vind ik Limelight.

Rush brengt de afgelopen jaren aan de lopende band live dvd's uit. Zonder uitzondering zijn deze zeer goed te pruimen. Nog steeds is de band top. Tijd heeft weinig grip op de band gehad. Door deze live dvd's ben ik weer eens in mijn platenverzameling gedoken en mijn favorieten van Rush op vinyl geluisterd. Heerlijk om die hoezen weer eens vast te hebben in deze tijd van streaming. Moving Pictures is toch ook wel mijn favoriet. Alleen de eerste vier nummers al. Klassiekers. Ook daar heeft de tijd geen vat op gehad.

Wat een heerlijk album opnieuw van Rush. Met Tom Sawyer begint het album direct al op een hoog niveau. Daar direct Red Barchetta achteraan en je hebt er na 2 nummers al 10 min aan pure genialiteit op zitten. Het instrumentale YYZ is voor mij alsware een moment om ff op adem te komen na de 2 eerder genoemde nummers. Niet omdat dit nummer minder is ofzo. Maar bij een band als Rush is het vaak het geval dat de lyrics wat extra's met mij doen. YYZ is voor mij daardoor een nummer om ff bij op adem te komen onder het genot van een lekkere portie instrumentale rock. Daarna volgt Limelight. Ik hoor meerdere mensen over dit nummer aangeven dat ze dit het minste nummer van het album te vinden. Onder het motto ' wel goed, maar te simpel'. Iets waar ik het persoonlijk totaal niet mee eens ben. Een heerlijk nummer, met een geniale tekst als je het mij vraagt. Daarna volgt voor mij de topper van het album met The Camera Eye. Weer zo'n heerlijk lang uitgespannen nummer zoals Rush dat zo goed kan. En met Witch Hunt en Vital Signs er achteraan om het nummer mee af te sluiten. Kan ik simpelweg maar met een korte omschrijving komen voor het album als totaal. Simpel weg geweldig vanaf het begin tot aan het eind.

Na vandaag weer enkele malen geluisterd te hebben naar deze cd kan ik mijn score niet anders dan verhogen naar 5....

De lijn van Permanent Waves wordt hier voortgezet en de muziek klinkt iets opener.
Wederom wordt er uitgepakt met instrumentaal vernuft en compositorische spitsvondigheden die de spanning er goed inhouden. Net als de cover heeft de muziek iets filmisch.

Hele goede schijf van Rush. Boeiend van begin tot het einde. Stevige prog, maar met vernuft en transparant.
Uitstekend geproduceerd en wat een muzikaal kunnen.

Geniaal album. Vind persoonlijk de laatste nummers iets minder, maar de rest is echt fabuleus.

Welke mindere nummers en welke rest maken dit album geniaal, Jelmer? Ik kan niet zoveel met je bijdrage op deze manier.

Niet mijn favoriete album van Rush, maar wel zó goed dat ik er geen moeite mee heb dat dit op MuMe (en trouwens ook door de All Music Guide) wordt gezien als hun beste plaat. Geen zwakke plek op te bekennen, met een heerlijk geluid en zoals gebruikelijk ook weer intelligente teksten die altijd wat te melden hebben. Heilig moment : YYZ vanaf 2'22, met eerst die gitaarsolo, dan die vier maten break en vervolgens die contrasterende door toetsen gedomineerde passage.
 

dat ze alle 3 perfect hun instrument kunnen bespelen staat als een paal boven water , de composities zijn ook heel goed , ik kan alleen die hoge stem van geddy ,niet aanhoren , precies een schaap dat gekeeld wordt , zopas de afl. gezien van classic albums , toch van genoten ,allé 3/5

Goed idee van je, beaster1256, net ook de hele dubbelaflevering van YouTube gedownload, erg leuk. Aardige èn verstandige jongens.
 

Rush is, voor wat het waard is, na 39 jaar opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.
Hierbij de link naar het dankwoord van de 3 Canadese helden.

Vooral die van Alex ''Lerxst'' Lifeson is hilarisch

Dat dankwoord is zéker... apart, bij even gebrek aan een betere term. Wie zei ook alweer dat je je werk altijd en jezelf nooit serieus moet nemen? 

Niks aan toe te voegen. Past kwa sterkte/waardering in het rijtje: Hemispheres, a Farewell to Kings en 2112.

Je vergeet Permanent waves. Daar is dit Moving pictures een tot in perfectie uitgevoerde opvolger van.

Daar heb je een punt

Met Rush heb ik het moeilijk door de bombastische sound en vooral door de zang maar dit album vind ik erg goed. Er wordt erg knap gemusiceerd en de composities zijn inventief en hoogstaand met sterke teksten en de nodige spanning. Rush kiest met inbreng van synths duidelijk voor de progrockkant en dat gaat hen goed af. Prima productie ook, helder en transparant. Zelfs de zang past pier perfect in het totaalplaatje. Wellicht ga ik ook de voorganger Permanent Waves aanschaffen.

Briljant album. Punt uit.

Zeker doen, die is nml nog iets beter !

.

Sorry maar dat ie echt niet. Moving Pictures is echt één van hun beste albums. Permanent Waves is goed, maar ontstijgt niet het niveau van Moving Pictures.

Qua gemiddelde ontloopt 't elkaar niet zo veel, dus voor beide stellingen is wat te zeggen. Hoewel Moving Pictures wel veel bekender is. 2x zoveel stemmen als het daaropvolgende Rush album. Waarom is dat eigenlijk zo?

Mijn voorkeur ligt vooralsnog ook bij dit Moving Pictures, dat naar mijn mening dan weer in de schaduw staat van Farewell en Hemispheres. Permanent Waves komt voor mij vlak achter Moving Pictures en Counterparts op plaats 5.... En dan hebben we 2112 en Power Windows ook nog....

Tja, zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Ik denk ook dat dit het hoogtepunt is van Rush. Als ik in een Rush bui ben dan zet ik altijd deze op.

De rush na deze hebben de heerlijke middeleeuwse sfeer niet meer en vind ik de keybords teveel de overhand hebben.

Pas met counterparts vind ik dat ze weer een acceptabel album hebben uitgebracht.

Nou Ricardo dan zou ik ook POWER WINDOWS in de herkansing gooien want die is ook niet te versmaden