menu

Joni Mitchell - Clouds (1969)

mijn stem
3,70 (115)
115 stemmen

Canada
Pop / Folk
Label: Reprise

  1. Tin Angel (4:09)
  2. Chelsea Morning (2:35)
  3. I Don't Know Where I Stand (3:13)
  4. That Song About the Midway (4:38)
  5. Roses Blue (3:52)
  6. The Gallery (4:12)
  7. I Think I Understand (4:27)
  8. Songs to Aging Children Come (3:10)
  9. The Fiddle and the Drum (2:50)
  10. Both Sides, Now (4:34)
totale tijdsduur: 37:40
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
4,0
Joni Mitchell is zo één van die artiesten die ik heel hoog heb zitten.
Zo ook dit album (alhoewel deze wel ondergewaardeerd is gezien het feit er nauwelijks nummers van dit album op b.v. verzamelaars verschijnen).
Both Sides, Now is denk ik mijn favoriete track.

avatar van jurado
4,5
ja, van mij ook....prachtig!

avatar van Madjack71
Both sides now is de reden waarom ik dit album kocht, als aanvang voor mijn nog te groeien Joni collectie i'm sure.
Poethisch, melodieus en nog redelijk onbevangen. Sixties idealen nog in haar rugzakje.
Langzaam maar zeker begint dit bloempje nu zijn blaadjes voor mij te openen. Hoewel met een naam als Joni, dit niet misverstaan moet worden.

Both sides now is ook niet onverdienstelijk in die periode gecovered door Euson.
Cover doet me wel een beetje denken, of misschien Joni zelf, aan Sissy Spacek van Carrie naar een boek van Stephen King.

Edoch, ik vind Joni Mitcell de vrouwelijke Bob Dylan (maar dan een die haar stembanden niet met een metaalborstel behandeld) en een levende legende in haar eigen recht.

Down_By_Law
Magisch, net zoals haar eerste album "Song To A Seagull". Die was net iets beter, omdat ik 'Tin Angel', 'Song Of Aging Children Come' en 'The Fiddle And The Drum' niet zo geweldig vind (vrij saai zelfs). De rest is van een zeer hoog niveau.

avatar van Angelo
3,0
Nee, dit album komt niet in de buurt van Blue of Hejira. Net zoals bij die albums is de productie en instrumentatie bij Clouds wederom minimalistisch, maar de nummers weten grotendeels voor geen seconde te overtuigen. De betoverende sfeer bij die twee andere albums van begin tot eind aanwezig is, ontbreekt hier. Ook al doe ik Joni hiermee te kort, ik moet zeggen dat ik dit een saai album vind. Het zweverige Roses blue en uiteraard Both sides, now zijn voor mij de enige interessante nummers die hierop staan. Het overige materiaal weet, ondanks meerdere luisterbeurten, geen indruk te maken.

4,0
Pow
1 van mijn favoriete Mitchell albums. Bijna alle nummers op deze plaat vind ik steengoed. Het minimalistische kan ik juist erg waarderen. Naar mijn mening beter dan haar debuut.

Stijn_Slayer
Deze vind ik wat minder dan haar sterke debuut. De eerste helft van het album vind ik sterk, maar daarna gaat het album toch een beetje vervelen. Het blijft een beetje eenzijdig. 'Songs to Aging Children Come' en 'The Fiddle and the Drum' vind ik zelfs vrij zwak.

Joann
niet zo sterk als de volgende, maar toch een mooie reeks liedjes van joni

avatar van Cor
3,5
Cor
Idd., mooie liedjes, maar soms ook wat 'gekunsteld'. Zang en melodie nog niet helemaal in optimale balans. Wel twee prachtige liedjes: 'Chelsea Morning' en 'Both Sides, Now' zijn een paar van Joni's beste worpen.

avatar van jorro
Aardig maar geen top idd. Cor schreef
mooie liedjes, maar soms ook wat 'gekunsteld'
en dat is precies wat het is. Ik kan het niet beter omschrijven. Wat krampachtig wordt soms naar rijmwoorden gezocht. Both Sides Now blijft natuurlijk wel een topper. Ik ben geen echte fan van het oeuvre en kom daarom tot 3*
62 in de 100 Greatest Albums of 1969 en 46 in Best Ever Albums van dat jaar.

4,0
Een mooi album van Joni MItchell, de altijd moeilijke tweede en ook wel wat ondergewaardeerd. En dat is jammer, want dit album verdient zonder meer veel waardering. Nu wordt dit album vaak afgezet tegen bijvoorbeeld 'Blue', maar ik denk dat je dit album juist moet zien in de ontwikkeling van Joni. Ze was vertrokken vanuit New York naar Los Angeles in Laurel Canyon, waar ze samen met Graham Nash een liefdesnestje bouwde. Graham Nash zingt later met David Crosby en Steven Stills hierover in 'Our House'.
Deze plaat is echte singersongwriter folk, minimalistische begeleiding, vaak enkel met gitaar. Joni Mitchell zorgt zelf voor de productie van de plaat op 'Tin Angel' na. 'Chelsea Morning' gaat over haar tijd in New York en is een optimistisch lied over een zonsopgang in die stad. Het is een energiek lied met overgangen die ook later in 'Big Yellow Taxi' te horen zijn. 'Both Sides Now' is de afsluiter en hier is een zeer minimalistische versie te horen. Later wordt de meer georkestreerde versie bekend, maar persoonlijk vind ik deze uitgeklede versie een pareltje. Verder zitten er nog een aantal ingetogen nummers die echt van grote kwaliteit zijn, zoals 'I don't where I stand' en 'Roses of Blue'. 'Think I understand' is een prachtig opgebouwd kamer popfolk werk. Als laatste is er ook nog de mooie hoes, een zelfportret van Joni. Een wat ondergewaardeerd album, dat is jammer want ik vind het kwalitatief erg sterk. En dit album is zonder meer een voorbeeld geweest voor vele folk zangeressen die Joni als inspirator hebben gezien.
Een mooi tijdsdocument en een prachtige aanzet tot een aantal meesterlijke albums in de jaren 70.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:36 uur

geplaatst: vandaag om 02:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.