menu

Alice in Chains - MTV Unplugged (1996)

mijn stem
4,10 (328)
328 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Nutshell (4:58)
  2. Brother (5:27)
  3. No Excuses (4:57)
  4. Sludge Factory (4:36)
  5. Down in a Hole (5:46)
  6. Angry Chair (4:36)
  7. Rooster (6:41)
  8. Got Me Wrong (4:59)
  9. Heaven Beside You (5:38)
  10. Would? (3:43)
  11. Frogs (7:30)
  12. Over Now (7:12)
  13. Killer Is Me (5:23)
totale tijdsduur: 1:11:26
zoeken in:
avatar van Kill_illuminati
4,5
Bollieblauw schreef:
Don't Follow had trouwens ook prima in de setlist gepast, een werkelijk subliem, ingetogen nummer vol pijn en wanhoop.


Ja idd doodzonde dat ze dat nummer niet hebben gedaan.

Edit: Frogs

avatar van Hanszel
4,0
Nou ja zeg..... *schaamt zich diep* ik wist niks van het bestaan van deze unplugged af!

Heb een diepe bewondering voor AIC (en laatst -weliswaar met nieuwe zanger- gezien in de Effenaar, wat eigenlijk best goed was) maar deze cd ontbreekt in mijn collectie. Ik spoed mij vanmiddag meteen naar de platenzaak (of als het moet de Media Markt) want zo te lezen mis ik hier een juweeltje!

Stem volgt.

avatar van Mosselino94
5,0
deric raven schreef:
Helaas werd niet elke Unplugged sessie als album uit gebracht.
Zo was ik graag in bezit geweest van de opnames van Pearl Jam en Stone Temple Pilots.

Wat opvalt is dat juist die hardere nummers het akoestisch erg goed doen.
Zo ook dit pareltje van Alice In Chains.


Ik ben het totaal met je eens!

Alle Unplugged optredens zijn mooi!!! Eigenlijk zou elke ARTIEST zo'n optreden moeten doen. De mooiste die ik tot nu heb geluisterd zijn uit het grunge tijdperk. Daar is het ook begonnen toch??

Maar nu over dit album:
Het is grappig dat juist de hardere nummers het erg goed doen. (Wat Deric Raven ook al zei.) Zoals Sludge Factory, Angry Chair en Frogs. Dat begin van Sludge Factory is geweldig! Bij de Album versie doet Layne Staley meerstemmige facetto, maar hier doet ie het met een lekker rauwe stem en dat klinkt geweldig.

Er zit hier ook weer erg veel gevoel in. Muziek zonder gevoel is voor mij niet echte muziek. En ook al is Layne hier al zwak, hij levert toch maar weer een geweldige prestatie!

avatar van Alexepex
5,0
Het moet helaas gezegt worden, ik heb het niet zo op Unplugged cd's.
De meeste bands die raken zoek in hun eigen composities en al is het allemaal goed bedoelt, de nummers komen veelal niet tot hun recht.
Dat gezegd hebbende moet ik anderzijds ook toegeven dat ik, vooral na de MTV-hype, de Unplugged-hoek heb gelaten voor wat het is.

Echter zijn er voor mij maar vier Unplugged cd's die er wel toe doen.
Sterker nog, ze zijn gewoon essentieel.
Dit zijn Nirvana's Unplugged in New York, Eric Clapton Unplugged, Paul Mcartney's Unplugged (the official bootleg) en deze van Alice in Chains, MTV Unplugged.

Een juweeltje.

Ik heb totaal geen benul of een live performance wel of niet foutloos is gespeeld maar ik kan op deze cd echt geen foutje ontdekken.

De fragiele stem van Stayley, de gitaarspel van Jerry Cantrell, de bas van Mike Inez...
Alles klopt aan deze cd en de sfeer geeft je het gevoel dat je er toen bij was.
Als er ooit een live-cd is geweest waarbij men hoort en voelt dat de muziek met emotie en passie wordt gespeeld, dan is het deze wel.

Luister hem maar 1 keer.

En dan begrijp je misschien wel wat ik bedoel!

avatar van Kill_illuminati
4,5
Layne Staley maakt bij de eerste tak een fout bij het zingen van Sludge Factory. Daarnaast gaat het bijna feilloos. Maar die fouten maken het zo menselijk. Dit album klinkt zo breekbaar, fragiel zoals je al zegt. Het is zo menselijk. Netals bij die van Nirvana. Het is zoals het is en daar hoeft geen gepolijste productie van pas te komen. Geweldig. Dit is gewoon Alice's klassieker. Het doet mij niets wat Allmusic ervan vind.

Naar mijn idee ziet Layne Staley er niet zo heel uitgemergelt uit. Terwijl des tijds van Mad Season wel zo was. Kan iemand vertellen wat ik aan hem moet zien?

avatar van ricardo
2,5
Van Alice In Chains heb ik maar 1 album, en dat is deze. Ik heb hem in het begin van mijn aanschaf een jaar of 4 terug 2 keer gedraaid, en daarna nooit weer. Zal hem nog eens draaien, want er is bij mij niets blijven hangen van deze plaat. Zo goed issie dus ook weer niet.

avatar van Bollieblauw
5,0
Kill_illuminati schreef:
Layne Staley maakt bij de eerste tak een fout bij het zingen van Sludge Factory. Daarnaast gaat het bijna feilloos. Maar die fouten maken het zo menselijk. Dit album klinkt zo breekbaar, fragiel zoals je al zegt. Het is zo menselijk. Netals bij die van Nirvana. Het is zoals het is en daar hoeft geen gepolijste productie van pas te komen. Geweldig. Dit is gewoon Alice's klassieker. Het doet mij niets wat Allmusic ervan vind.

Naar mijn idee ziet Layne Staley er niet zo heel uitgemergelt uit. Terwijl des tijds van Mad Season wel zo was. Kan iemand vertellen wat ik aan hem moet zien?


Gele teint (lever functioneerde niet meer), rillend, lijkt ieder moment van zijn stoel te vallen, klamme zweet staat op zijn gezicht.

Ricardo, topplaat dit hoor. Jammer dat hij jou (nog) niet gegrepen heeft. Meesterlijk concert met een hele zware lading, die het nog net wat extra's geeft.

Nian
Toen ik het album Dirt voor de eerste keer beluisterde, was dat echt een openbaring voor mij. Het heeft zelfs heel lang op de 2de plaats gestaan in mijn top 10.
Toen ik me wat begon te verdiepen in de Unplugged cd's waaronder nirvana, eric clapton en Neil Young stuitte ik ook op Alice In Chains Unplugged.
Layne Staley ziet er echt op het einde van zijn krachten uit. Hij ziet ook geel (door zijn lever die niet meer functioneerde), wat hieronder ook al aangehaald is. Maar toch slaagt hij erin om het heel prachtig maar toch zo breekbaar te brengen. In principe zou elke artiest een unplugged cd moeten uitbrengen .. 5*

avatar van James Douglas
Kill_illuminati schreef:
Layne Staley maakt bij de eerste tak een fout bij het zingen van Sludge Factory. Daarnaast gaat het bijna feilloos. Maar die fouten maken het zo menselijk. Naar mijn idee ziet Layne Staley er niet zo heel uitgemergelt uit. Terwijl des tijds van Mad Season wel zo was. Kan iemand vertellen wat ik aan hem moet zien?


Mij is ooit eens verteld dat ze sommige songs wel tot drie keer toe over moesten doen maar de bronnen die dat onderschrijven heb ik nog niet onder ogen gehad.

Maar Staley ziet er werkelijk belabberd uit tijdens die performance. Afgezien van de al eerder aangehaalde gele teint en rillingen heeft ie niet voor niets die zonnebril de halve set op en wat te denken van die leren handschoenen? Er waren al wilde geruchten in 1995 dat ie een aantal van zijn vingers was verloren. Maar goed, Angry Chair kon ie nog wel enigzins spelen. De lichten en lampen stonden volgens mij ook zo afgesteld dat ze in ieder geval niet de inhoud van zijn mond konden verraden (hij miste blijkbaar ook al een aantal tanden).

avatar van Alexepex
5,0
James Douglas schreef:

Maar Staley ziet er werkelijk belabberd uit tijdens die performance. Afgezien van de al eerder aangehaalde gele teint en rillingen heeft ie niet voor niets die zonnebril de halve set op en wat te denken van die leren handschoenen? Er waren al wilde geruchten in 1995 dat ie een aantal van zijn vingers was verloren. Maar goed, Angry Chair kon ie nog wel enigzins spelen. De lichten en lampen stonden volgens mij ook zo afgesteld dat ze in ieder geval niet de inhoud van zijn mond konden verraden (hij miste blijkbaar ook al een aantal tanden).


Ik vraag me dan af of dit de reden is waarom hij niet geheel op de hoes te zien is.
Je ziet zijn silhouet, en that's it.

Toch heeft hij het na dit concert best nog een tijd 'volgehouden'.

PriestMaiden
Meesterlijk Unplugged album. Sfeer, de stem van zowel Layne Staley en Jerry Cantrell: adembenemend.

avatar van discipline
4,5
Dit album is echt prachtig! Absoluut 1 van me favoriet albums op dit moment
een dikke 5*

avatar van Germ
4,5
Wat een intense plaat is dit toch. Geweldig gitaarspel en schitterende zang.

De doodzieke Layne zingt hier niet eens meer alsof de duivel hem op de zielen zit.
Nee, de duivel heeft hem al lang in gehaald en Stayley weet het. Wat hem rest is zich er bij neer te leggen en nog één keer alles eruit te persen voor deze schitterende zwanenzang.

Stayley zou uiteindelijk nog enkele jaren doorkwakkelen en sterft in 2002 moederziel alleen.

Germ Stoned
Dit is echt een album dat je bij de nek grijpt. Zo'n intiem, intens album heb ik nog maar zelden gehoord. Je hoort prachtig gitaarspel begeleid met daarbij de krachtige maar toch heel breekbare stem van Layne.
Maar Jerry Cantrell speelt ook een zeer belangrijke rol in dit optreden.
Ik vind deze Unplugged cd beter dan de unplugged cd van Nirvana en Neil Young.
voor de heren van Alice In Chains heb ik alleen maar respect. Nu nog steeds ...

avatar van glenn53
4,5
Kijk naar de dvd ervan...............

avatar van (Blacksad)
4,5
Wat een wondermooie unplugged... Ik kan alleen maar beamen wat hierboven al gezegd is. Een prachtig intiem, intens album met wonderschoon gitaarspel en zang.

Adembenemend.


avatar van wizard
3,0
Dit soort unplugged-optredens zijn wat mij betreft vooral interessant om te zien hoe een band haar nummers weet te brengen in een hele andere setting en vorm dan gewoonlijk. Gevolg daarvan is dat het een voordeel is om bekend te zijn met het werk van de betreffende artiest alvorens het unplugged-album te gaan beluisteren. Daar heb ik meteen een achterstand: van Alice in Chains ken ik alleen Dirt.
Daarom kan ik maar 4 nummers vergelijken met hun 'originele' variant. Down in a Hole vind ik hier fantastisch goed werken, maar Angry Chair juist niet. Rooster blijft ook in deze akoestische setting goed, Would? vind ik hier de versie van Dirt niet overtreffen.

Qua MTV unplugged albums ken ik verder alleen dat van Nirvana. Daar deed dit album me zo nu en dan aan denken: de nogal depressieve presentatie (zo'n 'Like to thank you all for coming out to see us, uhm, means a lot to us', vlak en zonder emoties), de introductie halverwege het optreden van een 'vriend' dit gitaar meespeelt.
Dan de muziek. Nutshell, Brother en Sludge Factory vind ik ook erg mooi, hoewel ik me bij de eerste nummers wel afvroeg of dan elk nummer van Alice in Chains over verslaving gaat. Tegen het einde van dit album komen er een aantal mindere nummers (Heaven Beside You, Frogs) en begin ik te merken dat ik eigenlijk wel uitkijk naar iets anders om te horen.

Zo intens als ik dit album had verwacht, naar aanleiding van de commentaren hier, was het toch lang niet. Er zit emotie in de nummers die hier gespeeld worden, maar echt raken doet het me dan ook weer nergens.

3.5*

avatar van Bollieblauw
5,0
Hoe kunnen nummers als Nutshell of Down In a Hole je nou niet raken? Daar snap ik echt niets van. Frogs is voor mij juist een van de beste nummers. Broeierig, loom, maar als een slaghamer, zeker aan het einde.

En de niet-zo-feestelijke stemming van de band had een hoop te maken met het feit dat hun zanger ieder moment dood kon omvallen.

avatar van Sleepy House
5,0
Ik vind het altijd heel fijn om te zien hoe bands hun nummers akoestisch inkleden, zeker bij de 'hardere' groepen. Alice in Chains doet dat hier fantastisch! Ieder nummer blijft overeind, de melodieën en de gekende samenzang tussen Staley en Cantrell komen voorwaar nog beter uit de verf dan op hun reguliere abums/optredens.

Dat Staley zeer ingetogen kon zingen had hij al bewezen bij (het sublieme) Mad Season, maar bij Alice in Chains gaat het hem ook zeer goed af. Nu ja, 'goed'... Op het moment van dit optreden was hij eigenlijk al volledig gebroken, dat hoor je ook in zijn stem. Vooral Nutshell, Would? en Frogs gaan door merg en been.

Dit optreden was meteen ook één van de laatste wapenfeiten van Staley. Echt zonde dat hij overleden is, die man was één van de beste vocalisten van zijn generatie...

Maar goed, MTV Unplugged blijft een fel gekoesterd juweeltje in mijn AIC-collectie. Een album waar de sfeer er bijna letterlijk vanaf druipt.

5*

avatar van west
4,5
Alice in Chains heeft vaak een loodzware sound, waar ik mij als er een nieuwe plaat was / is even doorheen moest bijten, om de ware schoonheid van de nummers te ontdekken. En juist daarom is hun muziek zo geschikt voor de MTV Unplugged serie. Want als je de heavy arrangementen uitkleedt dan blijven er vele juweeltjes van nummers over met prachtige melodieën. Overigens blijft het de onmiskenbare AIC sfeer die er ook bij dit optreden hangt, gelukkig wel. De zang van met name Staley is werkelijk heel fraai, ook de samenzang met Cantrell is erg mooi. Ja, dat woord mooi, dat gaat ook op voor de muziek die je hier hoort. Naast die zware AIC sound is de muziek nu tegelijk ook erg mooi. Het wordt daarbij ook subliem neergezet door de band. Mijn verhaaltje gaat zo richting een lofzang op dit optreden, op deze plaat, en dat is misschien wel terecht.

avatar van Johnny Marr
4,5
Dit blijft toch het ultieme meesterwerk van deze band. De opener alleen al, één van de beste liveversies van een nummer die ik ken. Staley zag er toen uit als een wandelend skelet, maar eenmaal hij zijn strot opentrok overtrof hij alle verwachtingen... Niet zo goed als het Unplugged-optreden van Nirvana, maar het scheelt toch niet zo héél veel hoor.

avatar van Bill Evans
Prachtig hoe die meerstemmige zang hier klinkt. De dvd zet ik ook soms nog wel eens op. Altijd weer indrukwekkend om te zien en horen wat een geluid de zichtbaar fragiele Staley weet te produceren.

Een tijdloos optreden, samen met de Unplugged-shows van Nirvana en Pearl Jam (nooit officieel uitgebracht).

4,5
Schitterend unplugged album. Erg breekbare sound maar die rauwheid komt akoestisch net zo goed door. Die stem van Staley gaat bij momenten door merg en been en de interactie met het publiek is een meerwaarde. Erg blij om deze op LP te hebben.

avatar van Zoute Popcorn
4,0
Grunge heeft me altijd ontzettend gelegen. Waarom dit album voor mij dan zo lang onder de radar is gebleven, is me een compleet raadsel.

Ik ben totaal verrast. Wat een nummers, wat een band, wat een fantastische zanger(s)! Als je leest in wat voor een diep dal Layne zat, is het eigenlijk te belachelijk voor woorden hoe ze zo'n iconische live-plaat konden maken.

Stem volgt nog..

4,5
Inmiddels is met de officiële release van de LP Pearl Jam unplugged vorige maand dus de “ holy trinity” van grunge unplugged albums compleet. Deze van Alice in chains blijft me op de een of andere manier het meest intrigeren. Het zal ook te maken hebben met het feit dat hij wat meer onder de radar is gebleven, zeker ten opzichte van die van Nirvana. Die van Pearl Jam is steengoed, maar in zekere zien ook niet heel verrassend omdat het vrijwel allemaal nummers zijn van Ten, waarvan de uitvoeringen niet veel verschillen van het origineel.
Dit is een van mijn favoriete platen in m’n verzameling.

avatar van Edwynn
4,5
Samen met die van Nirvana en die van Kiss toch de mooiste uit die hele MTV unplugged toestand. (Five Man Acoustical Jam van Tesla is de aller, allerbeste maar geen MTV).

Vooral die donkere ballades als Down In A Hole en Angry Chair komen echt hard binnen in deze uitgeklede versies. Would? komt wat minder uit de verf maar dat zij ze vergeven. Alice In Chains klinkt gevoelig en breekbaar en weet zonder meer te raken. En dan wil ik even niet gelet hebben op de achtergrond van Layne Staley.

avatar van caravelle
geplaatst:
Ik was na een jaar of 20 eigenlijk vergeten hoe goed deze MTV unplugged was. Ooit gekocht tijdens een weekje in Canada omdat Over now van deze cd continue in de ether te horen was. Ondertussen ook alweer 24 jaar geleden. Toendertijd ontzettend veel gedraaid en ik snap wel waarom. De sfeer, het akoestische gitaarwerk, prima composities maar zeker ook de (samen)zang. Die van Nirvana had ik toen ook al maar nu weet ik weer waarom deze een diepere indruk op mij heeft achtergelaten. Ik werd er nu weer door gegrepen!

5,0
geplaatst:
Ik heb maar weer eens een krat met opgeborgen cd's van zolder gehaald. Prachtige emotievolle sessie. Subtiel gespeeld en schrijnende maar wonderschone vocalen. No Excuses en Down in a Hole zijn voor mij de prijsbeesten hier maar niks is ondermaats . Ik ga voor de volle mep . 5 pegels

avatar van milesdavisjr
3,5
geplaatst:
Van het geen dat uit Seattle kwam heb ik Alice In Chains altijd de meest interessante band gevonden. Van Nirvana ben ik nooit in de ban geweest, Soundgarden kon mij wel bekoren maar Cornell vond ik bij tijd en wijle te overheersend en de eerste 2 platen van Pearl Jam zijn toppers maar hierna waren alle platen van de heren onevenwichtig en wisselvallig van aard. Alice In Chains kent een smal oeuvre met Layne Staley maar het kwartet had enkele ijzersterke troeven in de hand; Maar weinig zangers kunnen qua intensiteit tippen aan Staley, de man had een bezwerende zang en tilde nummers eigenhandig naar een hoger niveau. Cantrell vulde hem mooi aan, de fraaie harmonieën en samenzang contrasteerde mooi met het zware geluid. Ook dit plaatje is mooi, de heren hadden met Sap en Jar of Flies al blijk gegeven van hun liefde voor een akoestische benadering. MTV Unplugged is tekenend voor het verval van Staley, het is niet alleen aan hem af te zien maar ook te horen. Layne klinkt breekbaar, vermoeid en lijkt af en toe moeite te hebben om zijn zang op dezelfde wijze voor het voetlicht te brengen als hij heeft gedaan op de 2 (semi) akoestische voorgangers. De lengte van de schijf is met ruim 70 minuten ook aan de flinke kant en dat is wat mij betreft net teveel van het goede, enkele nummers hadden in een kortere uitvoering voor meer afwisseling kunnen zorgen. Deze sessie is daarmee zeker geen slechte uitgave gebleken, Over Now, Rooster, Frogs en Nutshell blijven ook in deze uitvoeringen fier overeind. Echter 1 van de mooiste songs ooit gemaakt; Would mist de intensiteit van de originele versie, songs als Sludge Factory, Heaven Beside You en het nooit uitgebrachte Killer Is Me steken daarnaast wat bleekjes af in vergelijking met de rest van het materiaal. Jar of Flies en Sap trek ik nog weleens uit de kast in tegenstelling tot deze worp, dat ligt niet zozeer aan de kwaliteit maar puur aan het feit dat ik de originele uitvoeringen sterker vind.

Jarenlang genegeerd. Vond het zelfs een saaie bedoening. gaat nu bijna geen week voorbij of deze staat wel op. De van emotie doordrenkte nummers gaan er in als bitburger pils. Samenzang van Y&T kwaliteit en een zanger die op zijn laatste benen loopt maar dat maakt het extra bitter en dat smaakt goed! Jeez wat een band; een die een prijs moeten hebben voor het vertalen van gevoelend naar muziek. Jammer genoeg een kwaliteit waar teveel grunge bands aan leden. Philip Lynott zei ooit "it's better to burn out than to fade away". Laat lizzy nou een van mijn favourite bands zijn

4,5
Gamma123 schreef:
Philip Lynott zei ooit "it's better to burn out than to fade away". Laat lizzy nou een van mijn favourite bands zijn


Niet om bijdehand te doen. Maar dit is een quote van Neil Young en stond tevens in de afscheidsbrief van Kurt Cobain.

niet om bijdehand te doen maar luister eens naar het fragment op 20 minuten in deze docu
Phil Lynott documentary RTE 1995 part 2 - YouTube
niet helemaal letterlijk maar toch

avatar van GrafGantz
4,0
Gamma123 schreef:
niet om bijdehand te doen maar luister eens naar het fragment op 20 minuten in deze docu
Phil Lynott documentary RTE 1995 part 2 - YouTube
niet helemaal letterlijk maar toch


The line, "It's better to burn out than to fade away", was included in Nirvana frontman Kurt Cobain's suicide note in 1994. It is also referenced in Panic! At The Disco's "Nicotine", Def Leppard's "Rock of Ages", Hole's "Reasons to be Beautiful", Bosse's "Schönste Zeit", Meg Myers' "Some People" and spoken by Kurgan (Clancy Brown) in the 1986 Fantasy Adventure film "Highlander".


En blijkbaar dus ook gebruikt door Phil, maar uiteraard niet van zijn hand.

Hey Hey, My My (Into the Black) - Wikipedia - en.wikipedia.org

Gast
geplaatst: vandaag om 14:32 uur

geplaatst: vandaag om 14:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.