The Roots - Phrenology (2002)

Veel van m'n favoriete groepen komen de laatste tijd met tegenvallende albums uit, zo ook The Roots. Thought at Work en The Seed zijn errug leuk, maar verder vond ik er niet zo heel van aan.

inderdaad, ik had the seed al eerder gehoord en ik verwachtte echt een topalbum, maar dat viel helaas tegen. het is niet dramatisch ofzo, maar the roots kunnen beter

Waarom vinden jullie deze minder dan? Ik vind dit juist hun beste album want veel variatie. Van rauwe hiphop (Rock You) naar punk (!!!!!!!), en van soulvolle songs (Break You Off) naar techno (einde van Rhymes & Ammo). Erg mooie opbouw ook op dit album met het fantastisch middenstuk Water.

Moet ik nog wel even bijzeggen dat ik die andere albums van hen nog niet zo vaak geluisterd heb maar zo op het eerste gehoor waren ze wat eentoniger.

Ik vind de voorgaande albums juist muzikaal ongelofelijk interessant, en zo'n track als Rock You erg saai geproduceerd. Wat ik van het volgende album gehoord heb belooft ook niet veel goeds wat dat betreft. Dat techno stukje is volgens mij gewoon een grap, anders is het wel heel triest... imho.

Rock You is ook uniek in zijn soort op dit album, vind de rest muzikaal niet onderdoen voor de voorganger. En wat is er triest aan dat techno stukje? Slecht is het niet, zeker als Rahzel nog ff meedoet.

Vind het trouwens wel raar dat dit album zo achterblijft bij de andere Roots albums. Phrenology heeft een score van 85 op Metacritic.

Kijk, dat ie 85% positief krijgt vind ik ook niet verwonderlijk, dit is natuurlijk veel en veel beter dan de gemiddelde 50-cent meuk, maar vergeleken met de vorige Roots-albums viel dit gewoon erg tegen.

Dat schijnen de reviewers dus niet te denken. Over smaak valt niet te twisten zullen we maar zeggen.

Dan lezen we andere reviews

Zou kunnen. Metacritic neemt niet alle reviews op, maar wel erg veel.

vergeleken met de hiphop van tegenwoordig is dit een van de beste albums en steekt ie ver boven "de 50-cent-meuk" uit. maar the roots hebben in het verleden bewezen een hoger niveau aan te kunnen, met albums die ook destijds erbovenuit staken. deze plaat had 5 a 10 jaar geleden geen verschil gemaakt denk ik

Dit album laatst voor het eerst gehoord. Ik kende The Roots totaal niet (ben niet erg bekend met het hiphop/rap genre). Moet zeggen dat the Seed eruit springt , het is bijna het enige niet hip hop nummer. Hevige fan van dit nummer. De rest van het album is me nog niet erg bijgebleven. Dat komt nog wel...

Ik heb ze vorig jaar eens live gezien en dat was erg leuk. Ze maakten er echt een feestje van en er kwamen veel oude klassieke nummers langs. The Seed is inderdaad geniaal, maar misschien ken je Rock You ook wel? Dat was immers ook een hitje.

Rock You? Ik zou het moeten horen...

The roots **** 1/2

Ontzettend goed album. The roots is naar mijn mening ontzettend goed door de drumbeats geleverd door dj-drummer ?uestlove en de rest van de rappers die er perfect over heenrappen. Sacrifice is een werelds nummer met Furtado net als de rest van het album , met natuurlijk de klassieker the seed (2.0).

op 'THe Seed' en Thought at work na vind ik het beetje teleurstellen.

Had hogere verwachtingen van the roots

2,5*

Het beste nr van dit album is zonder enige twijfel Break You Off.

Lekkere cd, wel een tikkeltje minder dan bijvoorbeeld illadelph halflife of do you want more, maar alsnog prima. Enige irritante moment is het instrumentale gedeelte van ''Water'', wat me nogal op m'n zenuwen werkt. Uitschieters zijn voor mij thought at work, the seed en break you off. 4*

Ik sluit me helemaal aan bij Vincent met de kanttekening dat ik het juist wel het beste Roots album vind. En ik wil toch ook wel Rhymes & Ammo toevoegen aan het rijtje favorieten. Break you off is misschien wel het beste hiphop-nummer ooit naar mijn mening...

Ik beoordeel albums altijd op hoeveel van het totaal aantal nummers ik goed vind, en ik probeer daar dan altijd hoe goed ik de goede nummers vind in mee te nemen.

Ik moet zeggen dat ik op deze CD niet alle nummers goed vind; zelfs wanneer je merkwaardige experimentele hoogtepuntjes als Something In The Way Of Things (In Town) en Woak (Ay) Rollcall niet meerekent. Pussy Galore en Complexity vind ik niet al te geweldig.

Maar aangezien ik de rest goed tot meesterlijk vind, vind ik deze CD toch 5 sterren waard. Nummers als Thought @ Work, Rolling With Heat, Water, Quills en in specifiek The Seed (2.0) zijn voor mij het beste binnen de alternatieve hiphop.

Verder was dit het album dat bij mij de intresse in hiphop wekte, en het is zeker een van mijn favoriete albums in mijn collectie...

The Roots zijn altijd een favoriet op het gebied van hiphop voor mij geweest (samen met Blackalicious en Common).

Op dit album gaan The Roots iets meer de rock-kant op. De drums van ?uestlove lijken wat puurder en Black Thought heeft een heerlijke flow die je vastgrijpt. En zoals het The Roots betaamt hebben ze hier en daar ook hun experimentele minuutjes.

Voor mij is 'Break You Off' het beste nummer van het album. Lekker soulvol. Lang geleden dat ik zo'n goede combinatie tussen hiphop en soul heb gehoord sinds het nummer van The Roots met Erykah Badu.

The Roots is simpelweg een hiphopgroep die het voor elkaar krijgen om elke keer een album van een uitzonderlijk hoog niveau af te leveren. Met dit album doen ze dat simpelweg weer en is zeker 4,5 ster waard.

Het sterke van The Roots vind ik dat elk album zijn eigen individuele sound heeft maar óók de herkenbare Roots-sound. Die blijft er gewoon altijd in, zelfs op The Tipping Point, die toch het meest afwijkt van ander materiaal. Dit album nog niet zo heel veel gehoord. Ik luisterde hem vanochtend weer eens en moet zeggen dat ik met een glimlach mijn krantenwijk deed. Lekker plaatje, ik twijfel nog te veel om al een waardering te geven. Komt dus binnenkort. Maar zoals Reijersen al zei: The Roots leveren elke keer weer kwaliteit. Welke hiphopartiest lukt het nou om 5,6 a 7 platen te droppen welke allen gewoon heel goed zijn? Ik weet het zo echt niet. ATCQ leek het lange tijd te gaan doen, tot ze The Love Movement dropten. Wu-Tang Clan heeft - met het solomateriaal meegerekend - natuurlijk wel zoveel topplaten gedropt, maar bij hen zat daar ook rommel tussen. Ik denk dat The Roots het hoogste constante niveau hebben. Nu nog wachten op die echte absolute onberispelijke 5 sterren klassieker...

Mensen, een vraag:
Heeft iemand hier dit album misschien een keer via bol.com besteld? Ik sta namelijk op het punt hem te bestellen (slechts 12 euro), maar het nummer Rhymes & Ammo staat niet op de infopagina bij bol.com vermeld. Nu staan er wel eens wat meer foutjes op dus mijn vraag is: Degene die hem via bol.com heeft besteld, staat Rhymes & Ammo er gewoon op of niet?
Alvast bedankt

Rhymes & Ammo zit volgens mij vast aan Something in the Way of Things (In Town) en staat zeker niet op de hoes vermeld. Volgens mij staat dat nummer wel op elke versie.

Dat is mooi nieuws, thnks!

Dit blijft een geniaal album. Er staan een aantal merkwaardige nummers op, evenals een aantal merkwaardige geluidseffecten na 'reguliere' nummers. Maar deze reguliere nummers zijn ongekend goed.

Rock You, het eerste nummer uit deze categorie, is nog een beetje herhalend, maar wel lekker opzwepend, en begint het daardoor niet te vervelen. Sacrifice is een heel stuk rustiger. De afwisseling en varieteit op dit album, evenals het overduidelijk aanwezige experimentele karakter, maken dat ik zo weg ben van dit album. Na Sacrifice zijn Rolling With Heat, Thought @ Work en The Seed (2.0) de twee volgende reguliere nummers. Regulier klinkt eigenlijk lang niet eervol genoeg want deze nummers, en vooral de laatste, zijn fantastische soul/jazzvolle producties waarvan ik zelden iets vergelijkbaars aantref. En wanneer ik dat wel doe, haalt het het niveau van deze drie nummers haast nooit. Talib Kweli is ook heerlijk op dreef op Rolling With Heat, net als Musiq op Break You Off, het volgende reguliere nummer. Dit is een erg soulvol loungenummer dat op een of andere manier goed in het oor ligt maar desondanks steeds beter leek te worden en daardoor ook eeuwig blijft boeien. Water en Quills, de twee daaropvolgende reguliere nummers, beschikken over wederom ongeevenaard goede beats, en Water is daarbij tekstueel erg interessant. Pussy Galore en Complexity zijn eveneens bomvol van soul, en behoeven wat tijd voordat ze echt boven komen drijven.

Persoonlijk vind ik de hidden track Rhymes And Ammo het minste nummer op de CD, maar met het techno-nummer aan het begin en het zeker niet slechte daaropvolgende hiphopnummer blijft het vermakelijk.

Deze CD is zonder twijfel een van mijn favoriete CD's, en in mijn beleving de beste van The Roots, waardoor hij ook op plaats 3 in mijn Top 10 staat. En daar blijft ie! En die 5 sterren vind ik nog steeds geheel op zijn plaats.

Wat zijn de Roots toch ongekend goed. Nog NOOIT troep gemaakt. En dat over een carrière van bijna anderhalf decenium. Ook dit album is een absoluut juweeltje. Het album trapt af met het keiharde Rock You waar Black Thought maar weer eens laat horen dat hij de meest onderschatte rapper op deze aardbol is. Fantastische binnenkomer. Dan volgt al snel Sacrifice. Heerlijke productie. Rolling With Heat is sterk met een goede Talib. Thought @ Work is een soort van experimentje. Niet zo supergoed, maar past prima in het geheel. En dán volgt een waar meesterwerk. The Seed 2.0! Wat een geweldig verschrikkelijk goed nummer. Die muziek, die raps, de zang en de afwisseling ervan allemaal. Kippenvel!! En amper bijgekomen van deze track volgt Break You Off alweer. Opnieuw een heerlijk nummer, alhoewel deze een stuk minder inventief klinkt. Water is een nummer wat mij een tijd lang weerhield van de afschaf van deze plaat (achteraf schandalig dat ik zo lang heb gewacht met het kopen van deze plaat). Het is opzich gewoonweg een kutnummer, maar het maakt deel uit van het geheel en hoe meer je je dat realiseert hoe meer je Water apprecieert. Wat rest zijn louter ijzersterke track die vooral steeds beter worden naarmate je ze vaker beluisterd. Genoteerd moet ook worden dat Talib Kweli echt superhard komt op Rhymes & Ammo. Maar naast dit alles is dit album vooral sterk door het concept. Het is 1 geheel, iets dat ik steeds vaker mis bij hiphopplaten. Aldus (opnieuw) een fantastisch Rootsalbum. 4,5* en in me top10.

@ Niek;
Ik begrijp niet dat je Water en Thought @ Work niet veel soeps vindt. Al helemaal omdat je Quills en Rolling With Heat wel erg vet blijkt te vinden, en ik die behoorlijk in lijn vind met die twee eerdergenoemde nummers. Water en Thought @ Work zijn naast The Seed (2.0) overigens juist ook mijn favorieten. Sterker nog, Thought @ Work vind ik een van de beste, zo niet het beste, nummer van The Roots.

Zoals ik heb gezegt, waardeer ik die tracks steeds meer. Dus kans is groot dat ik ze net als Rolling With Heat en Quills ook heel sterk ga vinden.

Quills vind ik erg goed. Rolling with heat minder.

Ik heb the Roots gezien in het voorprogramma van de Peppers tijdens hun By the Way tour. Ik was zeer onder de indruk, goede live act. Daarbij lekkere nr's. Vooral Seed 2.0 en Rolling with heat vond ik wel goed in het gehoor liggen. Lekker beats en goede hip-hop en pop songs.