K-Tel's Music Power (1974)

Dit was in ooit mijn eerste album. Voor mijn 13e verjaardag gekregen. Met veel moeite werden liefst 22 nummers op een LP geperst, waardoor de geluidskwaliteit wel minder was en de nummers soms wat afgeknepen kort werden weggedraaid. Maar deze waren populair, toen hoor! Een beetje de ´hitzone´s van toen. Allemaal hitparademuziek, van wat er net zo´n beetje recent was uitgekomen.

Achteraf gezien een beetje een treurige verzameling. Zo zijn 1, 5, 7 en 10 typische ´opvolghits´, nummers die er alleen toe deden omdat de voorganger een hit was. De nummer 1 hits (6, 11, 12 en 13) zijn natuurlijk wel in orde maar de nummers die ik nu het leukst vind zijn wel die die een tijdsbeeld geven. En het aardigste daarvan zit aan het eind. De laatste 4 nummers kan je zo achter elkaar laten horen op een gezellige 70s party. Be My Day en Swinging on a Star zijn leuke Nederlandse producties, maar verder is het meeste van deze dat uit Nederland komt eigenlijk best verschrikkelijk (1, 9 en 18).

Rock Your Baby van George McCrae is zààlig, één van mijn favoriete soul/disco songs ever!
Ach, dit album kan er best mee door, er staat tegenwoordig veel beperkt houdbaarders in de lijstjes....

Dit was ook mijn eerste album ooit.
Wat een grappig toeval hè, sq?
Want we zijn ook nog eens op dezelfde dag jarig.
Ik zal niet over astrologie beginnen, ik las laatst dat je daar niet zo van houdt

Erg leuk en erg toevallig . Misschien toch eens een topic beginnen met wat het beste album is per sterrenbeeld?

Ik heb er ook enkele van K-Tel gehad, er werd destijds veel reclame over gemaakt. De geluidskwaliteit vond ik matig en ik ergerde mij ook aan dat sommige nummers werden ingekort (om toch maar zoveel mogelijk erop te krijgen), vandaar dat ik ze later heb weggegeven.
Net als die huidige hitzones worden de hits willekeurig op de schijf gekwakt. Niet alles hierop vind ik goed (Wally Tax en Albert West kun je zultpop noemen) maar er staan toch een aantal leuke dingen op (tracks 2, 6, 8, 10 t.e.m. 13, 19, 20 en 21).

goed plan!

Haha! Typisch zo'n verzamel lptje wat je op elke rommelmarkt tegenkomt! Maar toch stiekem wel leuke nummers...

Uit een tijd dat het er nog toe deed, Verzamel LP's. Gingen de kosten van het (constant) kopen van nieuwe singles je boven de pet, dan ontstond na verloop van tijd automatisch de mogelijkheid tot aanschaf van dit soort compilaties.

Een dergelijk album kostte rond de tijd van verschijnen fl 18,90, minder dan een gulden per single. Het had op mij (ik was net 12, eind 1974) een sterke aantrekkingskracht en ik kocht ze dan ook of ik vroeg ze voor een verjaardag. Die echte populariteit was voor een korte periode, de eerste waren van 1973 (20 Power hits, 20 Fantastic hits by the Original Artists) en de laatste gebaseerd op hitlijsten in 1977 (Hit after Hit). Veelal van K-tell of Arcade.

Ik zou de geluidskwaliteit nu willen omschrijven als redelijk dramatisch maar uiteindelijk wist je toen niet beter.

Music Power heeft het euvel, en dat geldt eigenlijk voor alle LP's in dit verzamelgenre, dat het wel hits bevat maar zelden de 'erkende' topgroepen weet te presenteren. Dat maakt het vooral tot een overzicht van artiesten en bands die slechts een korte periode (met succes) in de Top 40 hebben gestaan en die vooral geen rockmuziek hebben gemaakt.
Abba en Donna Summer hadden uiteindelijk een langere periode succes maar die wisten in 1974 zelf nog niet wat hen overkwam en waren nog te strikken voor deze verzamelaars.

Dat neemt niet weg, dat Music Power toch een aardig overzicht is van de tijdgeest, de meeste nummers zijn echt grote hits geweest. Met een paar van die LP's kon je één jaar hits heel redelijk ondervangen.

Als vijf aardigste nummers heb ik aangekruist die van Catapult, Slade, Wally Tax, Stealers wheel en Resonance.

Ik heb George McCrae, Carl Douglas, Three Degrees, Stealers Wheel en Donna Summer geselecteerd, vind ik alle 5 prima. De meeste songs hier vind ik nog steeds goed te pruimen maar de dramatische geluidskwaliteit doet deze hitcompilatie de das om.
Wel goed voor verzamelaars en nostalgici, er zijn nu betere hitcompilaties van de jaren '70 en met een betere geluidskwaliteit.

Ja , dit is ook echt een plaat die in mijn herinnering gegrieft staat . Mijn zus had deze Lp gekocht , die was 12 jaar ouder dan ik . Ik was toen een jaar of 6 en was toen al een nieuwsgierig knaapje als het om popmuziek ging . Mud bijvoorbeeld vond ik helemaal geweldig , om vervolgens een ware Queenfanaat te worden .
Het is een allergaartje dit K-Tell geval . Top40 muziek van toen bestond voornamelijk uit veel glampop/rock , Disco , Soul , maar ook best goede popmuziek .
Nederland is aardig vertegenwoordigd met prima songs van Wally Tax en The Shoes . Iconen uit de 60's , en smachtend naar een opleving . Spooky & Sue is vooral grappig , The Cats kan ik altijd wel waarderen ( al zijn er wel betere liedjes dan Be My Day . )
Ook leuk , omdat ze 1 van de weinige Glamrockers waren uit Nederland die populair waren , Catapult . En een nog altijd een lekker nummer .
Jack Jersey , Teach In, Appie West en The George Baker Selection kunnen mij minder bekoren .
Sterkste troef hier is overduidelijk Stealers Wheel met Stuck In The Middle Of You , in ieder geval de meest tijdloze track van al de songs .
In de catagorie wel leuk selecteer ik verder : Slade , Three Degrees , Rubbets , George Mcrea , Donna Summer en het spannende Resonance .

Overigens heb ik deze plaat nog jaren erna regelmatig gedraaid . Mijn zus vergat de Lp mee te nemen toen ze het ouderlijk huis verliet . In het laatste nummer Ok. Chicago zat een tik , en ik liep wel eens weg . Dat nummer kwam dus nooit aan een eind . De goeie ouwe tijd .....

Nooit geweten dat die Tony Sheridan in '74 een hit scoorde , bedacht ik mij. Nadere bestudering leert mij dat dit een foutje is in de tracklist. Het moet Tony Sherman zijn , zoals ook op de hoes valt te zien.

Mijn favoriete nummer van deze hitcompilatie is niet één van de grootste hits , maar het Stealers Wheel hitje : Stuck In The Middle With You.

Goed gezien van George. Meteen maar aangepast met een correctie. Sheridan, dat was met The Beatles nietwaar?

Helemaal correct , sq !

Jaa, de verzamel-elpees van Arcade en K-Tel.
Ik heb er daar heel veel van en zet ze gerust nog eens op voor de kinderen ter lering ende vermaeck.
Die zitten toch niet zo met de slechte geluidskwaliteit. Mijn hemel, hier staan er zelfs 22 op i.p.v. 20.
Deze komt uit najaar '74 en heb ik nooit origineel gehad maar een jaar of 15 geleden een keer gekocht voor 2 kwartjes.
Verzamel-elpees beoordeel ik altijd lineair, dus die 2,5 ster betekent de helft goede liedjes.
Ik heb de sterretjes gezet bij Slade (een wat rustig nummer voor hun doen, maar beklijft wel), Stealers Wheel (uiteraard zou ik bijna zeggen, blijft een prachtig nummer; vreemd trouwens dat die uit '73 komt en ook in '73 in de Top-40 stond), George McCrae (terecht nummer 1 destijds, krijg nog steeds goeie zin, als ik die op de radio hoor), Wally Tax met het jagende Bridges are Burning en Tony Sherman (gewoon een goed soulnummer). Verder ook goed: The Cats (eigenlijk nooit slecht), Catapult (heb ik een verzamel-CD van), Donna Summer (net voor haar disco/hijg-periode) als guilty pleasure, Spooky (R.I.P.) & Sue (ideaal feestnummer nog steeds) en The Shoes (heb ik altijd goed gevonden en Theo van Es was een fantastische zanger).
Kung Fu Fighting ook nog als guilty pleasure uiteraard (heeft wel nummer 1 gestaan!) Over de rest hoeven we niet veel woorden vuil te maken, al verdient het instrumentale O.K. Chicago van Resonance nog een aparte vermelding, omdat ik dat tot nu toe nog nooit op een CD heb aangetroffen.

Welkom op Musicmeter!

Dat verhaal van Resonance klopt, ik heb, naast deze verzamelaar, ook alleen nog het singletje. Dat lijkt me eens een interessante zoektocht.

Hey Dibbel . Ik zie dat je achter Spooky R.I.P hebt gezet. Spooky , oftewel Iwan Groeneveld leeft nog hoor.
De man die het origineel inzong , Big John Russel , is wel overleden. Misschien dat je daar mee in de war bent.

Heej Bikkel, ja je hebt gelijk.
Ik bedoelde inderdaad Big John Russell (die doet niet meer de Hokie Pokie...) en heb altijd gedacht dat die ook als Spooky optrad...

Ik kan mij de verwarring enigzins voorstellen. Het was aanvankelijk wel de bedoeling dat Big John gekoppelt zou worden aan Sue, maar zijn jaloerse vrouw verbood het.
Echter zong hij wel de stukken in.
Groeneveld , de stand-in kwam uit de Swinging Soul Machine en dook later op in The Surfers.

Ook deze heeft weer op gestaan, terwijl ik lekker buiten zit.
Verzamel-LP's lineair beoordelen heb ik hier boven ooit gezegd. 2,5 ster, dus de helft goede liedjes.
Die ik hierboven dan ook alle 11 genoemd heb.
Nou, het zal wel aan het weer liggen, maar ik vind nu de liedjes van Abba (WTF, waarom toen niet), The Three Degrees (lekker toch), Sweet Sensation (mooi gezongen eigenlijk) en zelfs Teach-In gewoon fijn.
En doe er dus een * bij.

Superleuk dat deze verzamelaar op MM staat. Na 20 Fantastic Hits From The Original Artists was dit in 1974 of zelfs 1975 mijn tweede gekochte muziekcassette met hits.
Mijn smaak is sindsdien wel 180 graden de andere kant op gegaan. Ik kocht de verzamelaar o.a. om Carl Douglas, Abba, Donna Summer, Teach In en The Rubettes.
Groepen die ik toen helemaal niks vond, zoals Slade en Stealers Wheel, kan ik nu meer waarderen. Sterker, een optreden met mijn coverband zonder Stuck In The Middle is voor mij geen compleet optreden.
Verder was ik toen behoorlijk onder de indruk van OK Chicago. Eigenlijk een novelty record, maar nog altijd leuk om af en toe te horen.
Ik ga 'm waarderen op 3,5 vanwege de leuke herinnering.

OK Chicago lijkt enorm gebaseerd op het Blaxplotion genre wat toendertijd nogal wat hits opleverde ( Shaft en Superfly bijv.)
Dit kwam uit actiefilms met alleen zwarte acteurs.
Ik geloof niet dat dit uit een film kwam, maar het is cult genoeg als je het mij vraagt.
Wel een top 10 hit hier, maar zo goed als vergeten.

Als 6 jarig kereltje, mijn eerste album