Tim Buckley - Blue Afternoon (1969)

mijn stem
3,99
102 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Straight

  1. Happy Time (3:17)
  2. Chase the Blues Away (5:14)
  3. I Must Have Been Blind (3:46)
  4. The River (5:49)
  5. So Lonely (3:30)
  6. Cafe (5:28)
  7. Blue Melody (4:56)
  8. The Train (7:55)
totale tijdsduur: 39:55
35 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
avatar van PaulKemp48
5,0
0
Deze plaat past bij de druilerige zondag, languit op de bank…. luisteren als in een halfslaap naar de hypnotiserende songs van een veel te vroeg overleden kunstenaar !

avatar van brandos
5,0
0
Ik maak me sterk dat dit zijn beste album is. De eerste 2 vind ik ietwat gedateerd. Starsailor wat te experimenteel. Deze bevindt zich in het ideale midden. De jazzy arrangementen en zijn expressieve stemgebruik maken dit een tijdloze plaat. Een soort Nick Drake voor gevorderden. Ongepolijst en duister maar o zo mooi.

avatar van AdrieMeijer
5,0
0
brandos schreef:
Ik maak me sterk dat dit zijn beste album is. De eerste 2 vind ik ietwat gedateerd. Starsailor wat te experimenteel. Deze bevindt zich in het ideale midden. De jazzy arrangementen en zijn expressieve stemgebruik maken dit een tijdloze plaat. Een soort Nick Drake voor gevorderden. Ongepolijst en duister maar o zo mooi.

Dan zul je ook vast kunnen genieten van dit -net ontdekte- pareltje: Tim Buckley live at Newport.... Zonder gitarist Lee Underwood maar wel met David Friedman op vibrafoon en Carter Collins op percussie. 20 minuten pure schoonheid.

avatar van brandos
5,0
0
AdrieMeijer schreef:
Dan zul je ook vast kunnen genieten van dit -net ontdekte- pareltje: live at Newport


Mooi inderdaad, alhoewel daar nog geen nummers van Blue Afternoon te horen zijn. Wel van 'Happy/sad' die stilistisch erg past bij 'Blue afternoon'. "Morning glory" van "Hello and Goodbye" vond ik sowieso al 1 van zijn mooiste vroege nummers.
"The train" van BA vormt een soort opmaat naar de nog vrijere (Jazz/avant-garde) vorm op 'Starsailor'. Maar zoals gezegd hebben zijn stijlvormen op Happy/sad en Blue Afternoon mijn voorkeur.
Omdat ie iets langer als artiest actief is geweest is er in Tims oeuvre meer te grasduinen dan in dat van zijn zoon Jeff, die desondanks bij het huidige publiek veel bekender is (terwijl zijn 'innovaties' eigenlijk al in het werk van zijn vader aanwezig waren).

avatar van bikkel2
4,5
0
Prachtig album van Tim Buckley.
Sfeervolle intieme plaat en hij had onontzettelijk 1 van de mooiste stemmen uit de popmuziek.
Een stem die je inpakt ( mits je smaak) en wat kon hij er veel mee.
Prachtige acoustische instrumenten en wat een geweldige liedjes, die tot mijn favo's behoren.
Vanaf het begin al en I Must Be Blind geeft louter kippevel, Cafe, The River, Blue Melody....het is allemaal even fraai.
Sobere begeleiding en minialistischer dan voorganger Goodby & Hello.
The Train is dan Tim's 1e stap naar de avant-garde, die vooral op Lorca te horen is.
In de singer/ songwriter setting vind ik hem echter het mooist.
Die stem( nogmaals) was een instrument op zichzelf staand.
Eigenlijk was daar niet veel meer bij nodig.

Prachtplaat.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.