Mercury Rev - Snowflake Midnight (2008)

Nieuwe Mercury Rev.. ik ben alvast benieuwd.. komt samen uit met een gratis instrumentaal album.

Dat konijntje op de hoes doet iets vermoeden, het wordt al met al vast een zoete aangelegenheid. En instrumentaal ... Mercury Rev klinkt zonder zang al gauw als een Disney-Soundtrack.

Wacht in spanning af........

'Senses on Fire' kun je alvast beluisteren:

http://www.pitchforkmedia.com/article/download/142173-premiere-mercury-rev-senses-on-fire-mp3-stream

ik vrees gewoon voor meer ellende als the secret migration.
Maar ik hoop natuurlijk van niet.

Prachtig album inderdaad, The Secret Migration.

Ik hoop dat ze deze ietsje donkerder maken, maar wel met behoud van het sprookjesachtige geluid van de laatste drie albums.

Geef mij maar een return to Yerself is Steam.. vond de laatste paar ook lang niet zo leuk als de eerste 2

Yerself Is Steam is zo mooi. En Boces ook...


ik droom nog ff verder over een Mercury Rev die het experiment weer aandurft en het zoetsappige ver achter zich laat.

De plaat is inmiddels gelekt, dus het recenseren kan beginnen!

Allereerst is het misschien wel handig te vermelden hoe ik tegenover deze band sta: de eerste 3 albums ken ik niet en staan al heel lang op mijn verlanglijst maar blijkbaar is er iets wat er voor zorgt dat ik geen haast maak, de laatste 3 albums heb ik op cd in mijn kast staan en daarvan scoort Deserter's Songs hoog met 4,5* en de andere 2 met 4*, m.a.w. ik ben niet vies van hun mierzoete sprookjesgeluid.
Geheel neutraal stond ik dan ook tegenover dit nieuwe Snowflake Midnight en al bij opener Snowflake in a Hot World begon er wat te knagen (om maar even in de sfeer van de hoes te blijven). De eerste klanken deden me vermoeden dat de mannen doorgingen waar ze gebleven waren, maar nergens werd het sprookjesachtig en het gestoei met electronica vond ik nu ook niet bepaald origineel of spannend te noemen. Goed, een minpuntje, er komen er nog meer was de gedachte. Butterfly's Wing mocht het openings schoonheidsfoutje wegpoetsen. Maar dat doe je niet met saai gedreutel. Mijn hemel het konijn kan er wel weer bij gehaald worden: hier legt Mercury Rev toch een wel heel bescheiden keuteltje hoor. Hiermee vallen ze niet op...... saai en zweverig en ik moet moeite doen een gaap te onderdrukken.
Senses on Fire leek bij eerste beluistering nog wel aardig, maar het is niet in kracht toegenomen bij een volgende luisterbeurt. Moet dit stoer overkomen? Of juist zoet? Ik weet het niet maar de instrumentatie stoort me enorm en de zang maakt het er niet beter op. En zo drentelen we angstig voort naar People Are So Unpredictable (There's No Bliss Like Home). Het pretendeert spannend te zijn maar het laagje spanning is voor mij niet echt groot. Waarom irriteert Mercury Rev mij toch opeens? Vaag, vervelend, zweverig gedoe als je het mij vraagt.
October Sunshine is een instrumentale soundscape tussendoor en nee ook dat boeit me niet en op Runaway Raindrop fliederen en fladderen ze rustig voort. Voor mij is het wel duidelijk dat het tussen mij en dit album niet meer goed gaat komen.
Dream of a Young Girl as a Flower heeft wederom last van 'kijk ons nu eens even anders doen' maar dat komt op mij totaal niet over. Ik denk dat ik dit gewoon niet begrijp (dames en heren die dit wel een goed album vinden kunnen deze zin van mij straks prima quoten en dat beamen ).
Faraway from Cars klinkt alsof je er door in trance zou moeten geraken alleen vrees ik dat de ergernissen inmiddels te groot zijn geworden waardoor dit niet gebeurt bij mij. Kan natuurlijk ook teleurstelling zijn.
A Squirrel and I (Holding On... and Then Letting Go) is als de bekende kaars die onopgemerkt langzaam dooft. Ik geloof het allemaal wel.
Helaas, de eerste echt grote teleurstelling dit jaar is een feit geworden. Het klinkt allemaal zuur en dat is het voor mij dan ook wel.
Ik ben heel erg benieuwd of ik hier alleen in sta en ik ben niet voor niets begonnen met de mededeling hoe ik tegenover de laatste 3 albums sta. Misschien moet ik me nu maar eens gaan verdiepen in de eerste 3 albums en kan ik daar de teleurstelling wat mee wegspoelen.

ik krijg steeds minder zin om dit album nog te beluisteren...

Zou deze lage beoordeling van mij juist geen extra aanleiding voor jou moeten zijn om het wél te beluisteren?

Overigens ben ik juist wel benieuwd hoe jij staat tegenover het meer aanvullende 'electronische gedreutel' zoals ik dat hier vind (let wel: dat maakt deze band er van; ik spreek niet in z'n algemeenheid). Jij hebt daar meer kijk op.

Ik zit nu halverwege.. en eigenlijk is de opener de enige die ik wel aardig vind... Nou is bij mij het verschil dat ik er al niet zo heel veel meer van verwachtte aangezien de mooiste mercury rev platen naar mijn mening inmiddels meer dan 10 jaar achter ons liggen..

Dit is gewoon een voortzetting van vorige albums naar mijn mening, zoveel nieuws hoor ik niet.

/edit.. zie nu de post hierboven... zo heel elektronisch vind ik dat gedreutel niet .. en ik denk sietse ook niet.. Het blijft gewoon een pop/rock plaatin het rijtje.

Feit is wel dat het nu een prominentere rol heeft gekregen en ik kan hier geen voortzetting van de vorige albums in horen: dit klinkt futloos en dat vond ik van de vorige albums niet echt (zelfs als die je smaak niet waren moet je toch wel beamen dat die albums hierbij vergeleken toch heel wat beter klonken).

Vond ze wel iets beter ja... maar of dat door de elektronica komt betwijfel ik... Zit nu wat verder naar het einde en vind het eerder minder worden dan beter... zit gewoon nog wat minder beleving in..

ik zal zo snel ff wat nummers luisteren...

Ligt het aan mij of klinkt het eind van het laatste nummer bijna alsof ze een sigur ros sample gebruikt hebben? .. Lijkt Se Lest (van Takk) wel

heb je wel eens naar de electronische muziek die ik normaal luister geluisterd? Dit is verre van dat nl.

Na 2 1/2 nummer vind ik het al een nog grotere teleurstelling dan de vorige. Al de spanning is weg uit de muziek. Het doet mij een beetje denken aan U2 die een zij stapje maakt en daar de plank misslaat.
Mercury Rev volgend jaar op Pink Flop voor een publiek van 14 en 15 jarige jongetjes en meisjes? Het zou mij niet verbazen....

Als de oude fans (van voor "Deserter's Songs") nog niet waren afgevallen zullen ze dat nu zeker doen...ik ben er een van.

Ik wil deze mensen terug in de band:
David Baker (t/m 1993)
Jimy Chambers (t/m 1998)
Suzanne Thorpe (t/m 1998)

Ik ga het anders verwoorden.

Dit album is wat The Ray Of Light voor Madonna was, maar dan mislukt.
Het is net of ze proberen jong en hip te doen met wat electronica erbij, maar daar door is het een afschuwelijke plaat geworden. Ze richten zich veel te veel op een pop-sound die gewoon niet bij ze past en daarnaast überhaupt gewoon waardeloos is.

Ooit zou ik vol trots hebben gezegd "ja, mercury rev is een van mijn favoriete bands" maar nu kan ik alleen nog maar zeggen dat die band een aantal jaar terug dood is gegaan.

Dit hoef ik niet meer te horen.

1 1 /2 ster.



met heimwee haal ik straks misschien nog eens mijn oude cdtjes van Yerself Is Steam en Boces naar boven.

Ik waag me maar niet aan een stem. Ik heb het album gedownload, maar na twee nummers meteen weer van mijn computer verwijderd. Slappe elektronische hap!

Met jouw gemiddelde kun je anders best wat lage stemmen gebruiken hoor

dit is idd een shit plaat. met electronica die sowieso niks met 2008 te maken heeft. die drums in butterflys wing klinken werkelijk nergens naar. duidelijk een groep die blijven steken is in de tijd, dit is gewoon jaren 80 meuk.

Zal ik dan maar de eerste zijn die wél positief over dit album is?
Ik ga nog geen cijfer geven, want ik heb hem nog maar twee keer geluisterd en ik vermoed dat-ie nog wel gaat groeien.
Maar op mij maakte hij meteen ongelofelijke indruk!
Ik kan mij dan ook helemaal niet vinden in mensen die dit album als 'saai' of 'geforceerd' betitelen. Hebben zij wel hetzelfde album gehoord als ik?
Op mij komt het over als een logisch vervolg op The Secret Migration, maar dan veel beter en bijzonderder.
Het is een freaky plaat, bij vlagen best angstaanjagend, maar ook betoverend. Vooral ''Dream of a Young Girl as a Flower'' vind ik een achtbaan van een song!
Hier ga ik de komende tijd veel naar luisteren.

Haha, een toppertje zo te lezen. Ik ken alleen Deserter's Songs en dat gaat (iig voorlopig) zo blijven ...

De laatste tijd hebben de bandjes er niet zoveel zin meer in ofzo, bij bekende bands die een nieuwe album uit brengen is niet goed meer.
Ik zou niet weten waaraan het ligt. Mercury Rev ook, na deze reacties denk ik zo... Ik heb er lang opzitten wachten, maar het is alweer een dieptepuntje, kijken wat ik er zelf van vind.

Die mening deel ik totaal niet (Sigur Ros, Tindersticks, Nick Cave, Madrugada, dEUS: allemaal favoriete bands van mij die het niet slecht deden, dit is pas de eerste band die me flink teleurstelt, valt voor mij dus wel mee).

Nou noem je bands op die het wel goed hebben gedaan.
Allemaal top albums, maar je hebt soms, dat als je heel erg benieuwd naar een nieuwe album van een bekende band bent, dan heb je de kans dat het tegenvalt, kijk maar dit album (om een voorbeeld te noemen) valt heel erg tegen.
En zo ken ik meerdere bands dit jaar. of vorige jaren.
Maar dit jaar zijn er ook veeel goede cd's van bands uitgekomen.

Dit is ook weer overdreven

wat een anti-stemming zeg. Ik kan gerust begrijpen dat mensen de plaat niet goed vinden, maar om zo met de hakbijl er op in te slaan is nergens voor nodig.

Klinkt prettig bij eerste beluistering, ik mag die (licht)-electronische invloed wel, nog geen echte hoogte- of dieptepunten gehoord, voorlopig hou ik het bij 3,5

Waarom niet? Fluwelen handschoenen-methode en vervolgens een onvoldoende neerplempen?
Mercury Rev heb ik best hoog zitten maar als ik vind dat het niks is moet dat gezegd worden zoals mensen die dit geweldig vinden dat ook moeten kunnen doen: dat maakt deze site zo leuk toch.
Niemand is toch grof of beledigend bezig?

Zelf ben ik meestal wel van de uitgebreidere stukken bij albums die ik hoog heb zitten maar het mag ook wel eens een keertje andersom. Ik vind dat mijn hakbijl niet eens zo heel scherp is trouwens.