Dido - Safe Trip Home (2008)

Dido heeft nog steeds een mooie stem. Toch blijf ik het gevoel hebben dat ze veel meer in huis heeft. De muziekale ondersteuning is zeer degelijk. Soms te degelijk en mist het dat beetje extra, zodat het echt een sterk nummer wordt.

1. Don't Believe In Love.
Mooie album opener. 3,5*
2. Quiet Times.
Goed gezongen en weet me op die manier wel te raken, de muziekale ondersteuning valt wat tegen. 3,5*
3. Never Want To Say It's Love.
Dit nummer weet qua zang mij niet echt te raken, muziekaal verder ook erg vlak, maar niet slecht. 3*
4. Grafton Street.
Mooi gezongen en ook zit het wat de productie (prod Rollo en Brian Eno; drums Fleetwood) betreft wel snor. Wat dit ook 1 van de betere nummers maakt van het album. 4,5*
5. It Comes And It Goes.
Aardig nummer 3*
6. Look No Further.
Dit is het eerste nummer van het album, waarbij ik het het gevoel heb dat de producers (Rollo en Jon Brion) een echt sterke productie afleveren. Zang is verder ook erg sterk.
4,5*
7. Us 2 Little Gods.
Up-tempo nummer, met geklap en gitaarriedeltje. Klinkt leuk, een leuke afwisseling tussen de rustige nummers.
3,5*
8. The Day Before The Day.
Mooi emotioneel nummer over haar overleden vader.
4,5*
9. Let's Do The Things We Normally Do. Mooie melodieën, sterke tekst. Goede productie van Jon Brion.
4*
10. Burnin' Love.
Het zwakste nummer van het album. Het doet me weinig, qua productie valt het ook een beetje buiten de boot. Citizen Cope doet zowel de achtergrond zang en gitaarspel in het nummer.
3*
11. Northern Skies.
Het meest expirimentele nummer van het album. Dit nummer ligt meer bij gezongen poetry dan bij popmuziek. Mooie afsluiter.
4*

Conclusie: Een zeer degelijk album, een goede opvolger van Life For Rent. Het is een stuk volwassener album geworden. Ik ben verder benieuwd hoe zij de jazz zingt, zal leuk zijn voor een volgend album.
Totaal: 3,5*

Na de geweldige plaat No Angel en de redelijke Life For Rent, komt Dido nu met haar derde, Safe Trip Home. Ik heb hem twee keer in zijn geheel beluisterd, om te concluderen dat ik niet echt onder de indruk ben van deze plaat. Het album mist vooral uitschieters die zijn voorgangers wel hadden, zoals White Flag, Hunter, Don't Think Of Me. Zo vind ik de single Don't Believe In Love niet bijster sterk. Ik denk dat deze plaat in de toekomst erg snel gaat vervelen. 2,0*

Dank aan Lyrical voor zijn uitgebreide mening over Dido's "Safe Trip Home"
Persoonlijk heb ik daar niet veel aan toe te voegen. Alleen voor het nummer "Northern Skies" wil ik nog een lans breken. Je mag dit best experimenteel noemen, maar ik vind het toch vooral ook bijzonder goed. Voor mij het hoogtepunt van deze CD.

Na het album vaker te hebben geluisterd de afgelopen week, ben ik 'Let's Do The Things We Normally Do' en 'Nothern Skies' meer gaan waarderen, een halfje erbij voor beide.

@doorn:
Experimenteel is een groot woord en kent vele gradaties. Misschien is 'gedurfd' meer op zijn plek. Bij experimenteel moet ik vooral denken aan een Tom Waits of meer in genre: een Patricia Barber.
Het blijft welke stempel we het ook geven, een prachtig nummer.

Tip voor diegenen die het nog niet weten:
Zie de officiële album website voor een aantal clips rondom het thema 'home' bij de nummers van dit album. Vooral de clip uit Mumbai voegt een extra dimensie aan het nummer toe.
http://www.safetriphome.com/

Wat een tegenvaller dit.

Haar eerste twee albums vond ik heerlijke popplaatjes en hoewel ik ongeinspireerd altijd een vage term vind bij albums klinkt dit mij zo wel in de oren.

Helaas.

@Lyrical: helemaal mee eens, alleen vind ik Never want to say it's love een 4 waard. Voor de rest ga ik helemaal mee met jou bevindingen.
Toch denk ik dat dit album voor mij beter gaat werken, naarmate ik 'm meer beluister...

Sterk album, doet me vooral denken aan de pracht van het debuut, maar dan soms nog wat interessanter (alhoewel het hoogtepunt van dat album, Take My Hand, ook wee rniet gehaald wordt). Opvallend dat ik het niet helemaal eens ben met Lyrical: Us 2 Little Gods, Burnin' Love en Northern Skies zijn mijn favorieten.

Vandaag 1 keer beluisterd en ik ben weggeslagen door de intesiviteit, eenvoud en schoonheid van dit album. Alles is zeer `sec` geproduceerd, maar wonderschoon.... Haar stem gaat weer door merg en been, alleen al door haar stem! De muziek stelt volgens mij weinig voor, maar door de teksten die ik hoor, en door haar stem, maakt dit album tot een grootheid.

Er zitten wat `overgangs` nummers tussen, maar zelfs die zijn van goede kwaliteit.

Dat ik dit zeg na één luisterbeurt, wil al heel wat zeggen....

Heb eigenlijk nadat ik mijn berichtje heb geplaatst pas gekeken wat de andere reacties waren. Heel wat teleurgestelde/negatieve reacties. Toch gek, sommigen beoordelen een album altijd of iets innovatief of vernieuwend moet zijn, en dat een album telkens briljanter moet zijn dan de voorganger. In een bericht las ik zelfs "risicoloze tinnef".... Misschien is het daardoor juist meer risicovol, een album wat meer terug gaat naar het simplisme. Ik ben het eigenlijk wel eens met met Lyrical, die zegt dat het album soms té degelijk is, maar erg mooi door de stem van Dido.

Je hoeft toch niet áltijd vernieuwend zijn? Het volgende album mag van mij ook wel iets experimenteler zijn, zodat je weer verast wordt, maar dat kan ook zo maar betekenen dat je teleurgesteld wordt.

Maar goed, dat zeg ik nu allemaal op basis van twee luisterbeurten....

Ik ga mijn cijfer en echte oordeel geven als ik het album wat vaker beluisterd heb....

Bij mij is het juist andersom: haar teksten zijn niet echt bijzonder mooi, maar de muziek is toch een stuk interessanter en mooier (experimenteler zou ik het ook noemen, er worden toch wat opvallende composities gebruikt) dan bij haar tweede album.

Trouwens een tip voor mensen die deze cd willen aanschaffen. Free Record Shop heeft aankomende vrijdag een actie waarbij deze cd maar liefst 10 Euro kost in plaats van 18 Euro en alleen bij Free Record Shop is de deluxe versie verkrijgbaar met bonus tracks en nog wat andere goodies.

Ik zal eerst maar eens even het album downloaden voordat ik daadwerkelijk tot de koop overga.

Thanks Shinobi, want ik had deze al eerst gedownload, maar wil zeker het origineel hebben. Vrijdag maar even naar de stad

Ik ben er wel uit naar een week redelijk intensief luisteren. kijk, je moet geen "rockende" cd verwachten, want dan zal je ongetwijfeld teleurgesteld worden. Het komt nooit echt "los' met dit album, maar dat neemt niet weg dat hier tracks op staan van ongelooflijke kwaliteit. Bijv. "Grafton street" is wonderschoon en gaat door merg en been. Ook "the day before the day" is, niet alleen door de tekst, maar ook door de eenvoudige muziek briljant te noemen. Weer wat vrolijker is "Let's do the things we normally do". Gewoon een lekker vlot nummer met een ingenieus gevonden deuntje. .

Al met al is dit een heerlijk "sereen" album, wat mij niet heeft teleurgesteld na vijf jaar. Niet modern, niet briljant gecomponeerd, maar simpele, soms wonderschone liedjes met één van de beste zangeressen die er momenteel is.

Dat verbaast me niets; Ik vond die twee eerste al verschrikkelijk slaapverwekkend muzikaal behang, màn wat is dit slecht! Die kan nog 10 albums uitbrengen, die gaan gegarandeerd allemaal krek hetzelfde klinken; erg melige nietszeggende nepsoul en neppop. Bweurk!

De eerste 2 albums heb ik reeds, ik kan ze waarderen vooral vanwege haar stemgeluid maar draai ze enkel 's avonds laat. Als dit album inderdaad een flauwe kopie is van haar vorige twee, hoeft het voor mij ook niet.

Erg relaxte album om naar te luisteren, men zal het achtergrondmuziek noemen. Zoals al in in verschillende reviews is geschreven. Maar daar moet je doorheen kijken, als je daadwerkelijk naar de teksten gaat luisteren zal je vast wel wat opmerkelijke dingen ontdekken.

Alleen jammer dat er maar één experimentele track opstaat: Northern Skies. Ik had juist meer van zulke tracks willen horen.

Al met al nipt 4, 0 sterren.

Ik zal eens kijken of ik de de hiervoor verschenen cd's ook nog ergens kan aanschaffen.

Tsjakaa, zojuist de dubbelcd gekocht voor inderdaad 9,99. Er zit dus een extra cd bij met de tracks:
- For one day
- Summer
- Northern skies remix

+ een enhanched section: Dido studio film.

Ik ben er blij mee en voor weinig geld zo'n goed album mag voor mij vaker gebeuren

Ik heb slechts één vraag Father McKenzie: heb je "Safe Trip Home (2008)" al beluisterd of is je opmerking slechts een veronderstelling .

Ik heb "Safe Trip Home (2008)" gisteren ook voor €9,99 bij de plaatselijke FRS gekocht (met bijbehorende bonus cd) en ik heb er geen spijt van. "Safe Trip Home (2008)" is t.o.v. van haar vorige albums niet vernieuwend maar dat hoeft wat mij betreft ook niet. Een mooi rustig en ingetogen album waar ik weer veel luisterplezier aan ga beleven . 4****

Rustig voortkabbeld, zonder hoogtepunten en zonder dieptepunten. Mijn oren vinden het erg middelmatig.

Na een aantal keer luisteren kan ik zeggen: prachtig album.
Een aantal nummers hadden mij al meteen geraakt (The day before the day, Grafton Street), maar de meeste moesten echt groeien.
Hoe meer je er naar luistert, hoe meer je er in ontdekt. En zo heb ik het ook het liefst. Bij elke luisterbeurt ontdek je weer iets nieuws. En dat is toch wat goede muziek moet doen.

Ik ben hier wel benieuwd naar, ik ken Dido van enkele bescheiden hitjes, en ik ben wel benieuwd naar meer. Als ik deze hier vind voor 10 euro zoals sommige anderen, dan zal ik mischien ook een gokje wagen.

Ik kan me voorstellen dat dit soms wat rustig voortkabbelend klinkt, maar ik ben inmiddels méér dan overtuigd. Ik vind dit een heel mooi album en de productie vind ik ook erg sterk. Echt weer iets voor de koptelefoon.
De vorige albums van Dido draai ik eigenlijk niet meer zo vaak, maar ik heb het vermoeden dat dat met deze anders zal aflopen. Uitschieter inderdaad Northern Skies.
4 sterren.

Ben momenteel het album voor de 1e keer aan het luisteren.
Voorlopig haalt het 't niet bij de 1e 2, maar Dido's platen zijn groeiplaten.

Wat mij betreft overstijgt dit album het niveau van de eerste twee albums ook niet, al ben ik zeker niet zo negatief als veel gebruikers bij dit album zijn. Zoals ik al eerder aangaf, het is een sereen mooi ingezongen album. Maar wat mij betreft komt dit album wel onder de eerste albums.

Ik heb het album ondertussen al grijs gedraaid en het is zeker haar beste album tot nu toe. Het heeft alleen wat meer tijd nodig om te groeien.

Met pijn in mijn hart moet ik zeggen dat ik het album niet heel tof vind. Het zijn mooie liedjes maar het is mij allemaal net iets te zeurderig en langzaam. Totaal anders dan haar vorige twee albums maar niet ten goede veranderd. Overigens ben ik het wel eens met wat hierboven staat, dat het een groeiplaat is. Maar dit album heb ik inmiddels al enkele maanden in mijn bezit en hij kan (helaas) niet verder groeien.
Grafton Street, Burnin' Love en Don't Believe In Love vind ik heerlijk, echt Dido, de rest kan ermee door.

Het is best een leuke plaat.
Al misy deze inderaad een beetje de uitschieters.
Maar als in de juiste sfeer bent is het een heerlijke...

Relaxte plaat, soms een beetje vlak.
De eerste 2 albums zijn wel beter.

Dido gaat een beetje uit als een nachtkaars. In deze sfeer gedijt haar muziek overigens het best. De 52 behaalde stemmen tot nu toe is gezien het gebodene best wel riant.