Ihsahn - angL (2008)

Weinig black, veel prog. Weinig evil, veel pretentie. Weinig metal, veel gevoelige stukjes.

Gaat / ging dit bij Emperor nog vaak in de juiste verhoudingen geweldig goed, is het hier voor mij te ver doorgeschoten. Als de vaart er even inzit (zoals het grootste gedeelte van Monolith of Unhealer) klinkt het weer redelijk vet, maar dan doet de té heldere productie weer afbreuk aan de impact. Het hoeft van mij totaal geen rommelige obscure black-productie te hebben, maar dit is allemaal té klinisch.

Helaas, dat waren 2 maal 47 minuten die ik zo snel mogelijk wil vergeten.

Iets beter dan debuut The Adversary, wat mij betreft, mede door de iets betere produktie en de iets directere, wat stevigere songs. Het album waaiert wat minder uit richting allerlei metalgenres, wat de kwaliteit ten goede komt. De drums klinken nog steeds wat vlak, maar de bombast komt beter tot zijn recht.