John Mayer - Where the Light Is (2008)

Mayer komt overduidelijk live het best tot zijn recht. Of dat nou akoestisch is, in zijn eentje, elektrisch met zijn trio of de hele band, alles is even goed. Nummers die op de CD's staan, zijn live uitgevoerd net zo mooi. Aan de covers weet hij een eigen, prettige draai te geven.
De drummer van het trio, Steve Jorden, is ook opvallend goed. Zoals Mayer zelf al zegt in het backstage-stuk tussen het trio en de band in, Steve alleen is eigenlijk al voldoende. Hij maakt er zo'n mooie show van, een genot om naar te kijken.
Bij 'I Don't Need No Doctor' komt van elke bandlid het allerbeste naar voren. Erg prettig nummer, maar één van de all time favourites is en blijft 'The Heart of Life'.
Ik ben dan ook blij dat ik het concert maar gewoon meteen op DVD heb aangeschaft, heb er ontzettend van genoten. Ik kan dan ook niet wachten op nieuw materiaal van meneer Mayer.

4,5 sterren.

Ahh... Where The Light Is! Een album wat ik inmiddels van binnen en van buiten ken. Prachtige akoestische set om bij weg te dromen, leuke bluesjes goed uitgevoerd door Mayer en Zijn trio (met hoofdletter, ja), met natuurlijk niet alleen prachtig spel door Mayer zelf maar natuurlijk ook door zijn uiterst muzikale kornuiten Pino Palladino en Steve Jordan. Out Of My Mind is geweldig met orgasmatische solo's en een prachtig slot van het deel met het Trio. De band set bestaat gewoon uit prachtige popnummers zoals we John Mayer kennen, maar dan allemaal net wat mooier uitgevoerd op Where The Light Is, met voor mij Gravity als hoogtepunt.
Dit live album is heel erg goed, maar het blijft handig om liefhebber te zijn, anders skip je zo door het trio heen. De akoestische set en de bandset blijven wat toegankelijker.
Misschien wel het album dat ik het afgelopen (school)jaar het meest heb beluisterd.

Ben nooit fan geweest van moderne muziek, ik luisterde meer naar oude nummers uit de sixties of de ruige rock uit de seventies. Toch werd ik gedwongen om naar John Mayer te luisteren, door de zangeres uit mijn band, die nog graag een nummer van hem wilde spelen. Ik kreeg wat youtube filmpjes toe geslingerd en omdat ik niemand wilde kwetsen zei ik maar dat het niet vreselijk was. Direct de volgende dag werd deze DVD in mijn handen gedrukt met het advies om het goed te beoordelen. Thuis gekomen heb ik het maar opgezet.
Ik ging zitten. Mijn mond zakte open en is voor 2 uur niet meer dicht geweest. Ik weet het zelf niet meer, maar volgens mijn moeder heb ik tijdens Gravity gehuild.
Nog nooit heb ik iemand zo gitaar zien/horen spelen. Goed. Onmogelijk. Mooi. Onbeschrijfelijke schoonheid. De twee uur zijn geen lange zit, maar een vluchtig moment van ultiem geluk.
Vanaf dat moment ben ik diehard fan van deze halfgod en heb tot een jaar na het bezichtigen iedereen lastig gevallen met youtube filmpjes van dit concert.
GENIETEN!

De eerste keer heb ik met verbazing geluisterd naar dit album. Waarom hoor je deze kwaliteit niet op de studio-albums? Ook 'born and raised' is een gezapig album, terwijl de energie van dit live-album er vanaf spat.
Ik heb dit album veel geluisterd en ik kan wel constateren dat een vakman aan het werk is. Echt goed. Jammer, dat hij niet bij zijn leest blijft. Echt zonde.

Toch springen een aantal nummers er uit, die de rest van de nummers doet verbleken. Je zou kunnen stellen dat je om deze reden het album geen 5 sterren geeft. dus 4,5, Maar die nummers, prachtig! De nummers: Good love is on the way, bold as love, waitin on the world to change en gravity, verrreweg de mooiste versie van alle liveversies die ik ooit van dat nummer gehoord heb. Vooral dat laatste nummer draagt dit album. En het mooie is: het verveelt niet!

Wat een fijne muziek zeg. Bijna ieder nummer wordt gekleurd door heerlijk gitaarspel en prima zang van John Mayer. Ik vind niet alle nummers even tof, en teveel van hetzelfde wordt af en toe saai, dat is het enige dat ik erop aan te merken heb. Kwalitatief echter het beste van het beste. Vanwege de hoge kwaliteit en het luisterplezier geef ik deze plaat 4,5*

”Where the Light Is” is een geweldige liveregistratie die alle facetten van de muziek van John Mayer uitstekend weergeeft. Het concert is opgedeeld in drie sets. De eerste is een intieme akoestische set met een vijftal kleine mooi gespeelde luisterliedjes. De tweede is een trio set waar Mayer samen drummer Steve Jordan en bassist Pino Paladino scheurende groovende elektrische blues speelt. De sfeer is vergelijkbaar met het album ”Try!” van John Mayer Trio, maar de setlist is net even anders, waardoor beide sets van toegevoegde waarde zijn. De derde is een band set, waar Mayer met een volledige band liedjes van zijn studioalbums speelt, waarbij het zwaartepunt ligt op het album ”Continuum”. Alle drie de sets zijn zeer de moeite waar, zo niet geweldig. Voor mij persoonlijk springt de trio set er toch uit. Zo hoor ik John Mayer het liefst: blues spelen als een echte baas. In die setting komen zijn kwaliteiten als gitarist het beste tot zijn recht. Het gitaarspel van Mayer is overigens binnen alle sets op ”Where the Light Is” dik in orde. Hij bewijst binnen een breed scala aan stijlen meer dan goed zijn weg te vinden. De DVD is trouwens ook aan te raden. Het is fantastisch om hem zo gepassioneerd te zien spelen. ”Where the Light Is” is een geweldig live album, waarop John Mayer net even wat rauwer te werk gaat dan op zijn studioalbums, en dat geeft het geheel toch een extra bite en beleving. Naast een hartendief toont ”Where the Light Is” eens te meer aan dat John Mayer zich mag rekenen tot de beste gitaristen van zijn generatie.