Tim Buckley - Happy Sad (1969)

Vanaf Happy sad is Buckley definitief een volwassen artiest. Hier laat hij alle kinderachtige invloeden van zijn debuut achter. Was hij destijds nog een eenvoudige folkmuzikant, hier gaat hij zijn eigen weg. En het resultaat is een kunstwerk van haast onovertroffen schoonheid.
Het album wordt geopend door het prachtige jazzy 'Strange feelin', en het is dus ook niet verwonderlijk dat dit nummer is gebaseerd op Miles Davis' 'All blues' van Kind of blue. Vervolgens komt 'Buzzin' fly', het lichtst verteerbare nummer op het album. De ware meesterwerken zijn de lange nummers, 'Love from room 109' en 'Gypsy woman'. De eerste kan ik scharen tussen mijn favoriete liefdesliedjes (voorzover dit nog een liedje is, je zou het eerder een suite kunnen noemen), de tweede is een wervelwind van heftige emoties waar geen eind aan lijkt te komen.
Het album wordt plechtig afgesloten met het sombere 'Sing a song for you'. 5/5

Het is jammer dat het refrein van Buzzin'Fly (en specifieker: het woordje 'talk') met een geraffineerd tikje de hele albumsfeer even doet neerslaan. Het licht kitscherige rijmpje over een iets té catchy melodietje past eigenlijk niet tussen twee lang uitgesponnen nummers van een ongekende schoonheid - 'Strange Feelin'' en 'Love From Room 109' - , waarvan de laatste misschien wel mijn favoriete Buckley-nummer is. Maar, als je dan eenmaal ergens halverwege het extatische Gipsy Woman bent, kun je eigenlijk alleen nog maar concluderen dat dit een werkelijk mangifiek album is, waarbij zo'n klein smetje geheel in het niet valt.

Heel raar overigens dat dit album zo onbeluisterd blijft, zeker als je bedenkt dat er met de mensen die 'Grace' in hun top10 hebben geplaatst 3 levende eifeltorens gebouwd kunnen worden. Terwijl pa Tim zoon Jeff toch echt op alle punten overklast.

Zeg het ze, Toine!

Ja, ik ben niet optimistisch (of naïef) genoeg om te denken dat men ooit naar Starsailor gaat luisteren (laat staan mooi vinden), maar 'de zelfbenoemde muziekliefhebber' (waarvan er toch nogal wat rondhangen hier ) zou déze plaat toch eens een keer een kans moeten geven.

Mwah, ik zou niet zeggen dat Tim zijn zoon op alle vlakken overklast, maar dit is inderdaad een briljante plaat. Op ongeveer gelijke hoogte met Grace zou ik zeggen. Jammer dat Tim dat hoge niveau niet vast wist te houden. En jammer dat we nooit zullen weten of Jeff dat wel had gekund....

Starsailor en Lorca kwamen toch echt allebei ná dit album. Dus met dat hoge niveau zit het hierna ook wel snor.

Deze ook maar eens geluisterd, en vind hem wat fijner dan Lorca (de enige andere die ik van hem ken). Dit pakte me regelmatig goed beet, en heeft toch iets bijzonders. Vind het nou niet echt revolutionair en geweldig, maar het luistert wel lekker weg. Zal er zeker wel naar blijven luisteren, voor nu 3,5*

/edit, ach nee, een 4 is ie wel waard

Wat een geweldige artiest was Tim Buckley toch. Dit album grijpt je echt bij de keel en laat je niet meer los. Het is doordrenkt met creativiteit en emotie. Het experimentele op dit album is zeer geslaagd in mijn opzicht, wat veel fans van de eerste twee albums juist niet vonden. Vooral de lange, epische nummers zijn pareltjes.
Door deze plaat ben ik erg benieuwd naar Lorca en Starsailor. Ik vertrouw erop dat die gewoon fantastisch zijn, als ik zo de meningen van Paalhaas en Toine Rorije lees .

Dream Letter vind ik echt prachtig!

Inmiddels de fiere koploper van de 60's-lijst.

schitterend album

wou dit al een tijdje orgineel op cd en laatst tegengekomen en meegenomen.

vooral de laatste 4 nummers zijn van grote schoonheid...

het geruis van de zee op Love from Room 109, de tekst van Dream Letter natuurlijk, Gypsy Women, met de mooie opbouw duurt geen seconde te lang en Sing a Song for You als afsluiter

Zal ik mij eens gaan schamen? Ik heb deze nog niet gehoord. ("Starsailor" en "Lorca" wel al hoor )

Edit: Inmiddels al twee keer gehoord en wat een plaat! Ongelooflijke stem en is daar erg vaardig mee. Muzikaal ook geen moment vervelend: 4,5*

Inmiddels in mijn top 10 terechtgekomen! Wat een schoonheid van een plaat. Áls er een kanshebber is voor 5* is deze het wel.

Net Gypys Woman voor het eerste geluisterd! Wat een nummer !!!

Het enige reguliere album - het andere is een liveplaat - dat ik heb van deze prima singer-songwriter.
Moet het dringend opnieuw beluisteren, want dit is inderdaad een schitterend album, onmogelijk om daar hoogtepunten uit te halen, want dit is over heel de lijn prachtig!
4.5 sterren, maar kunnen er nog 5 worden **** 1/2

Dit is inderdaad werkelijk een schitterend album!! Ik sta er versteld van dat ie slechts op nummer 10 staat in mijn Top 10, maar wat doe je eraan! Buzzin' Fly is heerlijk! Love From Room 109 is zalig! En de rest natuurlijk ook! Hier kan ik dus echt van genieten. Gewoon lekker ergens zitten en je laten verwennen door de klanken van dit album!

Happy Sad gaat inderdaad weer een hele stap verder t.o.v. zijn voorgangers.
Het klinkt allemaal wonderschoon, maar ik merk wel dat ik hier net even wat meer moeite voor moet doen.
Dat is uiteraard niet erg, zeker niet als je je door dit soort composities moet heenwerken want die staan als een huis ook al zijn het er maar 6.
Van de prachtige opener Strange Feelin' naar de ontroerende afsluiter Sing a Song for You is het puur genieten van de genialiteit van Tim Buckley. Het is één groot avontuur waar je je helemaal in kunt wentelen. Het kost misschien wat moeite, maar heb je die er voor over dan is een schitterende luisterervaring je beloning en welke muziekliefhebber wil dat nu niet?

Wát een schoonheid! "Brok in m'n keel muziek"!

4,5*

Precies. Een mooier nummer dan Love from Room 109 at the Islander moet ik nog tegenkomen.

"Ohhh, please... listen darliiihiing......"


Kippenvel

WAT EEN PLAAT! Gewoon luisteren en hoor welk 1 (vocale) genie hier emotie zo prachtig weet vast te leggen in (stem)geluid...
Voor mij zijn mooiste album: 5 stars.
N.b. 'Buzzin' Fly' vind ik wellicht wel zijn beste nummer ever...

Ik ben dit album nu aan het draaien, en ik moet even kwijt dat 'Gypsy Woman' echt een topplaat is!
Zulke gave deuntjes en dan Buckleys stem erbij-->

Live versie van Sing a song for you. High quality ook beschikbaar.

Dit album heb ik op de kop kunnen tikken en gelukkig maar, want ik vind het een schitterend album met wel slechts 6 nummers, maar ze zijn wel alle 6 prachtig.
Sfeervolle relaxte nummers die het midden houden tussen folk en jazz, prachtig gezongen, ideaal om op een late avond te beluisteren.

Mocht er ooit eens iemand aan je vragen, of je hem of haar een "kippevel" album kunt aanbevelen.......... ik weet er dan wel één

Oja, 4.5* ( om maar eens mee te beginnen)

Een van Tim's beste platen maar Gypsy Woman heb ik nooit echt kunnen teren. Op de een of andere reden loopt deze opname niet echt lekker en klinkt het allemaal een beetje geforceerd. Lee Underwood himself heeft er ook last van dat deze take "het" niet voor hem doet. Des te leuker is het om er hier zulke positieve reakties op te zien want op zich is er niks mis met het nummer zelf, er zijn prachtige live opnames van tenslotte, maar op HappySad tussen al die verstilde pareltjes voldoet het in deze vorm voor mij niet en blijft het album in totaal achter bij mijn all-time fave Goodbye And Hello ..........

briljant acteur is het toch, die Tim Buckley. Zijn hoofd beeld prachtig de albumtitel uit; happy maar toch sad. Chapeau, Tim.

Mijn favoriete Buckley nummer is op dit album te vinden: Love from Room 109 at the Islander (On Pacific Coast High Road).

Wààr ken ik die EVANSHEWSON toch van? Nou, ondertussen is dit een feit; *****
Schitterend album, indeed!

Schitterend album inderdaad, jammer dat Tim Buckley nooit is doorgebroken - zijn zoon Jeff deed het wel -, "Starsailor" moet ik ook nog zien te vinden.