Kraftwerk - Tour de France Soundtracks (2003)

Tour de France :):)

Goede comeback, 4 sterren.

Kijk, ik heb het volgende probleem:

Voor mijn eindwerk muziekschool moet ik een muziekstuk naar keuze analyseren en de biografie van de artiest geven. Ik koos Kraftwerk - Tour de France

Nu, het probleem zit m in het feit dat ik niet weet welke versie van tour de France nu juist de originele uit 1983 is. Ik heb in heel mijn analyse al op zen minst 6 verschillende versies gehoord en om er een einde aan te maken heb ik dan minimum-maximum gekocht. Allemaal fijn: alleen daarop wordt óók niet vermeld welke versie het is.

Kan iemand mij helpen,
Dus ofwel kunnun zeggen welke versie het is die op minimum-maximum staat; de originele uit'83 dan wel de remix uit 2003 die verscheen op het album Tour de France 2003

Ofwel kunnen zeggen welke versie diegene is die begint met het trage stukje van de melodie gedurende ongeveer de hele eerste minuut, en zonder slagwerk die eerste minuut.


Kraftwerkkenners; ga uw gang

Dank bij voorbaat

Ik was deze bijna vergeten, maar er staan heerlijke nummers op. Vooral de laatste paar en de eerste paar, onmiskenbaar, typische Kraftwerk feeling en gewoon erg lekker. Ik denk toch wel de beste van Kraftwerk en ook 4* waard

Tja.. come-back.. maar niets nieuws onder de zon...

Tour de France is niet bepaald een nieuw nummer he... en dan nog maar liefst drie nieuwe versies.... Leuk om te horen, maar zeker geen mijlpaal, en allerminst onmisbaar.. ook de andere nummers zijn niet echt speciaal te noemen...

OK. Ze kunnen het nog steeds, maar daarmee is dan ook alles gezegd.. net zoals met de EXPO 2000 EP die ook heel erg bloedloos was en uitblonk in gebrek aan evolutie en creativiteit is dit album in datzelfde bedje ziek.....
Maar blijkbaar ben ik totnogtoe de enig die deze slappe comeback NIET bejubelt....

Maat goed omdat ze het wel er goed vanaf brengen, krijgen ze nog een 2 van mij

Vergeleken met andere Kraftwerk-albums mis ik de sterke melodieeen en slimme composities. Qua 'sound' loopt alles als een soepele Duits Auto, maar het lijkt allemaal teveel doorwrocht. Dus; graag volgende keer wat vlotter een album en graag wat spontaner, heren!

Ik zag gisteren in Dour een kerel rondlopen (een Nederlander trouwens) met een wielertruitje met de Franse kleuren erop, en op de voorkant de hoes van dit album. Zag er best wel leuk uit

Zo'n kerel ben ik in 2005 op Dour ook tegen het lijf gelopen.

Tja, ik heb hem gehoord en lekker laten liggen in de winkel. Geef mij maar Computer World.

En de recentelijke Minimum Maximum, Kraftwerk Live, die is wel interessant, vooral de dvd versie, het visuele vind ik toch redelijk uniek te noemen!

Heh wat moet ik hier mee, het neigt teveel naar de techno imo en hoewel het op een voor Kraftwerk hoog tempo gehouden wordt, maar verveelt het ironisch wel erg snel.

is er iemand die me kan zeggen hoe het lied heet dat men tijdens de Tour speelt als de ritwinnaar, gele trui, groene trui, ... gehuldigd worden?

dank bij voorbaat

Ho ho ondanks het feit dat dit voor mij de zwakste der Kraftwerk albums is blijft het toch in normaal KW tempo, aardig album maar meer ook niet.

5 sterke nummers staan er op

een iets mindere plaat maar toch ze mag gezien worden

ik ben een grootse fan

deze

4,5 stars

Alleen voor "La Forme" is het al meer dan zijn geld waard.

Ik vind dit een geweldig album, omdat ze hier gewoon doorgaan met één concept van een hele tijd geleden. Zij nemen dat en verkennen dat naar gelang hun goed dunken. Zoals gewoonlijk wordt er weer lustig geexpirimenteerd met het omzetten van ervaringen en dingen naar muziek. Met als voornaamste concept het ritme dat verder dendert, want "wie stopt die valt".

Kraftwerk doet hier weer even goed wat ze in elk album doen als je het mij vraagt.

Maar La Forme is zo'n uitschieter in geweldigheid. Het melodietje kwam mij trouwens bekend voor de eerste keer dat ik het hoorde, hebben ze dat van ergens (wat mij toch onwaarschijnlijk lijkt want het is kraftwerk) of ken ik dat via via?

la forme is puur kraftwerk hoor

geen cover, geen nood

het lied komt origineel uit 1984 maar pas in 2003 toegevoegt

Ik ben van deze toch iets minder gecharmeerd, maar ach, het blijft wel Kraftwerk, al heb ik de indruk dat ze hier niet echt geïnspireerd bezig waren. Toch beetje middelmatig plaatje, dit.
3
***

achteraf bekeken sterk album

Fijne plaat inderdaad. Mooie update van het Kraftwerk-geluid naar de huidige tijd, iets waarin Electric Cafe een beetje faalde.

Moet wel kwijt dat La Forme in deze versie toch onderdoet voor de remix van Hot Chip. Die hebben er echt een meesterwerkje van gemaakt.

Maar goed, desalniettemin een fijne plaat!

Is er nog een andere manier van bekijken?

Vooraf bekeken viel die wat tegen, maar achteraf geluisterd viel die wel mee.

Zoals de mannen van Kraftwerk het uitspreken, klinkt 'Tour de France' toch wel net als 'Do the Fos', als betrof het een of andere dans. Dat Duitse accent ook he

Ik vind het een vreselijke plaat. Mij te louncherig. De soloplaat van Karl Bartos klonk meer als Kraftwerk dan Kraftwerk zelf op dit album.

Een geweldige plaatje,
Tour de France Etape 1 tot 3 heeft ook inderdaad een geweldig rimte om op te kunnen fietsen.

Een album waarbij de rimtes overduidelijk uit je speakers knallen, En nummers zoals Vitamin en La Forme toch nog een soort van pauze geven.

Geweldig... Ik geef een 4.5 !

Na het tegenvallende Elektric Cafe is dit album een hele verademing, wat denk ik komt door de onderwerpkeuze. Hier kunnen de heren wat mee. En als ik zo naar de discografie kijk, denk ik ook te weten waarom. De meeste platen van Kraftwerk gaan over communicatie en mondiale zaken en daar is een café te klein voor.

Al voordat de cd in de speler zit maakt het album al een prima indruk. Mooie illustraties en boeiende informatie in het boekje. En na die informatie wordt het de hoogste tijd om de helm op het hoofd te zetten, de voeten op de pedalen te zetten om heerlijk te gaan afzien op twee hele dunne bandjes. Al met mooie wijdse tonen begint dit album. Hierna is al snel een goed ritme te horen waardoor ik snel beelden op mijn netvlies krijg te zien of het peloton in beweging komt en de stress bij de heren voelbaar is. De drie delen van Tour de France lopen mooi in elkaar over en geven goed de sfeer weer van dit jaarlijkse evenement. En wat is het komisch om Kraftwerk in het Frans te horen bezig zijn.

Na het hoofdgerecht komen de onderdelen aanbod die vertellen wat nodig is om een zware tour te volbrengen. Chrono laat in mijn oren goed horen wat er in de lichamen van de mannen gebeurt. Stress vol pompt het hart het bloed door de lijven en als je niet uitkijk begin jezelf haast te hyperventileren. Om een dergelijk aanslag op het lijf te kunnen opvangen zijn er de nodige vitaminen nodig. In gedachte zie ik heren en dames door een apotheek lopen en daarbij steeds herhalend de leerstof opzeggen die zie tijdens de opleiding kregen.

Naast de goede stoffen in het lichaam is de manier van zitten op het stalenros heel belangrijk. Aéro Dynamik laat dit goed horen. Gevoelsmatig zit ik in een tunnel waar een behoorlijke luchtstoom gaande is. Op de kleding dansen stroken testmateriaal om de luchtstromen zichtbaar te maken. Zaak is om het hoofd laag te houden en de verdere instructies te volgen. Het is wel even stressen, maar tijdens de tour komt het aan op seconden. Naast de eigen houding is het ook zaak dat het materiaal goed is. Titanium voldoet aan deze eis het is sterk en licht.

Voordat een renner van start gaat wordt hij medisch gekeurd. Een elektro kardiogramm is daar een goed middel voor. Op het scherm schieten lijnen omhoog en geven daarmee al een beeld weer of we al midden in de Pyreneeën zitten. Het gebruikte ritme is erg aanstekelijk. Door alle deze voorzorg verschijnen de heren in een goede vorm aan de meet. Iets wat ik in La Forme meen te horen. Wat later heb ik het idee dat de heren bezig zijn met een beklimming. Régéneration geeft me een gevoel van een rustdag, negens aan denken en de afvalstoffen van de adrenaline kunnen het lichaam verlaten. Ja en dan is daar opnieuw een versie van Tour de France te horen. Het geeft mij een gevoel de film is bijna voorbij nog één krachtsinspanning en dan goed en wel over de meet gaan in Parijs.

En zo vliegt een karavaan van mooie beeldende klanken met een goed verhaal aan me voorbij waarin ik vele liters transpiratie vocht heb zien voorbij komen. Een heerlijk album dus dit Tour de France, en wie aan de Japanse persing kan komen doet daar verstandig aan, want daar zit ook een mooi clipje bij die het één en ander inzichtelijk maakt.

Deze plaat draai ik niet heel vaak. Ik vind hem een beetje te monotoon. Waar bij eerdere Kraftwerkalbums alle nummers een eigen karakter hadden, lijkt hier alles net wat teveel op elkaar.
Daarom is het voor mij een cd om zo nu eens te draaien. Na afloop weet ik dan ook meteen weer waarom de plaat een tijdje stof had liggen verzamelen.
Al met al 3*.

Dat is waar, klinkt wat monotoom bij momenten. Maar ik vermoed dat dat bij het concept hoort. Uiteindelijk zitten ze hier rond het fietsen te werken. En laten we eerlijk zijn, fietsen kan vrij monotoom zijn. Monotoom, maar wel heel ritmisch. En daar wouden ze zeker de nadruk op leggen. Dit en de interactie tussen de machine en de coureur die samen tot een soort ultieme samensmelting komen op de fiets.

Beetje zweverig van de Ralf, maar dat zijn we gewoon (die kerel kan gewoon niet helemaal bij zijn verstand zijn ).

Desalniettemin, klankgewijs vind ik dit hun beste album na radioactivity.

De remaster is zeer goed voor mij, maar ik kan die niet vergelijken met de originele want die heb ik niet

Valt me nu wel weer op dat dit echt een prachtig geproduceerd geluid biedt. De klankkleur was - zelfs bij Kraftwerk - nooit zo mooi als hier naar mijn idee.

Sluit me dan ook geheel bij Pittaman aan.

Ik sluit me daar ook bij aan, maar wil nog wel even kwijt dat ik dit album nog steeds zie als een soort "aanloop" naar Minimum-Maximum, waarbij dat prachtig geproduceerde geluid wordt gecombineerd met wat subtiele editing (kortere TDF-suite) en de hernieuwde spontaniteit van Kraftwerk in de 21e eeuw.

Uitschieters op dit album zijn voor mij de korte, doch zeer indrukwekkende openingstonen van "Prologue", TDF-étape 2, Chrono, Aèro Dynamik en La Forme. Tour De France (de afsluiter) is een prachtig nummer, maar valt hier een beetje uit de toon. Had misschien beter gepast op Technopop. Maar goed, gezien het thema zou dat natuurlijk een domme zet zijn, maar muzikaal-ritmisch bezien zou het beter passen tussen nummers als Der Telefon Anruf en Sex Objekt.

Leuk trouwens dat mijn versie, de 2009 remaster, niet meer voorzien is van copy protect. Heb nu de hele Katalog op mijn computer staan en op SD-card voor in de auto. Kraftwerk Non Stop dus....

Absoluut een geweldig album, dat volgens mij het meest in de lijn ligt van Computer World: een aantal muzikale basismotieven en duidelijk afgelijnd concept worden radicaal wordt doorgetrokken doorheen een volledig album. Zoals altijd met Kraftwerk vind ik ook hier dat de som meer is dan de delen: het is een album dat je best in zijn geheel beluistert, en dat ook beter wordt naarmate je het vaker opzet.

Zoals steeds klinkt Kraftwerk niet alleen hoogtechnologisch, maar op een manier ook wat nostalgisch en zelfs simplistisch, wat een combinatie is die geweldig goed werkt. Het geluid van Kraftwerk is natuurlijk niet meer zo radicaal vernieuwend als in hun beginjaren: de sterkte van de groep zit hier eerder in de elegantie en de perfectie. Productioneel is het album dan ook om de vingers van af te likken.

Wat sommigen hier opmerkten is evenwel waar: met het vertrek van Karl Bartos zijn de hitgevoeligheid en de humor van Kraftwerk wat verdwenen. Kraftwerk is minimalistischer en soberder geworden, maar tegelijk ook visueler en subtieler.

heerlijke stampende bass ook, ik gooi er nog een halfje bij 4,5*