Nas - I Am... (1999)

en Dr. Knockboot ?

Zonde dat dit album grotendeels al was gelekt, waardoor dit album gerushed werd en een aantal toptracks er niet meer op kwamen.

Als je de slechte tracks van dit album had vervangen met de tracks van het Originele I Am... (de tracks die op The Lost Tapes[/i[ terecht kwamen) had dit album van hetzelfde niveau geweest als [i]It Was Written. Nu is het album gerushed en dit is de kwaliteit niet ten goede gekomen.

Toch staan hier wel een aantal heerlijke typische Nas tracks op. [i]Nas Is Like, Undying Love, NY State of Mind II, Favor for a Favor[/i[ en ook de track met DMX kan er mee door. De rest is ver onder zijn niveau...

3*

ook al is dit jouw mening, kom op zeg

En wie ben jij dan wel?

Jammer dat K-I-S-S-I-N-G er op staat, voor de rest kan ik eigenlijk geen slecht nummer bekennen, heerlijk.

Fuck them haters, ik vind het het een heerlijk album.

Heerlijk album van Nas. Undying Love vind ik geweldig.

tof album! Nas is Like is echt lekker!

Heerlijk album, aantal mindere nummers maar de meerderheid is heerlijk! vind zelf NY State of Mind 2 echt underrated, hoor er nooit iets over, maar zal vast aan mij liggen

Bij de eerste luisterbeurten klonk dit nog vrij goed, maar iedere keer werd het slechter, helaas. Er staan nogal wat fillers op die ook nog eens best commerciëel zijn (Hate me now, You won't see me tonight etc. ). Toch staan er ook een hoop lekkere nummers op, te weten:
- NY State Of Mind Pt. 2
- Small World
- Favor For A Favor
- We Will Survive
- Life Is What You Make It
- Nas Is Like (één van de beste Nas-tracks aller tijden)
- Undying Love (storytelling op z'n best)

Maar ja de meeste andere nummers, die ik als fillers beschouw, zijn niet echt zo slecht dat ik ze meteen zou skippen (uitgezonderd Hate Me Now). Dus zo slecht is het ook weer niet. En er staan ook 7 goede nummers op met als echte topnummers Nas Is Like, Undying Love en het ondergewaardeerde NY State Of Mind Pt. 2. Dus ik ga dit niet al te laag beoordelen en geef het 3,5*.

Nas Is Like

Illmatic is duidelijk zijn beste album, maar voor mij is Nas is Like toch echt wel zijn beste nummer. Die beat.

Wisselvallig album. Na een sterk begin vooral een aantal karige producties. Nas Is Like is dan weer een van m'n favoriete Nas tracks en Hate Me Now heb ik altijd erg tof gevonden.

Ik vind dit een van de minste van Nas, maar de goede nummers zijn wel dusdanig goed dat het gemiddlede omhoog gaat. Iets wat Nastradamus niet had.
De eerste 3 nummers skip ik meestal meeteen, voroal Hate Me Now is echt ondergemiddeld.
Dat refrein heeft me toch een triest niveau de hele productie ook ondermaats.

Favor for a Favor vind ik erg nice, ik vind de combinatie Scarface-Nas altijd goed klinken omdat de stemmen zo verschillend zijn. Nas is Like is een klassieker!
Die andere tracks zijn wel ok.

Nas is like , Hate me now , life is what you makin it zijn totale hits en bangers.

Het album is leuk en aardig. Ik mag het album wel , goede zet van Nas.

Waarom wordt Favor for a Favor zo weinig genoemd? Scarface is briljant op die track. Nas evenzeer. Fantastisch nummer.

Waar Nas op It Was Written de uitgebreide en commerciëlere producties gebruikte als een expansie van zijn straatpoëzie, schiet I Am bijna volledig in het rood. Vooruit, er stonden op It Was Written ongefundeerde gangsterfantasieën en misschien een onnodig r&b-refrein of casio-geluid, maar door de algemene visie was het een immersieve, filmische plaat.

Gek genoeg deelt deze plaat best wat producers (L.E.S., Trackmasters, DJ Premier), maar is de algemene vibe totaal anders. Weg zijn de Queensbridge-producties van Havoc, de boombapdrums en de mafioso-indrukken. In plaats daarvan luisteren we grotendeels naar eentonige en kale producties die doen denken aan ontwikkelingen in r&b, southern hiphop en gestripte G-funk. Allemaal prima natuurlijk, maar de producties zijn zelden goed en missen gewoon BAS. De producties op Dr. Knockboot, I Want to Talk to You, Ghetto Prisoners, Life Is What You Make It en K-I-SS-I-N-G zijn interessant, maar zijn saai uitgewerkt. Alsof Nas over de demo's aan het rappen is.

Nas kiest een paar keer voor de meer traditionele New York-stijl: NY State of Mind Pt. II en Nas Is Like. Dit zijn met Small World en Undying Love ook meteen de hoogtepunten.

Er staan nummers op die door de flows en hooks ronduit gênant te noemen zijn: I Want to Talk to You, You Won't See Me Tonight, Big Things, K-I-SS-I-N-G.

Nas rapt eigenlijk altijd goed (behalve op Big Things), maar verspilt ie eigenlijk zijn kwaliteitspoëzie op kale en karakterloze beats. Zijn teksten over Amerikaanse geopolitiek, ontrouw, obsessie, verloren vrienden, het gevangenissysteem zijn hierdoor aan dovemansoren besteedt. Zo rapt hij: "As the night close down on the Earth like gray dark rings/Light of cities in the nights, destination for Kings", maar dat zal aan velen voorbij zijn gegaan.

Misschien is het probleem van dit album wel het beste te illustreren aan de hand van Money Is My Bitch. Een steelpan speelt twee terugkerende mineurakkoorden, en Nas rapt de beat vol. Vier jaar later zou een opkomende rapper uit Queens dezelfde steelsound gebruiken voor een monsterhit van jewelste. 50 Cent wist met zijn nonchalante lage stem de juiste toon te raken op een beter uitgewerkte productie, en P.I.M.P was geboren. Een flutnummer misschien, maar je kunt 't je in ieder geval herinneren als het afgelopen is. Dat kan je van deze plaat niet zeggen.

Helaas zou de klad nog even doorzetten op Nastradamus.

Half geslaagd album. Na het lekken van tracks via het internet werd het idee van een dubbel album losgelaten. De nieuwe tracks die werden opgenomen voor dit album waren bijna allemaal zeer zwak - o.a. I Want to Talk to You, K-I-S-S-I-N-G, Money is my Bitch - en/of te commercieel: Hate Me Now, You Won't See Me Tonight. De nummers van het oorspronkelijke album zijn wel bijna allemaal goed tot uitstekend. Met Nas is Like als absolute classic. Als het idee van het dubbel album niet was losgelaten had deze zich kunnen meten met de All eyez on Me en Life After Death en was het waarschijnlijk na Illmatic zijn beste album geweest. Nu moeten we het doen met de parels die zijn uitgesmeerd over drie albums: I Am...., Nastradamus en The Lost Tapes. Het zou mooi zijn als 25 jaar later de geschiedenis herschreven wordt en het dubbelalbum alsnog wordt uitgebracht zoals bedoeld.
3*

En dan hebben we nog tracks als: Hardest Thing To Do Is Stay Alive, Sometimes I Wonder, Amongst Kings, Wanna Play Rough, The Rise And Fall & My Worst Enemy nooit op officiele Nas albums gehad, eeuwig zonde...
Zou inderdaad een leuk project zijn om het alsnog in een uit te brengen!

Ik heb dit nog eens opgezocht, en dit was de orginele
tracklist van het dubbelalbum:

Disc 1

Fetus (Belly Button Window)
NY State Of Mind Pt. II
Life Is What You Make It
Small World
Hardest Thing To Do Is Stay Alive
Poppa Was a Playa
Nas Is Like
Blaze A 50
Favor For A Favor
We Will Survive
Some Of Us Have Angels
Project Windows
Day Dreaming, Stay Scheming
Sometimes I Wonder
Undying Love

Disc 2

After Life (Intro)
Amongst Kings
Life We Chose
Drunk By Myself
Pray
God Love Us
Ghetto Prisoners
Last Words
Family
Come Get Me
Find Your Wealth
U Gotta Love It
Wanna Play Rough
The Rise And Fall
My Worst Enemy

Het zou idd een geweldig idee zijn als Nas nu via zijn eigen label Mass Appeal dit originele album alsnog eens zou releasen en deze mindere periode van zijn carrière zou rehabiliteren.

Alle nummers staan op YouTube, en op een stuk of drie na ook op Spotify, dus praktisch kun je het album zelf samenstellen. Edit: zoiets dus.

Ik heb het meer over een officiële release MJ_DA_MAN, niet een shabby YouTube playlist. Maar bedankt voor eenling, een aantal tracks ken ik nog niet.

https://recordstoreday.com/SpecialRelease/16318 Er komt een officiele release aan.

Ja ik zag dit idd ook. Maar het is dus niet het dubbelalbum zoals het ooit bedoeld was, maar de bootleg die gelekt was waardoor de originele release werd uitgesteld en aangepast. Als ik me niet vergis was die leak maar de helft van het geplande album. (Waarvan later veel tracks nog werden uitgebracht op “The lost tapes”).

Pas sinds een jaartje officieel fysiek in bezit. Ik word over het algemeen wat milder naar de mindere hiphopplaten uit de jaren 90 naarmate de jaren vorderen, maar dit is een uitzondering daar op. De eerste helft is het sterkst, maar ook daar hoor ik geen echte klasbakken. Productioneel klinkt het allemaal vrij gedateerd maar pijnlijker is misschien wel dat Nas hier maar heel sporadisch laat horen waarom hij groot is geworden. Tel daarbij ook absolute gedrochten als I Want to Talk to You, K-I-SS-I-N-G en Money is my Bitch op en ik kom tot een duidelijke onvoldoende. Hoewel het allemaal uit te leggen is, hoe het zo is gekomen, blijft het toch ook een beetje een mysterie dat een Nas uit deze periode zoiets matigs op de markt durfde te brengen (om over Nastradamus nog maar te zwijgen).

N.Y. State of Mind Pt. II was zo onnodig, echt een lelijk aftreksel geworden van zijn beste songs ooit. Over het algemeen brengt deze plaat sowieso niet heel veel bijzonder leuk werk af, vond de beats nogal matig en de plaat zit vol met gedrochten, zoals Niek er al een paar noemt. Favor for a Favor vond ik dan wel weer heel vet, en Nas Is Like is ook heel tof. Maar, bij die twee tracks blijft het op zich ook wel.