Gordon - A Song for You (2008)

Donny Hathaway is een artiest die ik erg hoog aansla. Een vocaal genie en een pianovirtuoos. Hathaway maakte soulsongs die nu nog steeds legendarisch zijn.
En toen bleek dat Gordon diezelfde Donny Hathaway ook hoog had zitten en daar maar eens een coveralbum van wilde maken. Iets dat ik toendertijd niet toejuichte (en meerderen met mij). Mede omdat Gordon die soul niet heeft.

Later is het plan van Gordon wat bijgesteld en heeft hij uiteindelijk meerdere artiesten gecoverd, maar dus nog steeds Hathaway het meest (4 songs), Ook the Bee Gees, Barry White en Aretha Franklin worden onder andere gecoverd.

Op mijn werk, in een platenzaak, kregen we het album binnen en hebben ik, nieuwsgierig als ik toch wel was, de plaat opgezet. En dit bleek in dit geval geen al te verstandige keuze.

Wat Gordon vooral slecht doet is dat hij letterlijk de songs kopieert en er totaal geen eigen ding in stopt. Vooral 'Stayin Alive' is een regelrechte kopie.
Daarnaast klinken de vocalen veel te platonisch, nergens raakt het je. Het gaat me gaandeweg zelfs irriteren. Vooral op het vlak als Gordon zijn "overgevoelige" kopstem eruit gooit. Zelfs voor een liefhebber van R&B is dit té zoet.
Echt slecht zingt Gordon op zich niet, hij bereikt de tonen wel aardig, maar nergens voel het echt aan.
Productioneel is het allemaal heel erg netjes binnen de lijntjes gehouden. Zoals ik al zei regelrechte kopiën van de originele versies.

Gordon wil met dit album zijn grote helden eer aan doen, maar dat is ongeveer het enige wat hij niet doet. De artiesten die reeds overleden zijn zullen zich hiervan omdraaien in hun graf en diegene die nog leven mogen hopen dat ze dit nog nooit te horen krijgen.