The Roots - Phrenology (2002)

VInd dit niet echt een geweldig album. Thought @ Work, The Seed (2.0), Break You Off, Water en Rolling with Heat zijn de beste nummers vind ik. Al het andere is erug redelijk. Leuke beats, leuk gevarieerd, maar er ontstaat niks/weinig jammer genoeg. Black Thought rapt ook goed, maar het doet me niet echt veel.

Ik geef hier 3* voor. Kan altijd nog veranderen.

Dit is ook het album waar The Roots een stuk vernieuwender worden.Vind dat innovatieve trouwens opzich erg goed (anders zou elk album toch maar dezelfde sound hebben), maar toch loop ik niet overal even warm van deze plaat.

In het begin kom ik pas in the mood bij Sacrifice (een beetje gerommel daarvoor vind ik); Rolling with heat is een track die ik vooral Live erg zou apprecieren denkik; een meevaller. Ook Thought @ Work is een meevaller.
Dan een rijtje goede nummers die ik zeer zeker apprecieren kan (The Seed, Break You off, Water (!) & Quills). De nummers die daarop volgen, vind ik een beetje saai; alsof er niet genoeg moeite meer werd ingestoken. Misschien moeten ze nog groeien, ik weet het niet. Maar het levendige, wat in het begin erg te merken valt, valt plots een beetje weg. (los van dat stukje techno dan)

Voorlopig ook 3*.

Mooi intro, Rock You knalt er goed in, nummer 3 is wat overbodig. Hierna is tot en met nummer 11 van topniveau. 'Pussy Galore' vind ik weer wat minder. Maar daarna is het weer top.

4,5 ster wederom voor The Roots

Geweldig album! Het Anti-Roots album, ik beschouw dit album echt als een muzikaal avontuur, en is ook heel leuk om als geheel te luisteren, als vrij weinig albums tegenwoordig zoals Niek al zei. Ik vind Thought@Work het enige nummer dat ik eigenlijk gewoon niet voel, de beat begint heel vet, maar ik vind de geluiden niet goed samenvloeien met Thought, ik heb eigenlijk geen idee waaraan het precies ligt, maar ik vind het gewoon lekker klinken. Water is het eerste nummer dat ik van dit album hoorde en die vond ik echt geweldig, enneh Niek bedoel je het "echte" nummer of bedoel je ook de hele outro erbij? Het nummer gaat namelijk over drugs, aangezien Malik B daar last van had, en het laat je als t ware ervaren hoe het is om onder invloed te zijn. Als je het zo beluisterd is het een heel mooi concept dat naar mijn mening héél goed is uitgewerkt.
4* om mee te beginnen

@ LoG. Dit album is alleen nog maar beter geworden; ik kan geen slecht punt meer noemen. Wat je zelf zegt: dat wat misschien op het eerste gehoor iets te klinkt is eenmaal binnen de context geplaatst gewoon fantastisch.
Vergeet alles wat ik eerder gezegt heb, dit is mijn standpunt nu: The Roots zijn schandalig goed en deze plaat ook en that's it.

4,5*

Ben de laatste tijd veel het werk van The Roots aan het beluisteren. En ook met dit werk heb ik mijn stem moeten herzien. Dit is toch een ongelofelijk dope album. Wordt idd met de luisterbeurt bezig. En met de ongelofelijke knaller The Seed als absoluut hoogtepunt kan ik weinig anders dan deze plaat toch net wat hoger te bestemmen. Overige tracks zijn allemaal lekker met nog een paar uitschieters er tussen.

Aantal mindere nummers, maar ook een aantal erg sterke. Met name Something In The Way Of Things vind ik fenomenaal.

Dit is volgens mij wel de beste van The Roots.......
The Seed (2.0) is natuurlijk helemaal geweldig mede door de zang van Cody Chesnutt

Dit vind ik dus veruit het slechtste Roots-album.

Kan me echt niet blijvend boeien en ik vind het allemaal veel te druk klinken.

aardig album, ook voor wie niet van hiphop houdt, zoals ik...
The Seed 2.0 is natuurlijk een heerlijke hit (leuk om af te wisselen met het origineel) en Water gaat heerlijk far out (overigens gebaseerd op een Flying Lizards-sample)

The rhymes and ammo remix staat er bij mij niet op heb dit album vanmiddag gehaald.

ga ik helemaal mee akkoord , maus!Ik ben echt geen hiphop/R&B liefhebber, maar dit album kan me echt boeien.
Zijn het de drums, de catchy sound, ik weet het niet, maar echt een geweldig album is me dit!

The Seed 2.0 is echt het beste Roots-nummer aller tijden. Schitterend! Muzikaal gaat het alle kanten op maar het klinkt allemaal geweldig.

Ik vind The Seed 2.0 egt een overschat nummer hier. Zo goed vind ik dat nummer niet. Zal hem niet als één van mijn favorieten aanvinken. Zeker een goed nummer, maar op dit album staan heel wat betere nummers.

Echt weer een topalbum!!

de originele versie van The Seed (1.0) mag er ook zijn en staat op het album The Headphone Masterpiece van Cody Chesnutt

Heb hem net binnengehaald maar het is een versie met nog 2 andere 'bonus' tracks die hier niet bij staan genaamd Thirsty! en The Ultimate

Voeg ze toe zou ik zeggen..

Mijn favoriete album van The Roots, en ook hun meest experimentele. Ze zoeken de grenzen van de hiphop op en kleuren stevig buiten de lijntjes. Daarmee loop je natuurlijk kans om geweldig op je bek te gaan, maar Phrenology is er boenk op.

Mijn favoriete Roots album samen met Game Theory, de producties zijn erg sterk en Black Thought is goed als altijd.

Sowieso een speciaal album. The Roots experimenteren, dat is duidelijk. Het lijkt erop dat je dan een erg alternatief, hermetisch album voor ingewijden krijgt, maar het paradoxale is dat de groep ook "experimenteert" met toegankelijkere vormen van hiphop, waardoor "Phrenology" wat onevenwichtig (of inconsequent?) kan overkomen.

"Sacrifice" vind ik het beste nummer, samen met - uiteraard - "The Seed (2.0.)", wat een schier briljante crossover is tussen hiphop en rocky soul, die swingt als een schommel. De glasheldere flow van Black Thought op een zomers geneuried deuntje dat even veel sfeervolle smoothness bezit als een zonsondergang op het strand van een tropisch eiland brengt mij in een muzikale zevende hemel. Het ruigere en swingende "Thought @ Work" is een mooi eerbetoon aan Kool G Rap & DJ Polo's "Men at Work" en klinkt simpelweg erg vet. Nummers als deze klinken ook écht "af". Net als je denkt dat je zo'n hardcore nummer als "Thought @ Work" volledig in je hart hebt gesloten komt er nog een zachter gezongen refrein dat er perfect bij past uit de lucht vallen. Ook bij het sterke "Quills" is het refrein even onverwacht als het perfect passend is bij het nummer. "Water" is damn funky met zijn kurkdroge bassgroove, maar lijkt muzikaal nooit echt te "ontploffen". Desalniettemin zijn alle net genoemde nummers origineel, goed uitgevoerd en kwalitatief sterk.

"Rolling With Heat" is een erg leuk nummer, ritmisch opzwepend en flow-technisch weer nagenoeg vlekkeloos. Toch "pakt" het nummer me minder dan de rest. "Rock You" is simpel, maar hard. Sowieso geen favoriet, maar wel meer dan aardig. En ook al is de productie eens wat minder verheffend, dan nog kan je steeds bouwen op de immer sterk flowende Black Thought. "Break You Off" is zeker een geslaagde R&B/soull-crossover en kabbelt heerlijk onbezorgd voorbij, maar maakt op mij niet die grootse indruk zoals bij velen hier.Het is geen uitschieter voor mij, maar wel een aangenaam sfeervol nummer om op te onthaasten en te relaxen. Dankzij de afwisseling van hardere en zeemzoete nummers verveelt "Phrenology" amper.

"Pussy Galore" en "Complexity" storen allerminst en weten de chille sfeer effectief over te brengen en zorgen voor een rustige afsluiter van een album dat bij wijlen toch wel bewogen klonk. Het avant-garde-geluid als outro van "Water", de herrie op "!!!!!!",... zijn niet vergelijkbaar met eerder werk uit het Roots-oeuvre. Voor mij is het album wel afgelopen na "Complexity", want erna gebeurt er nog weinig interessants.

Een album met hoge pieken dus en ondanks de experimentele teneur veel erg degelijke nummers die hun mannetje met gemak kunnen staan in de imposante discografie van The Roots. De enkele missers en het over het algemeen onevenwichtige karakter van "Phrenology" brengen mij tot een solide 4*.

Ik ken eigenlijk geen enkel nummer wat vetter binnen komt vallen dan Rock You.. In the beginning, there was me, I was rhythm, funk, en vast nog iets..VOEKEVOEK BAM BAM! WE WILL ROCK YOU!
Geweldig !

Dat stukje in het Nederlands is me nog nooit opgevallen.

Misschien omdat dat er niet is?

Goh.

Ik kan toch niet ruiken dat je het sarcastisch bedoelde

Leuk album, maar niet vergelijkbaar met Do You Want More en Illadelph Halflife. Water is een goed nummer met een persoonlijke boodschap aan ex-collega Malik B. die verslaafd is geraakt aan drugs en Quills heeft gewoon de lekkerste beat en flows

Ik snap geen zak van de tracklisting, mijn versie heeft 18 tracks, hier staan dat er 15 zijn (17 met 2 bonustracks eventueel) en op de achterkant staan 13 nummers. Mijn versie duurt overigens 70 minuten en geen 63 of 75 zoals hier.

Volgens mij heb ik hetzelfde, ik heb namelijk Rhymes and Ammo samengevoegd met een ander nummer genaamd Thirsty. Nou ja..

Ah ja, dan hebben wij inderdaad hetzelfde. Erg sterk album overigens. Water