Genesis - 1970-1975 (2008)
mijn stem
70 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Virgin
-
Looking for Someone (7:02)
-
White Mountain (6:44)
-
Visions of Angels (6:51)
-
Stagnation (8:46)
-
Dusk (4:11)
-
The Knife (8:53)
-
The Musical Box (10:31)
-
For Absent Friends (1:48)
-
The Return of the Giant Hogweed (8:09)
-
Seven Stones (5:09)
-
Harold the Barrel (3:00)
-
Harlequin (2:56)
-
The Fountain of Salmacis (8:00)
-
Watcher of the Skies (7:22)
-
Time Table (4:46)
-
Get 'Em Out by Friday (8:36)
-
Can-Utility and the Coastliners (5:45)
-
Horizons (1:41)
-
Supper's Ready (23:04)
-
Dancing with the Moonlit Knight (8:02)
-
I Know What I Like (In Your Wardrobe) (4:10)
-
Firth of Fifth (9:35)
-
More Fool Me (3:10)
-
The Battle of Epping Forest (11:44)
-
After the Ordeal (4:15)
-
The Cinema Show (10:41)
-
Aisle of Plenty (1:56)
-
The Lamb Lies Down on Broadway (4:51)
-
Fly on a Windshield (2:44)
-
Broadway Melody of 1974 (2:11)
-
Cuckoo Cocoon (2:13)
-
In the Cage (8:09)
-
The Grand Parade of Lifeless Packaging (2:44)
-
Back in N.Y.C. (5:36)
-
Hairless Heart (2:06)
-
Counting Out Time (4:12)
-
The Carpet Crawlers (5:11)
-
The Chamber of 32 Doors (5:40)
-
Lilywhite Lilith (2:48)
-
The Waiting Room (5:15)
-
Anyway (3:08)
-
Here Comes the Supernatural Anaesthetist (2:56)
-
The Lamia (6:56)
-
Silent Sorrow in Empty Boats (2:58)
-
The Colony of Slippermen (8:11)
-
Ravine (2:06)
-
The Light Dies Down on Broadway (3:32)
-
Riding the Scree (4:06)
-
In the Rapids (2:18)
-
It (4:17)
-
Happy the Man (3:10)
-
Twilight Alehouse (7:48)
-
Going Out to Get You (4:55)
-
Shepherd (4:04)
-
Pacidy (5:44)
-
Let Us Now Make Love (6:16)
-
Provocation (4:10)
-
Frustration (3:42)
-
Manipulation (3:49)
-
Resignation (3:01)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 25 juli 2009, 14:48 uur
Deze box heeft me weer helemaal "Genesis"-minded gemaakt. Ik bezat al "Nursery" en "Foxtrot" op vinyl. De laatste in een hele beroerde persing. Toen ik een jaar of 17 was heb ik dit heel veel gedraaid. ik ken de nummers ook uit mijn hoofd.
Deze uitgave is voorbeeldig. Ik ben er nog lang niet op uitgeluisterd. De dvd-interviews voegen wel degelijk iets toe. Het geluid is perfect. Ook van de CD. Helaas is mijn SACD-speler niet van zo'n goede kwaliteit dat ik verschil hoor met de cd-speler.
Op dit moment neig ik ernaar om de periode na "Foxtrot" als minder te beschouwen. Volgens de kenners zouden "selling England" en "The lamb lies" juist de hoogtepunten in het ouevre van de groep zijn. Ik schort mijn oordeel nog even op tot ik ze vaker heb beluisterd.
Wat me (opnieuw) opvalt is dat de nummers zo prachtig doorgecomponeerd zijn. Geweldige intro's leiden vanzelf naar de volgende passage. De verschillende delen van de nummers vloeien logisch in elkaar over. De instrumentale passages zijn geen ego-trips. De solo's zijn geïntegreerd in de composities. In de interviews geven de mannen aan dat de nummers jammend tot stand zijn gekomen. Dit verklaart dat de muziek zo natuurlijk en spontaan klinkt, ondanks dat de stukken zo goed in elkaar zitten.
De teksten zijn hoogdravend en vaag, maar dit stoort niet. Eigenlijk passen ze wel bij de sfeer.
Dit is voor het leven! Hier kan ik de komende 20,30 jaar wel mee voort. Tot ik echt doof ben of in het bejaardentehuis zit.
oja: lang leve de mellotron!
Deze uitgave is voorbeeldig. Ik ben er nog lang niet op uitgeluisterd. De dvd-interviews voegen wel degelijk iets toe. Het geluid is perfect. Ook van de CD. Helaas is mijn SACD-speler niet van zo'n goede kwaliteit dat ik verschil hoor met de cd-speler.
Op dit moment neig ik ernaar om de periode na "Foxtrot" als minder te beschouwen. Volgens de kenners zouden "selling England" en "The lamb lies" juist de hoogtepunten in het ouevre van de groep zijn. Ik schort mijn oordeel nog even op tot ik ze vaker heb beluisterd.
Wat me (opnieuw) opvalt is dat de nummers zo prachtig doorgecomponeerd zijn. Geweldige intro's leiden vanzelf naar de volgende passage. De verschillende delen van de nummers vloeien logisch in elkaar over. De instrumentale passages zijn geen ego-trips. De solo's zijn geïntegreerd in de composities. In de interviews geven de mannen aan dat de nummers jammend tot stand zijn gekomen. Dit verklaart dat de muziek zo natuurlijk en spontaan klinkt, ondanks dat de stukken zo goed in elkaar zitten.
De teksten zijn hoogdravend en vaag, maar dit stoort niet. Eigenlijk passen ze wel bij de sfeer.
Dit is voor het leven! Hier kan ik de komende 20,30 jaar wel mee voort. Tot ik echt doof ben of in het bejaardentehuis zit.
oja: lang leve de mellotron!
* denotes required fields.