Face Tomorrow - In the Dark (2008)

De ´groots-en-meeslepend´ rock. Altijd een moeilijk genre om je staande te houden want snel overschreeuw je jezelf. Maar zeker instrumentaal komt dit toch heel lekker binnen, en ik zou in Nederland nu even niets weten in dit genre dat hier overheen gaat. Eigenlijk zou iedereen even het intro van eerste nummer moeten horen. Toen ik dat hoorde wist ik al dat ik dit wilde hebben.
Echt een wereldplaat is het niet en dat komt door de stukken met teveel nepdramatiek. Dat doet op zijn best een beetje denken aan Saybia, maar haalt dat niveau bij lange na niet. Voor een belangrijk deel zal dit veroorzaakt zijn door de ergerlijk lege teksten. Nietszeggende ´English-made-in-Holland´-blablabla met frasen en rijmwoorden die je al tot afstompends toe hoorde. Jammer, want de zanger is best sterk en dat geldt ook voor zijn Engels.
Haal een betere tekstschrijver, en dit wordt een wereldband.

Dit was mijn instap album en heeft mij in het verdere repertoire getrokken. Ik heb het lang niet meer afgespeeld. Dat het op Tidal niet te luisteren valt, helpt ook niet mee.

Jaren zocht ik het album op vinyl. Ineens zag ik dat het gewoon bij Excelsior verkrijgbaar is. Nu het op mijn platenspeler rondgaat brengt het de prettige gevoelens terug die ik had tussen 2008 (het verschijnen van dit album) en 2012 (het jaar van het afscheid van FT)

Zoals het vaak gaat, focus je dan weer op nieuwe/andere bands maar dat dit een van de betere Nederlandse bands was, is voor mij een gegeven.

Het album heeft een goede variatie van rustige en meer up tempo nummers. Hier en daar een klein beetje cheesy wellicht, maar kwalitatief blijft het overeind en vervolgens is er daarna altijd weer de versnelling. Zelfs het instrumentale nummer Memories is een prettige afwisseling. Lastig om mijn favorieten te noemen want het is een mooi coherent geheel ondanks de lange speeltijd van het album.

Met de zang is in mijn ogen niets mis. Live was dat juist een sterk element van de muziek.

Jammer dat we ze niet meer live kunnen meemaken maar ik heb nog de herinnering aan één van de afscheidsconcerten. Die in Tivoli de Helling op 4 november 2012. Maar eh...niet vergeten deze geweldige band...