Beck - Modern Guilt (2008)

Een nieuw album geproduceerd door Danger Mouse en een nummer met Cat Power: Beck weet mij telkens opnieuw nieuwsgierig te maken!
Chemtrails is alvast een aardig nummer maar niet wereldschokkend.

Sinds Guero, dat ik nog wel kocht, maar dat ik zéér matig vond, ben ik de belangstelling voor nieuw Beck-werk geheel kwijt.
Het zij zo, amen.

Een nieuwe van Beck...... ik is benieuwd......

Chemtrails is te horen op zijn site en klinkt vernieuwend. Hopelijk gaat Beck met deze plaat een nieuwe kant op en grijpt hij niet weer terug op Odelay zoals Guero en The Information dat in grote mate deden.

Ben het helemaal met je eens Wickerman. Die sound kennen we nu wel. En Guero vond ik de eerste weken wel leuk, maar ik draai hem eigenlijk nooit meer. The information vond ik nog minder dan Guero, hopelijk komt hij met iets 'nieuws'.

waar odelay een grandioze plaat was en guero al een flauwe doorslag was information volledig een deuk in een pak puree , maar ik geef de man nooit op , je weet nooit met wat hij afkomt , dus afwachten nog een beetje

Eens aEro...

Danger Mouse
Gelijk benieuwd dus!

Heb nu ook Gamma Ray en Chemtrails gehoord. Die laatste vind ik maar matig, maar Gamma Ray is echt een heerlijk nummer. Al hoop ik niet dat het door dat soort nummers te Barkley-achtig gaat worden.

Ben ook benieuwd. Zal album vast bestellen den'k

Hier kun je alvast meer stukjes horen. Ben vooral benieuwd naar het nummer ´Modern Guilt´.

Klinkt goed. De eerste paar nummers lijken op het eerste gezicht wat op elkaar, maar Chemtrails t/m Walls klinkt goed!

Het album is gelekt!

Het lijkt wel of de scherpe randjes er wat af zijn: dit album hangt een beetje tussen de 'normalere, rustige albums' en de 'dansbare, wat experimenterende' in.
Beck klinkt bedaarder en weet toch wel zijn eigen geluid er in te houden. Ieder zal hier denk ik zijn of haar eigen vertaling aan geven: van bloedeloos, ongeinspireerd (de tegenstanders) naar volwassen en uitgebalanceerd (de liefhebbers).
Zelf hink ik een beetje op 2 gedachten en kan niet anders komen tot een ietwat laffe 3,5* (en nog een zeer krappe ook).

De Beck die we vanaf Guero hebben gezien keert ook op dit album weer terug. Toch is dit album beter dan de voorgaande twee albums.

Vanaf Mellow Gold tot Sea Change wist Beck per album zich een andere stijl aan te meten. Daarna ging hij met Guero en The Information op een herhalingsactie van Odelay, met hier en daar wat hip-hop invloeden. Deze album hadden wel wat mooie momenten, maar werden voornamelijk kapot gemaakt door de lengte. Het ging vaak eindeloos lang door.

Het nieuwe album, Modern Guilt, neemt voorzichtig afstand van de safe-mode waarop Beck stond sinds Guero. Je hoort welGuero terug en ook veel The Information, maar het is net iets gedurfder. Het album is naar mijn mening het beste van Beck sinds Sea Change. De nummers blijven beter hangen en zijn ook gevarieerder dan de eerdere twee albums. En, het album is ook een stuk korter waardoor het minder als 1 brok door je strot geduwd word.

Of het een blijvertje is moet de tijd nog uitwijzen.

Odelay had voor mij wel de betere nummers moet ik zeggen.
Ik moet hier nog wel aan wennen, maar het is zeker geen flut cd.

Chemtrails is alvast goed hoor! Met opvallende drums.

Het is moeilijk om echt tot een oordeel te komen, daarvoor is de muziek van Beck te gelaagd. Toch waren de luisterbeurten tot nu toe plezierig, waarbij de productie van Danger Mouse het geheel net dat ene beetje emotie geeft. Opvallendste nummer is wellicht Replica, wat een beats!

De lengte maakt het wellicht beter te behappen dan The Information, alhoewel ik die plaat toch wel beter vindt. Maar het verschil is nou niet echt bijzonder groot.

Verre van gedurfd, met van die typische Dangermouse drums (die ik persoonlijk nu wel genoeg heb gehoord na z'n zoveelste project). Tja eh.
Gelukkig is ie niet zo lang? :/

Walls klinkt wel lekker (iets voller door het gebruik van viool-samples), de titel-track gaat wel, maar Volcano is de enige echte goede track (doet me denken aan Mutations met de hiphop-feel van Odelay).

Ik ben lichtelijk teleurgesteld. En nu ik ook op internet lees dat het live-optreden van Beck in de Melkweg erg tegenviel begin ik te twijfelen of Beck het nog wel heeft.... Het is vooral muziek die ik zoveel andere artiesten al eens heb horen maken...

Hopelijk verander ik nog eens van mening na wat meer luisterbeurten... Op dit moment 3,5*en.

Nu te luisteren op de 3voor12 luisterpaal!

Niks geen 'comeback' of zoveelste teleurstelling. Beck is nooit gestopt met goede platen maken, maar hij hoeft nu niet meer zo nodig zichzelf te bewijzen. Hij is ouder en maakt gewoon prachtige platen. Dit album lijkt nog wel het meest op Mutations, waarbij vooral opvalt hoe overheersend de aanwezigheid van Danger Mouse wel niet is.

De jaren '60 psychedelica waar hij al mee kwam aanzetten bij het laatste Gnarls Barkley album en die van The Black Keys is overal terug te horen. Op sommige momenten heb ik het idee dat Beck zelf erin verloren gaat, maar uiteindelijk geeft het de plaat een sterke eigen identiteit.

Normaal hou ik er niet zo van wanneer muzikanten gewoon muziek blijven maken zoals ze altijd gedaan hebben, maar de nummers van Beck zijn altijd vol met ideeën en wendingen geweest. Ze zijn subtieler en gerichter, maar saai wordt die beste man nooit. Dit is gewoon een waardige toevoeging aan een al indrukwekkende lijst heerlijke nummers. Wat mij betreft mag hij zo nog jaren doorgaan.

Hij groeit wel moet ik zeggen.
De nummers staan iets 'steviger' als je door de hierbovengenoemde psychedelica heen begint te voelen, ik wacht nog even met een nieuwe stem maar ik heb zo het idee dat dit hoger gaat komen dan wat ik oorspronkelijk hier in zag

Ik ben een groot Beck-fan en vind ál zijn albums geweldig (inderdaad, hoezo comeback? Guero en The Information zijn hartstikke geniaal), maar na een flink aantal luisterbeurten denk ik dat Modern Guilt mijn favoriete Beck-plaat na Sea Change en Odelay zou kunnen worden. En dat zegt nogal wat. Dit is een meesterwerk!! Uitgebreide onderbouwing van dit onverdeeld enthousiasme zal nog volgen, eerst nog even lekker een paar keer draaien!!

'Orphans' - ouderwets lekker à la 'Odelay' maar toch iets gepolijster.
'Gamma ray' - aardig tot goed nummer, het rockt beschaafd.
'Chemtrails' - deed me beetje aan Procol Harum denken, mooi nummer.
'Modern guilt' - te kort fragment om direct te kunnen boeien, beetje retro ook, maar niet in positieve zin.
'Youthless' - net als 'Orphans' ouderwets goed.
'Walls' - retro, retro, retro maar wel lekker.
'Replica' - tsja, boeit niet erg, beetje drummachine-gedribbel en weinig memorabele melodieen.
'Soul of a man' - de rocker van de plaat? wel aardig.
'Profanity prayers' - o, nog een rocker, klinkt al leuker.
'Volcano' - Bedaarde afsluiter, ook niet meteen pakkend.

Al met al is het moeilijk oordelen naar zulke korte fragmenten(alleen 'chemtrails' en 'gamma ray' zijn in hun geheel op youtube te vinden) en hoor ik niet direct het niveau van 'Odelay', 'Mutations' of 'Sea change' terug, maar het smaakt nog wel naar meer.

Ik krijg wel een beetje het idee dat die hele retro-wave van zangeressen als Duffy, etc., bands als the hives en dat soort hier wat doorsijpelen en dat klinkt eigenlijk helemaal niet zo verkeerd...

Een nieuwe Beck, voor mij heel onverwachtst. Maar is het ook een aangename verassing? Werkt Beck weer verder aan een nieuw geluid maar waar toch altijd zijn vertrouwde genialiteit en eigen sound in zit? Of is de koek inmiddels op en wordt het allemaal wat minder creatiever? Of misschien zelfs saai en eentonig?

Gelukkig weet Beck mij nooit teleur te stellen. Zijn vorige album was dan misschien wat minder creatief, minder speels en meer gepolijst, hier doet hij zijn naam opnieuw weer eer aan en maakt voor mij alle verwachtingen waar. The Information was zeker geen slechte plaat, maar ergens was ik bang dat wanneer hij verder zou gaan in die lijn, de muziek te glad en te voorzichtig zou worden. Hier bewijst hij het tegendeel en blijft hij gewoon muziek maken zoals we gewend zijn, en waarbij hij creativiteit nog steeds hoog in het vaandel heeft staan. Een goed uitgebalanceerd album waarbij ieder geluidje en fragmentje op de juiste plaats in de puzzel valt. Een album dat steeds blijft verassen. Kortom: een Beck album.

Deze gaat in ieder geval snel aangeschaft worden. En alhoewel ik mij voorlopig prima kan vermaken met deze plaat, kijk ik stiekem alvast een beetje uit naar een nieuwe van Beck. Omdat het gewoon altijd weer een spannende luisterervaring wordt

En ook ik ben aangenaam verrast door deze nieuwe Beck. Je hoort inderdaad wel goed dat Danger Mouse voor de productie heeft ingestaan, maar ik vind dit een zeer aangename leuke plaat. Lekker kort, maar dat is net de kracht van deze plaat.

Is dit ook een aanarder voor de hiphop-liefhebbers? Danger Mouse heb ik altijd een erg sterke producer gevonden.

Nee, dit lijkt meer op het werk van Danger Mouse met The Black Keys: heel erg jaren '60 psychedelica met Beck grotendeels in folk-mode. Beck kent wel een hiphop-kant, wellicht dat je het album Odelay wat vindt. Vergelijkbaar met Beastie Boys als het gaat om een hevig gebruik van samples. Ook zijn meer recente albums, Guero en The Information zijn wat meer die kant op, maar die zijn net wat minder spannend (alhoewel ik The Information nou net niet meteen minder goed zou noemen).

Denk het eigenlijk wel. Heb dit album nog niet gehoord, maar Beck als artiest moet toch hiphopliefhebbers kunnen aanspreken, zoals bijvoorbeeld The Prodigy of Justice rockliefhebbers aanspreekt.

Dan zal ik hem toch maar proberen. Ik zag deze namelijk op mijn favoriete site undergroundhiphop.com staan.