Queensrÿche - Hear in the Now Frontier (1997)

Chapeau voor degene die hier pindakaas van kunnen maken, want hier heeft mijn affectie voor Queensrÿche een grote deuk op gelopen.

Het is een ongeïnspireerde album geworden, die op enkele punten na nergens overtuigt.
Toen ik de hoes zag, had ik een de-ja vu: dit wordt hem niet.
Sign of the Times en Hero zijn nog wel aardig te noemen maar daar blijft het dan ook bij.

Jammer, voor zo'n band die op de albums hiervoor best sterk uit de hoek kwam of zelfs een ware klassieker (Operation:Mindcrime) afleverde.

Vanaf dit album begon het mis te gaan met de band. De plaat staat vol met nogal trage,vlakke en eentonige songs die slechts sporadisch weten te boeien. De gortdroge produktie helpt ook niet bepaald. Tegen het einde van de plaat zijn er gelukkig wat lichtpuntjes, zoals het stevige Hit The Black en de prima afsluiter Spool, maar het is een geval van too little too late. De meer alternatieve rock-georiënteerde sound past de band in ieder geval niet.

Het fijne ten opzichte van Promised Land is dat dit album iets energieker klinkt en een consistente sound heeft. Die alternative rock/grunge sound komt in ieder geval meer overeen met de muziek die net daarvoor populair was in Seattle (achter de feiten aanlopen?) en klinkt in heel veel opzichten erg on-Queensrÿche, maar luistert op zich zeker op de eerste helft van het album goed weg. Halverwege vervalt het echter in on-interessante niemendalletjes en valt het me toch op dat ik Tate's stem voor het eerst niet meer vind passen bij de muziek. Het kan alsnog erger, maar veel plezier haal ik er niet uit.

Tussenstand:
1. Operation: Mindcrime
2. Rage For Order
3. Queensrÿche (ep)
4. The Warning
5. Empire
6. Promised Land
7. Hear In The Now Frontier

Ugh... Helemaal vergeten om wat over dit album te schrijven. Gelukkig wel al een score, waarmee me wel duidelijk was dat dit beter is dan Promised Land, maar dat zegt niet bijster veel. Wat me nog wel helder voor de geest staat, is de oerdegelijkheid van Hear... Ook dat de band duidelijk met de trends meegaat en hier met typische ninetees alternative rock op de proppen komt. Naar het einde zakt het wel in. Zeker omdat het me nog wel eens aan de populaire periode van Fleetwood Mac doet denken. Jammer dat het einde zo slecht is, want dit album begint nog best goed.

Tussenstand:
1. Operation: Mindcrime
2. Rage For Order
3. Queensryche EP
4. Empire
5. The Warning
6. Heart In The Now Frontier
7. Promised Land