Gojira - The Way of All Flesh (2008)

Laat maar komen! Net maar weer eens The Link en From Mars to Sirius geluisterd, en kan niet wachten om weer een nieuwe knaller te horen.

ben erg benieuwd

Ik ben wel benieuwd waar timon dit album heeft kunnen bemachtigen?

anders ik wel!
staat wel een nummer op myspace.voor de rest heb ik er nog niks van vernomen.

Wie hier 3,5 heeft gestemd is niet goed snik.
Oke 3,5 is niet bepaald verschrikkelijk weinig maar deze plaat verdient meer.
Eerlijk: hij is minder dan FMTS maar die was ook ziek goed. Ze borduren duidelijk voort op de formule van FMTS en ik ben dan ook heel content met deze plaat. Gewoon weer lekkere groovende beukende progressieve death metal. Een dikke 4,5!

Wat een vette plaat!! hornz up!! Buy or die!!!!!!!!!!!!!!!

Slipknot mag op les bij ze, en by the way ze mogen wat mij part hun aantal members terug brengen naar 3 man...

jongens en dames check op - moderatorknip (geen downloadlinks aub) -
voor de liefhebbers van Gojira.

Naar deze plaat kijk ik persoonlijk ook al lang uit. De vorige -From Mars To Sirius- was een pareltje, hopelijk is de opvolger hetzelfde lot beschoren. Vanwaar trouwens de link met slipknot? Snap hemniet direct?

Kga er dan eens aan beginnen, hopelijk is hij even goed als de vorige

From Sirius To Mars was echt een killerplaat, hoop dat deze ook een eete zo wordt. Vacuity klnk in elk geval al best lekker, beukt goed.

Drumwerk van Tocic Garbage Island

Contaminatie!

Morbid Angel meets Meshuggah?

Nee, Gojira.

erg strak album, met The Art of Dying als absolute uitschieter

Samen met Textures vormt deze band wat mij betreft het crème de la crème van de Listenable-stal.
"From Mars To Sirius" was al een geniale plaat, deze heb ik nog niet vaak genoeg gehoord om er een heel sterk oordeel over te hebben, maar goed is hij zeker!
Op het eerste gehoor borduurt het sterk verder op het werk van voorgenoemde cd, maar daar heb ik absoluut geen problemen mee.
Ik heb hem nu alleen nog als een zootje bits en bytes maar ga hem binnenkort maar eens op schijf aanschaffen denk ik!

Groeiplaten, ik houd er niet van. Deze's al een stuk makkelijker dan de vorige, maar die sprak me op een of andere manier een stuk meer aan bij de eerste luisterbeurt. Grootste probleem hiermee is voor mij het gebruik van gedubbelde en vocodervocalen, niet meer doen graag. krappe 3,5* nu

vandaar dat je bands als Cult of Luna en Meshuggah in je top 10 hebt staan

Normaal gesproken heb ik ook een broertje dood aan vocoder-achtige geluiden, maar op de een of andere manier is het hier niet storend.

Ik bedoel groeiplaten die je de eerste een a twee luisterbeurten enkel met een vaag gevoel achterlaten. Ik houd meer van die platen die je de eerste keer wegblazen, waarna je per luisterbeurt detail na detail kan gaan ontdekken.

Ik verwachtte hier misschien ook wat te veel van, mede door de review op zwaremetalen. Het zou een grensverleggende plaat in het metalgenre zijn enzo.

"the art of dying" hoort tot het beste wat ik dit jaar gehoord heb.

wat heet... deze plaat eindigt in m`n top 10 over het jaar 2008.

alleen jammer van die hidden track aan het eind, daar heb ik echt een schurfthekel aan. nummers met een minuten lange stilte, dat moet iemand me toch eens uitleggen wat daar het nut van is.

"verassingseffect"
The Beatles kwamen er op Abbey Road als eerste mee. Op dat album is het slechts een kwestie van ik geloof nog niet eens een minuut, en dat was best leuk. Zulk soort trucjes als dit bevallen mij ook niet. voegt gewoon niks toe, en zorgt er enkel voor dat je (ik) erin gaat knippen wanneer je het op je iPod zet, omdat het anders overbodig veel ruimte inneemt.

Liever een sterke hidden track dan een minuut of vijf ruis (zie Motograter), of stilte om in de laatste minuut nog wat irritant te brabbelen (beide Partisan Turbine's).

Is hetzelfde principe. Ik wil niet eens wachten

Dit album moet je denk ik wel een paar keer luisteren voordat je hem kunt beoordelen. Ik vind hem steeds beter worden , strakke death/progressive metal, goeie plaat!

Tja, niet verkeerd hoor, maar ik vind het album niet minder of beter dan de vorige plaat. De songs staan wederom als een huis, zijn lekker meeslepend en kennen een superieure produktie, maar het doet me allemaal niet zoveel. Het is niet echt mijn stijl van metal, zal ik maar zeggen. De kwaliteit druipt er echter weer vanaf, dus wederom een ruime voldoende.

Dit album roept bij mij gemengde gevoelens op. Ik weet het nog niet...
Maar dat eerste nummer is zo verrekte goed, dat de rest tegenvalt.
Ik merk dat ik net als bij zijn voorganger moeite heb om deze plaat in zijn geheel te beluisteren...

volledig mee eens! ^^

Deze morgen voor de eerste keer beluisterd en wow ... strakke plaat maar de zang is voor mij voorlopig nog een struikelblok. Ik houd dit de komende weken zeker in het oog / oor.

En deze gaat recht mijn top tien in.
Verschrikkelijk knappe plaat dit, met een uitzonderlijke sfeer.
Vooral de eerste twee minuten van The art of dying, wat een knaller zeg.

Hulde!

Ik vind deze toch net iets minder dan From Mars To Sirius, maar het scheelt niet veel. Schitterend album, The Art of Dying vind ik een echt topnummer, Vacuity vind ik ook een schitterend nummer. De overige nummers zijn ook heel goed. 4,5*