Air - Premiers Symptômes (1997)

Dit is echt zo'n plaat die je in de cd-speler stopt en dan lekker voortkabbeld. Goed als achtergrondmuziekje, maar om nou te zeggen dat je er bewust naar gaat luisteren: nee. Air verstaat zijn vak, en daarom zal hun muziek nooit slecht zijn voor mij. Maar het wordt af en toe wel wat eentonig.

3 sterren.

Nooit geweten dat de oorspronkelijke CD slechts uit de eerste vijf nummers bestond – voor mijn gevoel was ik er snel bij om deze te kopen, maar dat zal dus niet zo zijn geweest. Ik ontdek ook nu pas dat deze compilatie kennelijk al vóór Moon safari is uitgekomen in plaats van daarná zoals ik altijd had gedacht (want op mijn CD staat "P & C 1999"). Le soleil est près de moi kende ik al iets eerder, volgens mij via een gratis verzamel-CD die ik bij de VPRO-gids kreeg, maar ook daarbij kan mijn geheugen mij bedriegen.
        Hoe dan ook, zelfs de oorspronkelijke en vrij korte CD (of mini-album zo je wilt) krijgt van mij de maximum waardering, want alles hierop is al van hetzelfde niveau als dat veelgeprezen langspeeldebuut, met lekkere ouderwetse synths, mooie melodieën, een ontspannen sfeer, een uitnodigende dromerigheid en een prachtig warm geluid. Ik kan er ook bijna onbeperkt naar luisteren; vanwege mijn interesse in diverse andere soorten muziek heb ik dat de afgelopen jaren nauwelijks gedaan, maar zodra ik dit opzet word ik weer betoverd. Ik herinner me dat ik dat indertijd bij Moon safari en The virgin suicides eveneens had, benieuwd of dat nu nog steeds zo is. En Le soleil est près de moi blijft net zo buitenaards mooi als toentertijd.
        De twee bonustracks op mijn uitgave (Californie en Brakes on) vallen qua sfeer enigszins buiten de boot (hetgeen achteraf dus verklaarbaar is), maar zijn absoluut niet slecht.