Bettie Serveert - Palomine (1992)

Nederland mag best wel trots zijn op een band als Bettie Serveert. Dat werd ten tijde van dit debuut zeker ook wel geuit.
Ik vind het een prima cd, alhoewel ik er soms ook wel ietsje de kriebels van krijg. Het komt dan net even te opgelegd over: zo van "dit moet je wel goed vinden"...........
Grachtengordelrock.
Dat idee staat me soms wat tegen.

Hoe kan muziek nu klinken als: ...dit moet je wel goed vinden?
Ze komen uit Arnhem trouwens.

Weet ik, maar het komt op mij altijd wat arty over, en het is niet de band zelf die dat veroorzaakt, maar meer de pers die daar wel een houtje van had (vandaar de term ).
Wat dus ook niet wil zeggen dat ik het dus niks vind. Maar het sfeertje erom heen vond ik altijd wat minder. Nu is dat overigens al lang niet meer.

Precies ja, gebeurde dit jaar ook al met Gem. Die band was al voor het uitkomen van hun debuut eerder dit jaar de hemel ingeprezen. Het leek wel of er een NME-virus in de Nederlandse muziekpers was losgebroken.

Jij begrijpt exact wat ik bedoel (drukte me alleen iets te onduidelijk uit vrees ik).
Ik vind dan ook dat dat toch wel eens nadelig kan uitpakken voor de band in kwestie, ook al moet je daar doorheen kijken.
Bij dit album had ik dat altijd vrij sterk.

Nadelig in de zin dat het debuut dan alleen maar slecht kan uitpakken. Daar heegt Gem inderdaad ook wel een beetje last van. Gebeurde een aantal jaren geleden ook met Supersub.

Nu begrijp ik wat je bedoelt. Dat Grachtengordelrock-gevoel komt alleen maar door de pers (OOR, VPRO en VK). Ik dacht dat de muziek van Bettie je de term Grachtengordelrock deed bezigen. Seedling, Zea, en meer van die Krawattenclub-bands hebben die sfeer ook om zich heen.

Eigenlijk best zonde. Het rare is wel dat zodra het om bv een Brits bandje gaat die enorm gehypt wordt aldaar, ik er geen last van heb. Zodra het hier in eigen land gebeurt wekt dat wat irritatie op bij mij en gaat dat toch enigszins ten koste van het luisterplezier. En dat verdient zo'n band niet. Maar toch........
Ik heb dit album overigens ook redelijk met sterren beloond, toch ?!

3,5 ster is heel netjes inderdaad!

Best gek dat veel mensen daar altijd last van hebben van hypes enzo. Ik moet dan wel een nummer niet 1000 keer op een dag op de radio horen, maar dan zet ik de radio uit en luister het zelf een keer. Misschien een tip?

Hypes overboord. We zijn 14 jaar verder en Palomine is uitstekend houdbaar. Lekker en stevig en nog ongepolijst (da's nu helaas anders met Bettie S.). Intelligente pop/rock. En nummers die beklijven.
Zo. En dat is een 4.

dit is gewoon mooie popmuziek. heeft de tands des tijds prima doorstaan volgens mij. Beste plaat van dit sympathieke bandje. 3.5

Mijn eerste Bettie Serveertplaat. Hoewel tegenwoordig niet iedereen Bettie Serveert meer kan waarderen, kan ik toch iedereen deze plaat aanraden. Wat een gitaarwerk! Wat een drumwerk. Dit album kreeg ik van mijn vader, die er wat op uitgekeken was. Nu en dan draai ik de plaat nog wel eens. Het blijft een sterk album, met als hoogtepunten: 'Leg', 'Brain-Tag' en 'Balentine'.

Dit is toch wel een heel erg fijn plaatje, één van de beste Nederlandse muziekproducten wat mij betreft. Carol van Dijks stem is echt prachtig: ongepolijst maar toch kwetsbaar.

Zowat het enige goeie dat ik uit Nederland heb zien komen overwaaien...

Echt een heel erg goeie plaat. Brain-Tag vind ik nog steeds kippenvel-muziek....

Carol is van oorsprong Canadese en deze plaat staat voor mij in de top 10 tezamen met de Fatal Flowers qua Ned. inbreng
Prachige melancholische plaat met ruige randjes door vooral gitarist Peter Visser. Deze plaat draaide ik tijdens campingwerk in Italië en mijn Engelse en Amsterdamse collega's wisten deze plaat ook op waarde te schatten, voor mij dus ook herinneringen aan 1992/1993 in een hectische periode. De band heb ik in 2007 een akoustisch optreden zien doen in platenzaak Popeye in Hengelo, het pastte net en de songs klonken breekbaar vooral Tomboy, een beetje mysterieus net als Carol haarzelf. Misschien Attagirl nog eens aanschaffen. Die hele arty houding speelde misschien meer in Arnhem en A'dam, ik heb hier in Almelo nog nooit iemand die Bettie serveert echt goed vond.(dat zegt verder niks, muziek is universeel). De sfeer van Johan-Pergola doet me wel denken aan Palomine en ook Supersub heeft wel raakvakken. Er zijn wel goede bands in kikkerland alleen de prins heet vaak Gerard of Marco en de erwt (bijv.Supersub) ligt onder het verstikkend mediacircus kussen.

Net als bij de Artsen weet ook deze plaat me toch niet meer zo te pakken als voorheen.

Maar los daarvan: Wat is er toch gebeurd met goede popmuziek in Nederland??
Dit stamt uit de tijd dat je als 'ollandse popliefhebber trots kon zijn op bands van eigen bodem; the Squad en Bettie Serveert voorop.
Is het inderdaad dat verstikkende mediacircus waar vin 13 het over heeft?
Of zit het ook ingebakken in de nieuwe generaties popmusici in Nederland die meer lijken te gaan voor het vullen van Ahoy, dan voor goede muziek?
Of is het de terreur van de Beele's van deze wereld, die ondanks de pogingen van de VPRO de dienst uit maken?

Vroeger had je toch de wilde wereld op de VPRO? Collage radio in Nederland, jammer genoeg heb ik het nooit gehoord door toen ik nog een peuter was.

Maar goed, het kan ook gebeuren dat een 16 jarige jongen dit plaatje uit zijn geboorte jaar toevallig tegen kwam en hem gisteren al drie keer gedraait heeft. Wat een heerlijke muziek zeg!

Met zo'n debuut-cd was Bettie Serveert in een klap een van mijn favorieten. En, na 16 jaar staat het album nog steeds als een huis. Wat klinken die drums en die vervormde gitaar geweldig.
En trouwens ook de stem van Carol Van Dyck die hier nog voluit gaat en minder ingetogen, hoewel ook minder zwoel dan op latere albums.
Brain-Tag en Tomboy klonken ook lekkerder in deze originele versies dan op de meer akoustische cd bare stripped naked uit 2006. Titelsong Palomine blijft ook een pareltje in de nederpop evenals Balentine, Under the surface.
Ik kan er geen zwak moment op ontdekken. Het wordt tijd dat deze ijzersterke binnenkomer van het leukste nederlandse bandje uit de jaren 90 met de vole 5 sterren beloond wordt

4,5 voor de beste plaat ooit gemaakt uit Nederland.
Review volgt.

Hier hetzelfde. Prima muziek, klinkt goed, maar soms krijg ik zo'n Het-Ligt-Er-Net-Effe-Te-Dik-Bovenop-Gevoel. Misschien wel iets te ééndimensionaal, en een iets te "mooi" geluid, om het zo te noemen.

En wat de pop-pers van NL er ook over zegt/heeft gezegd/denkt er over te moeten zeggen maakt mij niets uit.

De voorloper Artsen - Conny Waves With A Shell vond ik net wat ongepolijster en spontaner overkomen.

Deze cd nu pas beluisterd en tot me genomen. Voor anderen zoveel jaren later, voor mij anno 2009 een geweldige band van Nederlandse bodem.

Een klassieker, zo ie zo voor de Nederlandse muziek industrie. Sommige nummers zijn echt briljant...van zacht naar hard en weer terug. En dat lekkere ongepolijste sfeertje op dit album maakt het voor mij een top plaat.

Eindelijk dan aangeschaft. Ken het nog uit 1992. Toen een sensatie en nu weer. Wat een keel die Carol. Nu met de extra trax opnieuw een aanrader.

Die bonus tracks vind ik eigenlijk maar klote. Had liever gehad dat ze er niet op hadden gestaan.

Het enige album dat ik heb van Bettie Serveert (zonder de laatste 3 bonustracks)

Destijds vooral gekocht voor Palomine dat ik nog steeds een heel goed nummer vind.

Maggot is geweldig, maar ja ik luister die dingen altijd toch los. Palomine zelf heeft een perfect eindnummer.

Vandaag weer eens volledig opgezet, nadat ik gisteren in de amerikaanse serie ''Closer' het nummer 'Palomine' op de achtergrond voorbij hoorde komen. Toch wel hun sterkste album mijns inziens.

Inderdaad als debuut ijzer en ijzersterk. Maar Bettie is niet blijven hangen in dit succesdebuut. Ik vind de weg die zij later insloegen met name met Private Suit en in iets mindere mate Atta Girl naar wat gepolijstere liedjes een nieuw hoogtepunt, nog beter eigenlijk.

Voor mij absoluut de soundtrack van de zomer van 1993. Vooral Sundazed To The Core. Ik vind dit ook hun beste cd.
Lamprey vond ik een flinke tegenvaller.