De muziek wordt klein gehouden op deze plaat. Toch is er nog genoeg variatie in de instrumentatie waardoor er, voor mij, over afwisseling niks te klagen valt.
Sundance heeft internationale allure.
Weller Weakness vanaf 4:03... lijkt wel of Steven Wilson meedoet..
verschiet er eigelijk van dat deze plaat meer stemmen heeft dan zijn vorige 2. kan ook aan mij liggen dat ik rond deze periode aandacht had voor andere muziek.
Met de uitstekende voorganger; Another Lonely Soul liet Zweegers horen dat hij flink gegroeid was als componist.
Niet dat het debuut slecht was, integendeel, maar de charmante eersteling was in mijn ogen ook nog niet volgroeid. Alsof het songmateriaal nog wat rijping nodig had.
Op Another Lonely Soul was alles in balans, de arrangementen, de productie en het melancholische songmateriaal maken het tot een zeer smaakvolle schijf.
Op Almost Bangor spreidt Joost zijn liefde ten toon voor de Beatles. Een titel als Wings on Me hint niet alleen qua naam nadrukkelijk naar McCartney, maar had ook zo uit de koker kunnen komen van Sir Paul.
Dat is overigens geen schande, welke poprock groep is immers niet schatplichtig aan Paul en de zijnen.
Een dergelijk gegeven wil trouwens niet zeggen dat Zweegers aan het kopiëren is geslagen.
De zang van Joost en de arrangementen zorgen voor genoeg eigen gezicht.
Vreemd genoeg komt Almost Bangor pas bij en met Tunnelvision op gang.
De eerste drie songs zijn zeker niet slecht maar weten mij ook niet in te pakken. Dat gebeurt pas bij Tunnelvision.
Ook Because, Bangor en Sundance pakken de punten.
Vervolgens lukt het mij lastig om de aandacht erbij te houden.
Almost Bangor is niet zo rijkelijk gearrangeerd als zijn voorganger en ontbeert enigszins de speelsheid van het debuut.
Het is degelijkheid troef en dat is ook wat waard, Almost Bangor kan in mijn ogen echter niet tippen aan de eerste twee worpen van Zweegers.