Lil' Wayne - Tha Carter III (2008)

Ik hebben kunnen genieten van dit album.


Op sommige momenten slaan zijn teksten nergens op en moet hij het volledig van de producties hebben, maar die vind ik persoonlijk ijzerstrek.

Goede tracks:
3 Peat - eenvoudige productie, maar hier toch goed teksten van Wayne.
Dr. Carter, persoonlijk mijn favoriete nummer. Deze is heel orgineel.
You ain't got Nuthin - gewoon een keiharde productie.
Playin with Fire - goede productie en hij legt in het 3de couplet veel agressie.

Ja man.

Hij bedoeld tekstueel denk ik.

Dan zou het nog altijd gedeeltelijk origineel zijn.

Wow, ik snap hier niks van. Opnieuw zo iemand die dit walgelijke ding de hemel inprijst.

Alhier vind je de metacritic. Ofwel een meta analyse van een grote hoeveelheid recensies van dit album. Lil Wayne: Tha Carter III (2008): Reviews - metacritic.com
Wayne komt maar liefst op een 82/100! Hoe is dit mogelijk?

Rolling Stone:
This isn't a mixtape, it's a suite of songs, paced and sequenced for maxaqimum impact.

Urb:
Maybe that's how we need to view this record--a little less anxious in our anticipation and balanced out with a little more enjoyment. Then, it just might be a classic.

Pitchfork:
Instead of hiding his bootleg-bred quirks in anticipation of the big-budget spotlight, he distills the myriad metaphors, convulsing flows, and vein-splitting emotions into a commercially gratifying package that's as weird as it wants to be; he eventually finds his guitar but keeps the strumming in check.

Uncut:
In which the prince of hip hop get a blessing from the king. [Sep 2008, p.110]

The Guardian:
He breaks language down into building blocks for new metaphors, exploiting every possible semantic and phonetic loophole for humour and yanking pop culture references into startling new contexts.

The Onion (A.V. Club):
He's the man of the moment, but the disc's best moments strive for timelessness and attain it.

Gelukkig is er nog...:
Spin:
Dazzlingly flawed, Tha Carter III isn't an album to grade--it's one to bang insanely all summer, and not try to understand. It's that kinda year.

En Blockhead
Sweeping Generalizations with Blockhead: Get Off Lil' Wayne's D*@& | Definitive Jux Records - definitivejux.net

Dit album krijgt op allmusic ook een hoge score: 4/5. Snap al die positiviteit rond dit album niet echt, maar ik ken ook enkel de singles, maar die sporen mij niet echt aan om dit album in zijn geheel te beluisteren.

Het album kreeg anders eerst een 2,5

Corruptie!

Typisch weer zo'n album wat gehaat wordt door de grote naam van de artiest die het maakt. Je kunt 75% van de berichten hier verwijderen want het zijn allemaal zoutloze, ongefundeerde meningen van mensen die het wiel denken uitgevonden te hebben.

Ja dit is allemaal heel slecht en heel erg gejat enz. enz. Ok nu is het voor de 1000e keer gezegd, kan het dan uiteindelijk weer over de inhoud gaan? Bedankt.

Ik blijf dit een aangenaam album vinden. Staan genoeg nummers op die prettig in het gehoor liggen en die ik redelijk vaak draai. Ik begrijp de kritieken van de recensisten wel; dit is voor mij, op The Renaissance van Tip na, het beste mainstream album van 2008.

Lil' Wayne? inhoud? haha.

En wat als de mensen het geen reet uitmaakt wie de artiest is maar die het album gewoon kut vinden?
En vind je het gek als mensen zich ergeren aan deze aan deze artiest + dit album omdat het helemaal de hemel ingeprezen door de media en ga zo maar door?

Dan hebben ze alle recht om een onvoldoende te stemmen en kritiek te leveren. Alleen zie ik dit zelden gebeure nzonder dat Lil Wayne persoonlijk erbij wordt gehaald. Maar zoals ik al zei; laten we maar over de muziek praten ipv de artiest, daar zijn andere topics voor.

Oke, daar heb je gelijk in

Heleboel berichten die wel over Lil Wayne, maar niet over dit album gingen verplaatst naar Lil Wayne

Ik vind dit echt een supervet album! Gewoon alleen maar goeie nummers. Geen slechte zit er tussen. 3 Peat prachtig hoe hij het aan elkaar breid. Lollipop heerlijk nummer net als got money. Mrs Officer lekker rustig. De rest is ook gewoon erg goed. Vandaar deze 5. Ik luister hem elke dag.

Na mijn negatieve uitlatingen over haatstemmen moet ik toch even wat tegengas bieden. Dit is dan ook weer een voorbeeld van hoe t niet hoort...

Tha Carter III een 5 en Soulja Boy een 4...

Verschil moet er wezen natuurlijk

Paar jaar terug vond ik Lil Wayne niet zo maar laatste jaar(en) ben ik zijn stijl steeds meer gaan waarderen en luister nu zowat alles wat hij uitbrengt. Kan wel begrijpen dat sommige mensen Lil Wayne echt helemaal niks vinden

Lekker album dit. Got Money, A Milli, Mr. Carter, Lollipop en Let The Beat Build allemaal super. Vooral in clubs en in de auto heerlijk om Got Money of A Milli lekker hard te horen en Let The Beat Build kan ik echt achter elkaar blijven draaien. Mindere nummers vind ik Playing With Fire en You Ain't Got Nuthing.

3,5*

Ik mag toch gewoon mijn mening geven? Dat ik deze albums nu gewoon goed vind. Oke die van Soulja Boy is misschien een beetje overdreven. Maar Tha Carter III geef ik gewoon een 5. Ook gewoon terecht volgens mij. Maar nogmaals dit is mijn mening he.

Als je dit album zo goed vind waarom check je niet dan gelijk Tha Carter II? van natuurlijk Lil Wayne.

Ja mensen gaan sarcastisch lopen doen bij mensen die dit dikke muziek vinden. Beetje zielig altijd hoor

[/quote] Als je dit album zo goed vind waarom check je niet dan gelijk Tha Carter II? van natuurlijk Lil Wayne. [/quote]

Jazeker ken ik hem. Maar heb daar nog geen reactie gezet

Oke..

Ik moet zeggen dat ik dit album steeds meer en meer ga waarderen.. Ben een beetje in een uitgaans mood tegen woordig dus ik zet dit album ook wat vaker op.

Nu moet ik zeggen dat ik de ''rustigere'' minder clubbangers.. steeds meer ga waarderen..

Ik begon met dit album met een 2, later een 2,5 en nu nog wat hoger..

Op dit moment luister ik best vaak naar. 3peat, Mr Carter, A milli, Got money, Dr. Carter, Tie My Hands, Let The Beat Build, Shoot Me Down, lollipop...

De nummers van Kanye West (productie) vind ik sowieso erg vermakelijk nu dat ik het stemgebruik van lil wayne kan waarderen...
Tuurlijk is het láng niet de beste rapper die er is... Tuurlijk kan hij best vervelend zijn.. maar op dit moment vind ik het erg lekker.. dus gooi er 1 puntje boven op!!

***1/2

Iedereen die Wayne goed vind moet hier toch maar eens naar luisteren:

YouTube - Krayzie bone Kills lil wayne in freestyles (Must See)

Krayzie Bone > Lil Wayne

lol, ze hebben zo'n freestyle van Lil Wayne er neergezet waarin hij ape stoned is, zo kan ik het ook...

Ik moet toegeven, ja ik ben een Bone fan. maar deze video dan...

YouTube - Krayzie Bone A Million Times Better Than Lil Wayne

3 Peat - Lekker nummer om het album mee te beginnen. Wayne prijst zichzelf weer helemaal de hemel in op een zware bass.

Mr. Carter - Eén van de sterkste nummers op dit album. Mooi refreintje, Wayne komt met een paar goede lines en de andere Mr. Carter rapt ook een leuk stukje mee. En ik weet dat velen zich ergeren aan zijn arrogantie, maar ik vind het wel grappig. ..the next time you mention Pac, Biggie and Jay-Z, don't forget Weezy Baby!

A Milli - Eerst irriteerde ik me aan het voortdurende 'A Milli', maar na een tijdje ben ik er over heen gaan luisteren en bleek het toch wel een leuk nummer te zijn.

Got Money - Past precies bij de nummers 1 en 3. Zware bass en gewoon weer wat gezwets over niks. En toch klinkt ook dit nummer weer lekker.

Comfortable - Op een nummer met snelle drums en het rustige refreintje van Babyface verteld Wayne dat meisjes niet onvervangbaar zijn. Lekker rustig nummer met R&B-refrein.

Phone Home - Lil' Wayne zegt dat ie een alien is en dat is de reden dat hij uniek is. Even dacht ik dat ik Soulja Boy 'Phone Home' hoorde schreeuwen. Het nummer past precies in de eerste nummer met veel zelfverheerlijking.

Dr. Carter - Hier wordt het album wat serieuzer. In mijn ogen een origineel nummer. Niet om de productie (heb ik net gezien), maar wel om het concept. Lil' Wayne helpt rappers die problemen hebben met hun flow, onzekerheid en woordenschat.

Tie My Hands - Hij gaat door met serieus zijn. Een nummer over Katrina. Wayne komt, in tegenstelling tot vele andere nummers van hem, wel met een boodschap. Robin Thicke blijft ook nog eens een super goede zanger.

Shoot Me Down - Een dreigende beat. Wayne speelt er goed op in en zo is dit ook weer een lekkere productie.

Playin' With Fire - Eén van mijn favorieten. Een 'vreemd' refrein van Betty Wright in combinatie met een bang klinkende Lil' Wayne maken dit tot een bijzonder nummer.

Lollipop - Dit nummer valt nou niet bepaalt onder hip-hop. Een simpel pianodeuntje en veel herhalingen zorgen dat dit nummer in je hoofd blijft hangen. Ik denk dat dit liedje bedoelt is een soort intro voor Tha Carter III om het album te kopen. Dat is dan ook gebeurt. Precies het soort nummer dat een nr. 1-hit wordt.

La La - Net als bij 'A Milli' moest ik erg wennen aan deze David Banner-productie. Het herhalende kinderstemmetje dat 'Lalalala' blijft herhalen. Weer zo'n nummer waarbij je vooral niet op de tekst moet letten. Het blijft wel het minste nummer op het album, ik had voor het andere 'La La' gekozen (van de mixtape). Toch altijd wel even leuk om Busta Rhymes te horen.

Nothin On Me - Ik kende dit nummer al van een mixtape. Weet niet zo goed wat ik er van moet vinden. Eigenlijk toch wel een leuk nummer, maar het past niet bij het album. Ik vind de beat wel lekker, maar het is al het zoveelste nummer waarin hij zichzelf op de borst klopt. Het album had ook wel zonder gekund.

Let The Beat Build - Vrolijk nummer geproduceerd door Kanye West. Leuk nummer tussendoor. .. and the beat goes boom, b-b-boom boom..

Mrs. Officer - Ik vind Bobby Valentino altijd wel fijn om te horen ook al zingt ie alleen wiieee-oooeee-wiiee. Dit zijn juist de teksten van Lil' Wayne waarom ik wel kan lachen. ..all she want me to do is fuck the police.. en ..and after we got done, I said lady, what's your number? She said 9-1-1..

Tha Carter III past niet echt in de Tha Carter-serie. Het is een andere soort hip-hop. Dit komt denk ik door de verandering van producers. Er zijn nu meer verschillende producers gekozen die nu populair zijn. Het Cash Money-tintje is er af, zeg maar.
Een redelijk gevarieerd album dus. Een paar serieuze nummers, een paar liefdesliedjes en (misschien iets te) veel nummers over zelfverheerlijking. Om de beats moet je niet luisteren, want de nummers steunen voornamelijk op een zware bass. Ook tekstueel is het album niet echt hoogstaand, met een paar uitzonderingen daargelaten. Gewoon een fijn album dat ik op kan zetten zonder nummers te hoeven skippen. Daarnaast vind ik zijn humor en arrogantie wél grappig. Het geheel is in mijn ogen gewoon erg goed.

Blind eyes can look at me and see the truth
Wonder if Stevie do

Toch wel een dikke line.