Shocking Blue - At Home (1969)

Venus een mooi nummer.

Nummer 1 in Amerika.

en niet hier

Hier slechts 4 stemmen, maar daar sta jij ook niet tussen ettettummu.

ha ha,
ik bedoel destijds in Nederland, slimmerik

(ken trouwens maar een paar nummers van dit album)

Een uur na m'n posting kreeg ik dat ook in de gaten.
Maar wel goed nummer hoor, Venus. De rest ken ik niet.

"Hot Sand", is volgens mij de b-kant van 't singleje (heb ik nog ergens) en "Long and Lonesome Road" is een goed nummer; voor de rest staat er niks bekends op

Prima album, en dé goudmijn voor componist Robbie van Leeuwen. Niet alleen vanwege de hit Venus - uiteraard ook vanwege de andere versies, bijv. die van Bananarama - maar ook zeker voor wat betreft Love Buzz: die staat op Bleach van Nirvana gecoverd, dus: kassa!

Het eerste album met wijlen Mariska Veres.

Wie weet dat er nu weer wat meer aandacht is voor deze nedelandse topband.

Deze versie van love buzz vind ik beter als die op bleach.(niet beter als love buzz live in paradiso.... )

Ik kocht dit album voor love buzz en venus, maar alle nummers zijn gewoon goed! Mariska Veres had een unieke stem, en de combinatie met het popgevoel van Robbie Van Leeuwen werkt uitstekend. Jammer dat dit album zo weinig gekend is

Dit is heerlijke onvervalste rock van shocking blue en als je dit album goed vind moet je zeker scorpio's dance gaan beluisteren die vind ik nog beter.

Bovenstaand bericht klopt als een bus.

Ik vind Scorpio's dance en At home aan elkaar gewaagd, in sterren in ieder geval gelijk.

At home herbergt zowaar twee succesvolle singles, Venus uiteraard en het wat minder bekendere Long and lonesome road. Om de waarheid te zeggen, ik vind de laatste niet eens onderdoen voor het internationaal gelauwerde Venus.

Maar waarom de één wel op de eerste plaats in de VS eindigt en de andere niet eens de top 100 haalt, ik weet het niet. Het is een niet uit te leggen systeem, als dat er al is.

Wat ik ook niet weet, is of deze cd nog een beetje verkoopcijfers heeft gehaald in die tijd. Het lijkt mij wel boeiende informatie, het zou deze cd wat extra glans geven. Net zo goed als Moontan van de Golden earring destijds goed verkocht, mede vanwege de aanwezigheid van Radar love.

In Nederland kwam At Home binnen op 14 februari 1970; langer dan 8 weken hield de cd het niet vol, met als hoogste positie de 4e plaats. Klinkt niet alsof Robbie van Leeuwen daar nog van kan rentenieren.

Ook al staat At Home nog zo vol met andere geweldige nummers zoals Lovebuzz en California here I come. Er staan zelfs twee instrumentale nummers op, o.a. het prachtige Acka Raga. Vermeldenswaard is ook nog het bonusnummer en dus later toegevoegde Hot sand, de eeuwige b-kant van Venus.

Over 13 dagen is At Home dus precies 40 jaar oud. Vervelen doet het album niet, dus alsnog aankopen lijkt mij een aardig gebaar.

Ik ben stapelverliefd op Love Buzz. En als ik van mijn vader's generatie zou zijn geweest was ik vast en zeker ook verliefd op mevrouw Veres geweest. Wat een schoonheid was dat zeg!

Ik zag net in DWDD dat er volgende week een documentaire over Robbie van Leeuwen op de NTR komt. Robbie schijnt een teruggetrokken bestaan te leven, dus dit is redelijk uniek; een kijk in het leven van dit muzikale exportproduct pur sang. Ik heb zelfs een fragmentje gezien waarin hij een rifje van 'Venus' speelt. Iets wat hij in eeuwigheid niet meer gedaan heeft.

Een tip voor de liefhebbers dus! Lijkt me een goede geschiedenisles, maar ook interessant voor de mensen die hem niet kennen. Iemand die zo drastisch uit het muziekwereldje is gestapt moet toch wel iets te vertellen hebben lijkt me.

21 april komt het op de televisie hoorde ik ook en dat alles in het kader van Classic Albums. En dan de Nederlandse versie, mogen we aannemen.

Is At Home dan hét klassieke album van Shocking Blue is dan vervolgens de vraag. Uiteraard is dit het album van Venus, dat is niet te ontkennen. En dat zal ook wel de reden zijn waarom At Home is gekozen.

Maar alles tussen 1968 en 1972 van Shocking Blue is goed en had gekozen kunnen worden, wat mij betreft.

Zaterdag !!

4*

Ben benieuwd!

Deze en zijn opvolger zijn beide heerlijke cd's. Ik zal ze nog vaak draaien!

Geweldige plaat met een aantal zeer sterke nummers zoals Venus maar zeker ook Love machine, California here I come,Long an lonesome road en The butterfly and I. Boll Weevil bevat lekker drumwerk. Er wordt prima gespeeld door de mannen met als kers op de taart die stem van je weet wel. Wat ik niet begrijp is het geluid van de sitar door de bijna de gehele plaat. Die was na 1967/1968 eigenlijk niet meer in de mode en is hier (1970) nog volop aanwezig.Deze plaat had wereldwijd topverkopen moeten halen? Hoe zit dat. Nirvana heeft op de een of andere manier toch Love buzz moeten ontdekken ? Harley Davidson en Hot sand zijn meer dan prima bonusnummers. Wat een power had die Mariska toch in haar stem. En de muziek knalt de speakers uit. Zeldzame top van Nederlandse bodem. Men vond dit toendertijd hele commerciele muziek en meer top 40 gericht dan progressief. Maar dan van zeer hoge kwaliteit. Zelfs een beetje tijdloos.Met de kennis van nu hadden wij ze naar Woodstock gestuurd. Werden ze nu in eé'n adem genoemd met Jeffersop airplane, Sly Stone, Jimi Hendrix, The Who en vooruit Melanie haha. Allemaal tv kijken zaterdag.

Vanmorgen om half acht al zat ik na vele vele jaren mijn 40 jaar oude lp weer te beluisteren. Dit allemaal omdat ik behoorlijk onder de indruk was van de documentaire "Classic Albums".
Ik heb sommige nummers als het ware herontdekt "Love Buzz" en "Long and Lonesome Road" blijken echte juweeltjes te zijn. In zijn totaliteit is dit eigenlijk een erg sterk album, daarom verhoog ik naar 4*

Ben ook behoorlijk enthousiast geworden doo de documentaire. Kende alleen Long en Lonesome Road en Venus echt goed en een paar andere vaag. Leuke nummers, maar nooit echt van plan geweest het nader te bestuderen. Ik vind persoonlijk California Here I Come en Love Buzz ook erg leuk. Helemaal als je de Nirvana cover hoort. Wist ik overigens helemaal niet dat Nirvana een nummer van Shocking Blue had gecovered. Van Leeuwen was er ook niet echt enthousiast over, terecht. Je zoekt een nummer uit, schreeuwt het heel hard na en klaar. Daar zou ik ook niet enthousiast van worden. Die Van Leeuwen is me wel een kerel zeg. Wars van publiciteit, wilde voor 1 keer meewerken en daarna snel naar huis. Maar wel een muzikale veelvraat, heeft hem terecht geen windeieren gelegd.

Leuke docu van deze nederlandse band.
Wat 1 wereld hit en een paar kleine hitje niet kunnen doen.
Heb vorige week de cd en paar keer op luisterpaal beluisterd.
Heerlijke plaat van een goede band,kon al wat nummers van hun.
Maar deze cd en de leuke docu hebben me doen besluiten wat dieper in hun repotiore
Te verdiepen en deze cd in elk geval te kopen.
Leuk programma die classic albums,kijk al weken.
Goed voor de muziek industrie,en een waardering voor veel bands.

'Venus' is gecovered van The Big3 - The Banjo Song (Oh Suzanna!) uit 1963.

Op de 1e LP persingen staat 'Venus' niet.

PS
Frappand detail is, dat Mariska Veres qua bouw ook is getransformeerd naar fomvang zangeres in bovenstaande clip en Mama Cass.

fomvang?

Ja fomvang. ...naar fomvang zangeres, fomvang zanger, fomvang artiest. Dat je dat nog nooit eerder gelezen hebt.

Ik begrijp die hele zin gewoon niet echt. Maar ik ben ook niet echt bekend met Mama Cass.

Als het over haar omvang gaat: daar heb ik me ook wel eens over verbaasd. Maar ik weet dat Veres nogal verlegen was en moeite had met haar rol als sexsymbool in die tijd, kan me voorstellen dat ze wat is uitgedijd na de hoogtijdagen van Shocking Blue omdat ze zich niet meer zo druk hoefte maken om haar uiterlijk.

Ik heb ook een poos naar de zin gekeken. HIj zal inderdaad wel omvang bedoelen. Al zitten de o en de f wel een eind van elkaar op een toetsenbord. Dan nog steeds een gekke zin ja.

Ik heb mij echt verbaasd over Robbie Van Leeuwen.

Ik heb de docu pas vanavond gezien. Zo getalenteerd en dan uiteindelijk niet voor een muzikale carriere kiezen. Hebben wij ook eens iemand van internationaal niveau.

Hij zag er overigens nog goed uit, ik zou niet weten (behalve dan zijn afkeer voor het spelen van rockmuziek in het openbaar) waarom hij niet eens met een nieuw album zou kunnen komen.

Het was al heel wat dat hij zich liet interviewen. De suggestie wordt in die classic album serie overigens gewekt, dat Van Leeuwen het na 5 jaar (eigenlijk waren het er 7) voor gezien hield en naar Luxemburg vertrok. Hij: "omdat het een trucje werd" en verder omdat Van Leeuwen niet van reizen en optredens houdt.

Ik zoek dan altijd naar wat er nog meer aan de hand geweest zou kunnen zijn. Want ik heb altijd gedacht dat er ook altijd een soort van wrok heeft gezeten. Omdat Shocking blue (schrijver Van Leeuwen dus eigenlijk) ná At Home er niet meer in geslaagd is om dat niveau te halen. Hij had als begenadigd songsmid er niet het geduld (wel het talent) voor dat nodig was om er het maximale er uit te halen.

Ik geloof ook niet dat hij het goed kon vinden met de andere leden van de band maar hij was natuurlijk al een einzelgänger. Maar hij zal teleurgesteld zijn in de ontwikkeling van Shocking Blue en daarom is de stekker er uitgetrokken. Van Leeuwen is toen niet direct naar Luxemburg vertrokken, maar heeft het eerst nog eens geprobeerd met het bandje Galaxy lin (een leuke hit in de zomer van 1975 met Long hot summer) en in 1977/1978 met Mistral (Jamie, Starship 109).

Maar hij heeft de Shocking Blue periode met Venus en At Home nooit meer kunnen overtreffen. En eerlijk gezegd denk ik dat dat ook enige frustratie heeft opgeleverd, naast het feit dat hij niet zou willen reizen en optreden. Een beetje teleurgesteld omdat generatiegenoten Golden Earring zich in de kijker wist te spelen in de VS op een moment dat hij er niet in slaagde om dat succes daar vast te houden.

Dat doet aan zijn talent en het schrijven van Venus verder niets af. Maar misschien had hij, in allerlei opzichten, andere mensen tegen het lijf moeten lopen.

Ik geef wel het album nog een half puntje extra.

Ik vond Robbie van Leeuwen heel relaxed overkomen in de docu en het zou me daarom verbazen als hij spijt heeft van zijn rigoureuze beslissingen. Van alle publiciteit tijdens z'n de hoogtijdagen moest hij niets weten en optreden vond hij ook al niet zo leuk. Hij was het liefst in de studio bezig.
Deze man heeft dankzij al het geld dat binnenstroomde door alle royalities gewoon het leven kunnen leiden zoals hij wilde. Ik geef hem groot gelijk, want veel collega artiesten zijn er door drank en drugs aan onderdoor gegaan.

Nou, het een hoeft natuurlijk niet automatisch te leiden tot het ander en hij verafschuwde juist drank.

Maar goed, láát hij dan alleen in de studio bezig zijn geweest met nieuwe projecten maar dat heeft hij ook niet gedaan.
Ik juich het in ieder geval niet toe, dat getalenteerde muzikanten (zoals Van Leeuwen) er na een paar jaar mee stoppen om dan maar te gaan leven van de royalties. Wat heeft iedereen daar aan?

Als ik zo'n Klaasje v.d. Wal (de bassist) hoor in zo'n documentaire, kan ik mij wel voorstellen dat er vroeg of laat conflicten in zo'n band ontstaan, gezien het verschil in persoonlijkheid tussen beiden.

Overigens mis ik op At Home de singles die uitgebracht zijn in 1968, voor ons toch zeker van belang , Lucy Brown is Back in Town en het geweldige Send me A Postcard. At Home heeft wel extra tracks gekregen maar helaas niet deze beide singles. Zeer spijtig.

Ik viel middenin deze docu en heb niet echt verder gekeken, wil het in het geheel zien binnenkort maar eens op uitzending gemist of zoiets.
Die single "Lucy Brown is Back in Town" was nog ingezongen door zanger Fred de Wilde en heeft m.i niets te zoeken als bonustrack hierop, die inderdaad geweldige single "Send me A Postcard" uiteraard wel.

Ik heb slechts 1 verzamelaar van ze en wel deze, Shocking Blue - The Best of Shocking Blue (1994).

Doordat de singles vaak heel goed waren heb ik misschien onterecht het idee dat de reguliere albums (waar die singles veelal ontbreken) een stuk minder zijn.
Ik bleef in die docu even hangen bij wat sitarmuziek met congabegeleiding en ik moet zeggen dat het me wel nieuwsgierig maakt.

Ik kan me juist wel voorstellen dat van Leeuwen er helemaal mee ophield.
Voor even werden ze behandeld als supersterren maar een paar jaar later werd het succes geleidelijk aan nihil.
Financieel was hij binnen, waarom jarenlang wat aanploeteren in de marge (zoals zoveel van die nederbeat artiesten) om alleen maar te horen hoe goed hij vroeger was ?
ja, een somber scenario maar waarschijnlijk was het zo gegaan....