Andrew Bird - Noble Beast (2009)

Hier kijk ik naar uit. 'Oh No' klinkt alvast erg leuk!

Komt hier nu ook nog een intrumentaal stuk/cd bij? Of is dat idee inmiddels van de baan?

Daar heb ik niks over gehoord. Dat is natuurlijk wel van harte welkom.

Gisteren heb ik Andrew gezien in De Duif in Amsterdam, en ik kan jullie vertellen dat er veel nieuw spul is gespeeld en dat klonk veelbelovend. Wat opviel was dat het minder liedjesachtige nummers zijn geworden: erg veel instrumentale stukken waar hij steeds weer een extra laagje erbovenop legt. Zijn aanstekelijke melodisch talent viert nochtans weer hoogtij en de karakteristieke combinatie van viooltokkelen en fluiten geven de nummers weer dat unieke Bird-geluid. Maar laat ik niet te hard van stapel lopen, eerst die plaat maar eens uitgebreid gaan luisteren straks. Ik heb er na gisteravond in ieder geval nóg meer zin in gekregen.

Ik was er gister avond ook bij. En het was een gedenkwaaridge avond. Met zijn viool, gitaar en gefluit wist hij een fantastisch concert neer te zetten. Wat ik heb gehoord van het nieuwe spul beviel mij ook erg goed. Jammer dat het album in januari uitkomt, want het was zeker wat leuks geweest voor onder de kerstboom. Ik kan in ieder geval niet wachten!

Het idee is niet van de baan. Er komt namelijk een special edition van Noble Beast. Het album zal een bonus cd bevatten, Useless Creatures genaamd, een collectie van nieuwe instrumentale stukken van Bird. Daarbij zal de special edition een andere artwork krijgen, extra bijgevoegde foto's, een uitvouwbare poster en een geillustreerd tekstenboek van 24 pagina's. Jammie .

Whooeee! Gelekt!

Het is een mooie, rustige, soms verstilde, plaat geworden!

'Masterswarm' is prachtig! Evenals 'Effigy'!

Eerste indruk: minder pakkende melodieën, maar meer een geheel.
De sfeer die het album uitademt is echt uniek. Dit album is nu al voer voor mijn eindlijstje van 2009.
Beoordeling komt later.

Alle ingrediënten zijn weer volop aanwezig: de aparte titels, het fluiten, de viool, de zwierige en vooral pakkende songs.
Andrew Bird heeft zijn draai duidelijk gevonden en is een vogel die zijn eigen lied zingt.
Op dit album lijkt er een soort rust neergedaald: er hoeft niet meer 'gescoord' te worden: de man heeft de erkenning die hij verdient al lang en breed gekregen. Gevoelsmatig is er wat gefreak en gepiel verdwenen en zijn daardoor wat 'volwassener' songs voor in de plaats gekomen met behoud van de kenmerkende stijl (het fluiten voorop).
Laat ik over het fluiten het volgende zeggen: nu weet ik het wel. Bird kan het goed, maar het begint me nu soms toch wat te irriteren. Het is een maniertje aan het worden en voor mij hoeft dat niet echt meer.
Doordat er een soort rust in de muziek is geslopen is er inderdaad zoals eerder vermeld wat meer eenheid ontstaan en is er dus een constante vibe. Ik zie het een beetje als de late Zita Swoon (niet muzikaal gezien, laat dat duidelijk zijn): minder apart misschien maar wel relaxter, plezieriger bijna. Ik weet zeker dat velen hierdoor juist een beetje zullen gaan afhaken. Toch zijn de stekeligheden niet geheel verdwenen: ze zijn wat beter verpakt en eerlijk gezegd vind ik het album daardoor juist een zeer aangename sfeer hebben gekregen; een dusdanige sfeer die er zelfs voor zorgt dat mijn lichte irritatie over het fluitwerk naar achteren wordt gedrongen.
Blijft over: schitterende nieuwe nummers van een artiest die ik al een tijdje met plezier volg en die ik door dit album ook zal blijven volgen.
Live was het een aparte ervaring om deze man aan het werk te zien (alhoewel hij wat vermoeid overkwam toen ik hem zag) en ik ben benieuwd hoe dat nu zal zijn, want ik hoop toch wel dat hij onze kant weer op gaat komen naar aanleiding van dit Noble Beast. Voer voor het jaarlijstje 2009 waar Mctijn al over spreekt is wel heel erg voorbarig maar dat dit zeer degelijk is en gewoon goed is voor mij een feit.
Kortom: een heerlijke opvolger van Armchair Apocrypha! En laten we Andrew Bird blijven koesteren want het is een bijzondere artiest.

Anonanimal
Natural Disaster
Oh No
Prachtige nummers! Waarschijnlijk in mijn top 10 voor 2009...

Vloek ik erg als ik zeg dat ik er geen reet aan vind?
Op de één of andere manier pakt het niet en raakt het niet. En dat terwijl ik voorgaande twee albums een warm hart toe draag.

Het album vind ik ook wat tegenvallen. Sommige nummers zijn te lang en daardoor weet Bird de aandacht niet vast te houden. Een extra bonusdisc met instrumentele stukken zou ik dus echt niet trekken...

Juist daarmee weet Bird te scoren bij mij. Geweldig altijd die lange instrumentale nummers met een dromerige sfeer erin!

Hola een nieuwe Andrew Bird! Waarom weet ik dit toch altijd zo laat!

Ja, jezus. Pas een maand voor hij uitkomt!

haha, toen ik dit gisteren ontdekte dacht ik dat ik 2008 zag staan...

Momenteel kun je een preview streamen van 'Useless Creatures'. Ik heb Noble Beast nog niet gehoord, maar als Bird deze lijn doortrekt naar dit album, dan ben ik een blij man.

'Useless Creatures' brengt ons negen extra ultra-frisse-en-nieuwe instrumentaaltjes die als de speciale editie van Noble Beast zal worden uitgegeven. Als ik het zo hoor, belooft het geheel bij vlagen lekker episch te worden, met af en toe een Oosterse tint en experimentele drones. Lekker hoor, deze moet direct worden aangeschaft!

Zojuist 'gevonden' en aan een eerste luisterbeurt onderworpen.
Vind 'm heerlijk. Voorlopig 4 sterren, maar dit kan net zo goed meer worden...

Mijn laatste kritische noot, moet ik toch - na een aantal extra luisterbeurten - herzien. 'Masterswarm', 'Fitz And The Dizzyspells' en 'Effigy' vind ik stuk voor stuk zeer de moeite waard. Ook de rest van de nummers overtuigen meer! Mijn stem 0,5* verhoogd!

Useless Creatures vind ik zeker de moeite van aanschaffen waard: ik ga dus voor de deluxe versie!
Hier en daar doet het me een beetje denken aan het experimentele werk van Nigel Kennedy en dat is zeer zeker een compliment.
Het artwork lijkt er ook mooier uit te zien dan die op de gewone release dus waarom zo'n extra cd uit de weg gaan?!
Het is hier en daar misschien wel even een zit maar dat heb ik er wel voor over. Een zeer interessante extra toevoeging aan dit album.

Ik vind 'm eigenlijk zelfs iets beter dan de twee voorgangers. Het elektrische werk tussendoor is voor mij wel verfissend, want op voorgaande platen werd Andrew voor mij af en toe wat gezapig. Met name de eerste helft is van erg hoog niveau en biedt een keur aan prachtige popmelodieën. Ik kan hier wel 4 sterren aan kwijt

Ik kan het fluitintermezzo in 'Fitz and the Dizzy Spells' al meefluiten!

Stream:
http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=98649962

Oh No is echt hemels

Mijn eerste Bird album en direct een zeer taaie rit, zo na 2x te hebben gedraaid. Tenuousness is bijvoorbeeld wel aardig, maar ik vind het toch een moeizame plaat, die maar door en door gaat met Andrew's met zeer weinig momenten waarop ik denk "hee dit klinkt nou leuk". Jammer, want het spel op de achtergrond is niets mis mee. Nouja, ik geef het in ieder geval nog niet op. Maar hoger dan een 3,0* zal het wel niet worden, denk ik.

Ik heb deze plaat persoonlijk nog niet gehoord, maar ik kan je in ieder geval van harte 'the mysterious production of eggs' aanraden als kennismaking

Voegt die bonus-cd met extra instrumentale nummers daadwerkelijk iets toe?

Ik heb nog niet alles gehoord van die bonus cd, maar het instrumentale werk is bij meneer Bird absoluut de moeite waard. Dat is toch vaak zijn sterkste kant (en dan vooral de viool). Zijn voorgaande geheel instrumentale album was in ieder geval een pareltje.

Zonde van je tijd toch? Albums waarvan ik weet dat ze niet boven de 3* uitkomen laat ik liever verstoffen ten faveure van betere

Oké, bedankt voor de reactie!