MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The La's - The La's (1990)

mijn stem
3,90 (242)
242 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: London

  1. Son of a Gun (1:56)
  2. I Can't Sleep (2:37)
  3. Timeless Melody (3:01)
  4. Liberty Ship (2:30)
  5. There She Goes (2:42)
  6. Doledrum (2:50)
  7. Feelin' (1:44)
  8. Way Out (2:32)
  9. I.O.U. (2:08)
  10. Freedom Song (2:23)
  11. Failure (2:54)
  12. Looking Glass (7:52)
  13. All by Myself * (5:53)
  14. Clean Prophet * (1:47)
  15. Knock Me Down * (3:15)
  16. Over [Live in a Stable in Liverpool] * (5:02)
  17. I.O.U. [Alternative Version] * (2:07)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 35:09 (53:13)
zoeken in:
avatar van Apple Juice
5,0
Looking Glass blijft wat mij betreft het beste nummer...
Moet telkens denken aan koninginnendag als ik deze cd draai.
Ik heb hem ooit rond die periode gekocht en echt grijs gedraaid.

avatar van LeRoi
4,5
Op 1 of andere manier moet ik bij deze plaat ook altijd denken aan The Housemartins (London 0 Hull 4).......
Daarnaast zijn vergelijkingen met bijvoorbeeld Grapes Of Wrath, Sophia en Toad The Wet Sprocket ook best te maken.......... voor mij in ieder geval een klassieke popplaat in mijn top 30 All time favoriete popplaten!

avatar van Oldfart
5,0
Een net buiten mijn top tien plaat; de vergelijkingen zijn niet zo gek LeRoi.

avatar van Zachary Glass
5,0
1991. Ik hoor over de radio "There She Goes" van The La's en hou er meteen van. Wandel dagenlang met de melodie over de speelplaats.

1999. In een platenwinkel schaf ik me deze The La's aan voor een prikje. Britpop was op zijn retour, Tony Blair bleek niet de langverwachte politieke messias. Thuisgekomen pakte de hernieuwde kennismaking met The La's zoals verwacht: wekenlang leef de langspeler vastgebeiteld in de ceedeelader

2007. In een periode waarin ik doorgaans popmuziek even onverschillig beluister als ik het tv-journaal bekijk - haal ik deze The La's opnieuw (letterlijk) vanonder het stof.

Ik bemerk geen gewenning, integendeel

avatar van gemaster
4,5
Prachtig album zeg. 'There She Goes' is natuurlijk de favoriet, maar ook het epische 'Looking Glass' vind ik fantastisch. Wat een sfeer wordt er in dat nummer gezet. Ik zet in op 4*, maar daar zou best eens een halfje bij kunnen komen.

avatar van Reint
5,0
Die fragmenten van eerdere nummers die verwerkt zijn in Looking Glass zijn echt een geweldige toevoeging. HET nummer vande plaat, meer nog dan There She Goes denk ik.

avatar van nuf
3,0
nuf
na zoveel goede verhalen valt hij een beetje tegen, het is ook niet echt mijn muziekstijl denk ik zo. zitten verder wel mooie nummers in maar vaak draaien zal ik deze plaat niet.

toch een 3.5*


avatar van Reint
5,0
''And they're all, he vows, from what will one day become known as The Second La's Album and, according to Lee, the only real La's album there's ever been.''

Zou het... echt?

avatar
tondeman
Een mens kan altijd hopen... ergens moet toch een gigantische berg opnames liggen...

No Ia'... I think it sounds like a tank, near the pyramids, in Egypt somewhere... a Nazi tank with these weird symbols on the side of it, y'know... it's gonna sound like a tank... a panzer division!"


avatar van Reint
5,0
Als we Wikipedia morgen geloven komt er een re-issue van deze plaat, met ook bonustracks.

The album is due to be re-released as a deluxe edition on 7 April 2008

2008 Deluxe Edition

Disc 1
Son Of A Gun
I Can't Sleep
Timeless Melody
Liberty Ship
There She Goes
Doledrum
Feelin'
Way Out
I.O.U.
Freedom Song
Failure
Looking Glass
Son Of A Gun - Gary Crowley, GLR Session Dec '88
Doledrum - Gary Crowley, GLR Session Dec '88
I Can't Sleep - Gary Crowley, GLR Session Dec '88
Way Out - Key 103, Jan '89
I Am The Key - Key 103, Jan '89
That'll Be The Day - BBC2 'The Late Show' 2/2/89

Disc 2
I.O.U. - Mike Hedges Version
I Can't Sleep - Mike Hedges Version
Knock Me Down - Mike Hedges Version
Way Out - Mike Hedges Version
Doledrum - Mike Hedges Version
There She Goes - Mike Hedges Version
Feelin' - Mike Hedges Version
Timeless Melody - Mike Hedges Version
Son Of A Gun - Mike Hedges Version
Clean Prophet - Mike Hedges Version
Come In Come Out - Mike Hedges Version
Failure - Mike Hedges Version
Looking Glass - Mike Hedges Version
Doledrum - John Porter Mix Version
Way Out - Andy MacDonald Version
There She Goes - John Leckie Version
Man I'm Only Human - John Leckie Version
Feelin' - Bob Andrews Version
Clean Prophet - Bob Andrews Version
I Can't Sleep - Jeremy Allom Version

avatar van bawimeko
4,5
Ik ben wel benieuwd naar die andere versies...remixen neem ik aan? Lee Mavers was nooit echt blij met het uiteindelijke product...

avatar van tnf
tnf
Plezierig album om te naar te luisteren, terwijl ik me eigenlijk niet veel in deze muzikale hoek begeef. Maar ik had, door een combinatie van de recensies, het feit dat het - in mijn ogen - uit een goede muzikale periode komt, en het fraaie hoesontwerp (simpel doch doeltreffend), het gevoel dat ik het toch eens een keer moest horen.

M'n gevoel bleek te kloppen. Het is weliswaar geen heel uitgeproken muziek, maar het klinkt aangenaam en niet zo overgeproduceerd. Wat hier goed aan is is ook wat er zo goed is aan R.e.m., al vind ik hun tracks gemiddeld nog wel iets beter. Favoriete track: Looking glass.

Dit wordt vast een van de volgende cd's in het rijtje 'a-typische Tnf-cd's'. Dat is het laatste jaar duidelijk langer geworden. Misschien moet ik die cd's op een gegeven moment maar niet meer als zodanig zien...

avatar van herman
4,5
tondeman schreef:
het spijt me, maar dit vind ik echt troep. ik kan er nix aan doen!

En nu staat ie op 5*. Het kan verkeren, Ton.

Leuk dat dit album je zo goed bevalt, Tnf!

avatar van tnf
tnf
Het zal de leeftijd wel zijn; inmiddels bijna 27. Sowieso merk ik bij mezelf tegenwoordig een tendens naar meer naturel en/of 'open' geproduceerde muziek. Dat kan in het dance-genre liggen, wat hier al 17 jaar op staat. Of niet, zoals dit. De vier R.e.m.-cd's die hier liggen (Green t/m AFTP + een zelfgemaakte verzamelaar) zijn ook pas het laatste jaar in de collectie gekomen.

Waarschijnlijk had ik dit The La's-album vier á vijf jaar terug verworpen als zijnde 'saai'.

avatar
tondeman
herman schreef:
En nu staat ie op 5*. Het kan verkeren, Ton.

Het kostte wat tijd om al die pracht te laten bezinken, maar dan heb je ook wat

avatar
Mojo Pin
Is het eigenlijk nog de moeite waard om dit uit te checken als je de BBC Sessions al kent?

avatar
Mordor
Machtig mooi album van een der voorlopers van de uiteindelijke Britpop hause. Timeless melody weet mij keer op keer te ontroeren. Zo strak gespeeld en authentiek gezongen. There she goes blijft genieten ondanks herhaaldelijk gehoord te hebben. Geen 5* omdat met name de tweede helft van het album een klein beetje inzakt. Maar dit album is zeker een van de pareltjes van begin jaren '90.

avatar van thelion
4,0
Heb net de deluxe versie besteld...... heb het orgineel hier nog op lp liggen en deze deluxe versie is een mooie gelegenheid om dit album ook op cd aan te schaffen.....
Is een geweldig mooi pop album...... The BBC sessions die ìn 2006 op cd zijn uitgebracht zijn ook zeer de moeite waard.......

avatar
Mordor
Goede aankoop Thelion

avatar van bawimeko
4,5
Om heel eerlijk te zijn; de Deluxe versie had wat mij betreft een enkele cd kunnen zijn. De Mike Hedges-versie is erg leuk, de remixen zijn een 'mixed bag', de live-opnames zo-zo...
Conclusie is dat Lee Mavers een onmogelijke meneer was/is en de uitgebrachte versie van Steve Lillywhite was zo gek nog niet! De liner-notes zijn erg interessant; Lee Mavers wil nog steeds niets te maken hebben met dit hele album, maakt nog wel muziek (zegt z'n vader) maar neemt niets op...

avatar van LucM
4,5
Een erg fris klinkend album, destijds niet trendy en daarom ook niet succesvol, maar juist daarom de tand des tijds gemakkelijk doorstaand.
Heet wat sixties-invloeden in dit overwegend vrolijk schijfje, je kunt dit nu klasseren onder "Britpop".
"There She Goes" vond ik één van de beste singles in 1990, "Liberty Ship" en "Looking Glass" zijn eveneens prachtig. Ik bezit de versie met de bonustracks en die zijn eveneens mooi.

avatar van starsailor
3,5
starsailor schreef:
Leuk plaatje, maar enorm overgewaardeerd omdat hij in een ietwat mindere periode van de Britse muziek uitkwam.

There she goes is van ongekende schoonheid, maar de rest is niet het beste van Britse bodem.


Dit weekend nog eens geluisterd om te kijken of ik destijds niet te hard geoordeeld had, maar.....nee.
Blijf bij mijn standpunt. Lee Mavers wordt hier bewierookt als een genie, maar ik hoor het nie..of althans zelden. Looking Glass blijft een ijzersterk nummer. Feeling is sterk (en uiteraard There She Goes), maar de rest kan mij te weinig bekoren om hier met het merendeel mee te 'genieten'.
Als ik luister naar wat bandgenoot John Power met Cast gepresteerd heeft, vind ik dat mister Mavers wel erg veel credits krijgt. Die heeft met Cast een pijler in de Britpop gemaakt (All Change) en nog een dozijn ijzersterke nummers op de diverse andere albums van Cast. Minstens net zo talentvol maar hier op Mume te onbekend met zijn band Cast.

avatar van LeRoi
4,5
LucM schreef:
Een erg fris klinkend album, destijds niet trendy en daarom ook niet succesvol, maar juist daarom de tand des tijds gemakkelijk doorstaand.
Heet wat sixties-invloeden in dit overwegend vrolijk schijfje, je kunt dit nu klasseren onder "Britpop".
"There She Goes" vond ik één van de beste singles in 1990, "Liberty Ship" en "Looking Glass" zijn eveneens prachtig. Ik bezit de versie met de bonustracks en die zijn eveneens mooi.


Eensch: voor mij een 'Britse Klassieker' die ik in zijn geheel sterk vind met een aantal toppertjes zoals 'There She Goes', 'I.O.U.', 'I Can't Sleep' en 'Liberty Ship'.

avatar van blur8
5,0
Ook een parel in mijn CD-verzameling. Ben indertijd naar het eenmalige Nederlandse consert geweest en vond ze live ook zeer overtuigend. eenvoudige set zonder enige opsmuk; gewoon begeestigd spelen. het klonk geweldig. Wonderlijk dat het bij een CD is gebleven.

avatar
tondeman
Snap Mavers' aversie tegen dit album wel. Ook al heeft ie dan een beetje een doorgedraaide kijk tov muziek opnemen. Maar dit is in plaatsen echt platgemixte pop-pap (welke versie dan ook, van de remaster van de remaster tot de Hedges versie, die uiteindelijk nog 't minst slecht is denk ik)
Maar alle ruwheid en vibe die ze hebben op bootlegs en demo-tapes zit hier niet op.Zo luister ik de laatste heel veel naar een zekere ''Kitchen Tape'' bootleg en dat is echt abnormaal goed. In feite gewoon een repetitie/jam maar fucking hell, die Mavers is daarop zo muzikaal en mijlenver vooruit op de rest, en zo'n soul...
Jammer dat die speciale vibe van de bootlegs nooit vertaalt is naar deze studio plaat. Natuurlijk de liedjes zijn er, je kan goede liedjes niet ontkennen ook. En de BBC in Session is ook geweldig, maar zelfs die haalt 't bij lange na niet bij dingen als de kitchen tape.

avatar van herman
4,5
Hmm, dat maakt wel nieuwsgierig. Ik moet die BBC in Session ook maar 's halen dan.

avatar
Wat een moord plaat is dit zeg!

avatar van Roadbuilder
4,5
Album direct gekocht, omdat het nummer "Thers she goes" onwijs goed is. Ook de rest van het album is boven het gemiddelde. Het is alleen jammer dat het bij 1 album is gebleven. Echter er gaan geruchten dat er ooit een opvolger komt. Even afwachten maar.

avatar
metronomy
en er is nieuw werk op komst

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:35 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.