Spandau Ballet - Gold (2001)

Hoe is het toch mogelijk dat een band die zulke slechte nummers heeft gemaakt ('True', 'Through the Barricades', 'Round and Round' etc) dit afwisselt met toch zeer verdienstelijke nummers als 'To Cut A Long Story Short', 'Musclebound' en 'Chant No.1'?

Ik heb deze band nog nooit echt denderend gevonden, een stelletje gladjakkers bij elkaar, ...brrrrr, ondanks dat ze ooit wel eens een paar mooie nummers hebben gemaakt. Mij kan deze modehuis-poppenkast niet bekoren.

Best leuk... maar na een nummer of zes, zeven heb je het wel weer gehoord en dan staan er achttien op zo'n best of...

Spandau Ballet was een van de topgroepen in de jaren 80. Dit komt onder andere door hun 2 albums: True en Parade. Het voordeel van deze Gold cd is dat bijvoorbeeld ook Be free with your love erop staat, hun laatste hit in Nederland. Misschien af en toe een beetje over de top door de gladde productie, maar nog altijd heel erg genietbaar en vooral lekker 80's klinkend.

Spandau Ballet was één van de voornaamste vertegenwoordigers van wat de "New Romantics" werd genoemd dat synoniem stond voor gladde jaren '80-pop, waartoe ook Duran Duran, Culture Club, Wham! en ABC behoren.
Inderdaad, destijds de meest geschikte band voor liefhebbers van aalgladde en zoetgevooisde pop, maar Spandau Ballet heeft wel een aantal best genietbare popklassiekers achter haar naam staan zoals "Gold", "True", "Communication", "To Cut a Long Story Short" (vind ik hun leukste nummer), "Musclebound" en "Through the Barricades", die allemaal op deze, de meest complete verzamelaar staan.

Ik mis het mooie 'How many lies?', 'Pleasure', 'Be free with your love' en 'Raw'.

Voor de liefhebbers van deze muziek; hij is nu ook uit als sight & sound digipack met een extra dvd met de video's van deze hits, idem als bij de Duran Duran Greatest cd.

Die ik heb staat een andere volgorde op en een nummer meer.


Staat wel op mijn versie raw.
Be Fre staat er ook op maar een ander nummer die hier als 12 staat niet.

Buiten de beginperiode om word ik hier behoorlijk flauw van.
Typische 'mooie jongens'-muziek van een band die met elke single minder interessant leken te worden.

Inderdaad erg jammer dat How many lies? er niet op staat.

Bijna volledig mee eens.
Pleasure mis ik niet ^^

Welk nummer ik ook nog mis is:
Empty Spaces.

Voor mij toch weer jeugdsentiment.

Maar nog zeker lekker in het gehoor liggende muziek.

Ik kan vooral genieten van hun wat "rauwere" nummers:

Fight For Ourselves en Only When You Leave.

Vandaag dit album gekocht vanwege de extra DVD met alle clips. Dat wil zeggen, clips van de nummers die ook op de CD staan. Net als op de CD ontbreekt jammer genoeg de clip van 'How many lies?', misschien is daar geen clip van gemaakt (kan het ook niet vinden op YouTube).

De geluid van zowel de CD als de DVD is geweldig. Ook de beeldkwaliteit van de DVD is verrassend goed. Mijn voorkeur gaat uit naar het vroegere Spandau Ballet werk, met name van het eerste album Journeys to Glory uit 1981. Nummers als 'True', 'Gold' en 'Only when you leave' heb ik echt te vaak gehoord en heeft een to hoog Skyradio gehalte. Maar 'Round and round, 'I'll fly for you' en 'Through the barricades' vind ik dan wel weer mooi.

Heb hem verlaagd en heb hem inmiddels niet meer.
Een aantal keren gedraaid maar er zijn maar een paar nummers die ik de moeite waard vindt.
Niet echt mijn smaak.

Zo ervaar ik deze steeds meliger wordende band ook. Al bij al geen misse verzamelaar, maar ik moet er echt voor in de mood zijn, en dat overkomt me nu zelden, zie!
Iets minder streng met sterretjes gooien.
Met deze ene heb je eigenlijk méér dan je lief is....

FunkStar, ik ben het geheel met je eens. True en Parade zijn heel goede jaren 80 albums waar ik altijd met veel plezier naar heb geluisterd. Gladde jongens pop of niet musiceren konden ze wel degelijk. Niet voor niets was Spandau Ballet razend populair in de jaren '80. "Gold: The Best of Spandau Ballet (2001)" is een mooie afspiegeling van hun oeuvre.
Ik dacht dit album 4**** te geven maar om de lage waardering hier een beetje op te krikken geef ik het volle pond: 5*****

Ook zó heerlijk voorspelbaar om je verzamelaar Gold te noemen . Ik heb deze CD nog nooit ergens zien staan/liggen, en tóch wist ik dat hij bestond.

Spandau Ballet vind ik dan weer wel een mooie en originele bandnaam, maar verder doen ze er weinig aan het cliché te mijden.

Deze verzamelaar werd onlangs heruitgebracht
met een bonus dvd waarop alle videoclips zijn terug te vinden.

Ook de vier eerste albums van Spandau Ballet
liggen expanded en remastered als dubbelaars in de winkel.
True en Parade verschijnen zelfs op dit eigenste moment.

True bevat ook nog een 3de schijfje met een live concert.

Deze verzamelaar bevat ook nog heel wat boeiend, ouder werk van voor True (Chant nr. 1, Musclebound)

Als je het op de keper beschouwt, is dit de beste cd van Spandau ballet. De uitgebrachte studio-albums kunnen mij meestal niet bekoren, teveel slappe romantiek, maar hier staan tenminste een aantal interessante, wat stevigere nummers bij elkaar (Gold, Only when you leave).

Precies dezelfde verzamelaar als the singles collection met toevoeging van de laatste twee nummers......tja en dat waren nu niet direct de beste.Eigenlijk is Chant no 1 hun enige topnummer met een paar er achteraan (Musclebound,To cut a long story short,Paint me down en Instinction) die best aardig zijn.

Deze band staat voor mij in dezelfde categorie als bijv. The Eurythmics. Een verzamelaar mag niet in mijn verzameling ontbreken, maar dat is dan wel direct voldoende. Dit is gewoon een hele fijne popplaat met de bekende hits.

Nooit echt warm voor gelopen, al heb ik Gold nog ergens op singeltje.
Altijd wat moeite gehad met de gladde producties en gelikte image.
Een paar redelijk tot aardige singles en Chant No.1 en Musclebound zelfs zijn zelfs prima.
Al met al niet interessant genoeg voor mij om in bezit te hebben.