Exodus - Tempo of the Damned (2004)

Van Exodus ben ik vooral bekend met de albums die ze sinds hun reunie hebben gemaakt. Over de vraag of dit een goed comebackalbum is, kan ik daarom niets zeggen. Een goed album is dit echter wel degelijk.
De stem van Zetro was voor mij even wennen. Hoewel ik nog steeds Rob Dukes prefereer, kan ik intussen de vocalen op dit album ook erg goed waarderen. Ook qua riffs zit het hier wel snor. Maar toch werken niet alle nummers even goed. Na een serie uitstekende nummers aan het begin van het album, zakt het album vanaf Forward March wat in. Nummers als Culling the Herd en Sealed with a Fist zijn weinig speciaal, daarna wordt het weer iets beter.
Wat er precies mis is, vind ik lastig te zeggen. Er komen nog steeds veel vette riffs voorbij, maar die zijn niet echt in pakkende nummers gegoten. Wellicht is dat het. Wellicht is het een overdosis Zetro, of is de cd gewoon niet goed opgebouwd.

Tempo of the Damned begint uitstekend, maar eindigt wat gewoontjes. Toch is het een plaat die dik in orde is.

3.5*

Killer van een album, van een super band.

Ik heb nooit de moeite genomen om deze plaat te luisteren, wat een fout is dat. Klinkt echt lekker, even een paar keer meer afspelen tot ik een oordeel vel.

Wat is dit toch een heerlijk beukalbum. Exodus rules.

Wat een zalige plaat is dit toch zeg! Een geweldige cynische opener gevolgd het brute "War Is My Shepherd". Het AC/DC aanbidden van "Blacklist" is leuk, maar meer als opvulling van een verder sublieme plaat. Een vrij diverse plaat ook, waarbij ik me kan voorstellen dat sommigen dit misschien zien en opvatten als een instabiele factor. Maar instabiel vind ik 'm allesbehalve, heb zelf enkel moeite met "Throwing Down".
Een grote favoriet is "Sealed With A Fist", tekstueel smullen, het onderwerp vrouwenmishandeling wordt hier aangestipt. En niet subtiel. Cynisme wederom in het geweldige "Shroud Of Urine". En een oud demo nummer uit de tijd van Hammet wordt opnieuw leven ingeblazen middels het fantastische "Impaler"! Als laatste wil ik nog de zalige mid-tempo stamper "Forward March" aanhalen, jezus wat een heerlijk beukfeest is dat zeg!
Een meer dan geslaagde comeback van Zeto dus! Wat toen jammer genoeg maar 1 plaat duurde! Resulteerde wat mij betreft in 1 van de beste platen die Exodus gemaakt heeft! Even Zeto gesproken: het gif in zijn stem op deze cd is zwaar bijtend, genieten!

Vandaag weer eens opgezet. Impaler is gewoon een tijdmachine die je naar 1985 (of eigenlijk iets daarvoor) transporteert. De rest is al gezegd hierboven....