The Cult - Electric (1987)

..meegenomen na een dagje shoppen in Nijmegen met mijn dochter. ..vooral uit jeugdsentiment en de herinnering aan het legendarische optreden op Pinkpop in '92, waarbij ze geen punten scoorden bij Mr. Pinkpop, door oeh lala door te gaan na de tijdslimiet. ..lekkere ondubbelzinnige vuige rock.

Ondanks dat jou reactie meer dan 5 jaar oud is, wil ik er toch even op inhaken - beter laat dan nooit zal ik maar zeggen-. Maar die gitaar rif is slechts ten dele van de Rolling Stones gejat. Overigens moet ik wel zeggen dat ik Love Removal Machine beter vind dan Start me up. En die hoor je ook nog vaker op de radio, maar dat is ook vanwege het top album Tatoo You. Anyway, als je gitaar speelt weet je ongeveer wat voor soort rif dit is. Het is het D Akkoord waarbij de G als extra noot wordt toegevoegd (op de eerste 3 snaren hoge E, B en G). En als je de G afwisselt met F# WHALA!!!! dan heb je het intro van Start me up. Met Love Removal Machine is dat ook zo, maar dat is hoger. Dat begint in E (hetzelfde akkoord). Een volle toon hoger waarbij de extra noot A wordt toegevoegd. En als je de A afwisselt met de G# en vervolgens naar de D gaat WHALA!!!! dan heb je het intro van Love Removal Machine. Het is uiteraard niet het origineel, want dat is ongetwijfeld anders. Maar het is een richtpunt, overigens zijn de Rolling Stones en The Cult niet de enige. Hetzelfde D akkoord met extra noot truukje hoor je ook in het intro van Crazy little thing called love van Queen. En het intro van Whatever you want van Status Quo. Het is de charme maar ook tegelijkertijd de kracht van de Rock en Metal wat je met een - in dit geval- een D akkoord kan doen. Het is simpel maar O zo effectief. Het D Akkoord is lang niet het enige akkoord wat zich daarvoor leent er zijn er nog wel meer. Tot zover de muzikale termen, overigens hoor je in Rock and a hard place van de Rolling Stones hetzelfde truukje. Die begin gitaarrif van Love Removal Machine klonk bij mij al gelijk aangenaam in de oren. En ook die gitaarrif in het chorus van dat nummer. Het is wel hoogst merkwaardig dat jij de singel hebt waar Love Removal er op beide kanten op staat. Ik heb dit nummer ook op singel, maar in mijn geval staat Wolf Child's Blues op de B kant. En of Love Removal Machine er nou beter van wordt dat de gitaarrif ineens op de achtergrond staat, ik weet het niet. Toch hou ik het bij de volle score, de band die ik door VARA' S Verrukkelijke 15 heb leren kennen. 38 jaar na dato klinkt dit album nog altijd nog meer dan alleen verrukkelijk. By the way Stomp 442 al beluistert???

Een single-versie met daarop ook de LRM Manor-sessions versie (dat zal hem denk ik zijn)? Daarvan ken ik het bestaan ook niet. Ik heb zelf de double 7”, met daarop Wolf Child’s Blues (prachtig nummer, live in de studio), Conquistador en Groove Co.

Mijn exemplaar bevat:

1. Love Removal Machine (Extended version);
2. Love Removal Machine;
3. Wolf Child's Blues.

12'', op 45 toeren. BEG 182T

Voor zover ik weet was de eerste keer dat die versie van LRM in de openbaarheid kwam, op de mini-CD The Manor Sessions uit 1988.

Maar dat was dus de tweede versie van LRM. Er zijn er in totaal drie. In de zomer van 1986 speelde The Cult LRM al live, maar dat was een versie waar de "Start Me Up" rif helemaal nog niet in voorkwam. Daar is ook een BBC radio sessie van gemaakt die op de box set Rare Cult werd uitgegeven. Dat is dus de originele versie.

Die eerste versie werd destijds ook op Pinkpop gespeeld. Samen met oerversie van Electric Oceoan dacht ik (moet mijn tapes weer eens opzoeken).

Is track 2 niet gewoon de single (niet extended) versie? Volgens mij heb ik die 12” ook, ff zoeken.

Ja, track 2 is de single-versie. Ik geloof niet dat die afwijkt van de albumversie overigens (misschien iets ingekort?), maar ik zou ze daarvoor weer eens met elkaar moeten vergelijken.

Kortom verwarring alom!!!! de vraag is hoeveel uitvoeringen van dit -zeer ten onrechte- vergeten nummer er over de wereld zwerft. Wat vast staat is de singel uitvoering is tevens ook de album uitvoering. Heb op bol.com de dubbelaar Electric Peace gezien. Love Removal machine staat hier 2x op. De singel/album uitvoering. En een andere uitvoering waarbij de gitaar rif op de achtergrond staat en er een andere gitaar rif doorheen gaat. Is dat die extended version??? en was dat de officiële singel die zou worden uitgebracht ipv de uitvoering met de ten dele gejatte Rolling Stones gitaar rif??? Ik heb die andere uitvoering ook even beluistert en moet zeggen dat dit ook een hele goeie uitvoering is ondanks dat die Stones gitaar rif op de achtergrond staat. Dat jij deze uitvoering -terecht overigens- goed vind geeft aan dat je - net als mij- tot de NIET!!!! gemiddelde luisteraars behoort. Ik denk ook dat deze uitvoering in de tipparade is blijven hangen, maar dat is speculeren. De band gaf -terecht- de voorkeur voor de uitvoering met de Rolling Stones gitaar rif. In dat geval is het terecht, omdat dit meer is weggelegd voor de gemiddelde luisteraar. Die andere uitvoering komt voor de gemiddelde luisteraar chaotisch TE meedogenloos TE meeslepend en rommelig over. Het moet lekker in het gehoor liggen met een gitaar rif tijdens de Bridge en een gitaar rif tijdens het Chorus en meer niet. Hoogst waarschijnlijk heb jij de maxi singel van dit nummer. Tot slot over die andere uitvoering kom je als gitaargek -waar boven getekende er één van is- wel aan je trekken. Vanmiddag zal ik het Electric album weer eens draaien. En die Electric Peace dubbelaar ga ik zeker aanschaffen!!!! Wat een Rolling Stones gitaar rif allemaal wel niet los maakt!!!!!

Volgens mij valt de verwarring wel mee. De korte LRM versie op de 12” is gewoon de Electric 7” versie, niet de (nog door de Love-sound geïnspireerde) Manor sessie versie. De Manor sessie versie staat op het Peace album van de dubbelaar Electric / Peace. Die dubbelaar is trouwens een aanrader! De oerversie (bbc / Pinkpop versie) staat kennelijk op Rare Cult, de box-set wel te verstaan, niet de ‘Best of Rare Cult’ cd-release (beide uitgaven heb ik niet).

Die 2lp Electric peace is inderdaad te gek! Beide versies van het album draag ik een warm hart toe. Best of Rare Cult heb ik op cd en is ook zéér vermakelijk. De boxset heb ik (nog steeds) niet maar blijft een aandachtspunt als ik ergens op een beurs loop

Volgens Aazhyd zijn er 3 uitvoeringen van LRM, waarvan de Pinkpop versie op de Rare Cult Box-set staat. Tevens is dat het origineel. Maar als ik aan de Cult en Pinkpop denk dan denk ik steeds aan die rel tussen Ian Astbury en toenmalig Pinkpop festival directeur Jan Smeets. De Pinkpop uitvoering zal ongetwijfeld wel op you-tube staan. Maar er valt mij nog iets op : op de B kant van de singel van LRM staat het uitmuntende Wolf Child's Blues. Maar toen ik gisteren de track list bekeek van Electric, blijkt dat nummer er helemaal niet op te staan. Sterker nog, het staat op geen één album van de Cult, alleen op de Rare Cult Boxset. Ook merkwaardig, Wolf Child's Blues hoort officieel op het Elektric album te staan. Degenen die de 12 INCH en maxisingels van de Cult weten te bemachtigen die hebben geluk. Zelf heb ik slechts 1 maxi singel en geen één 12 INCH. Dat ik dit finaal over het hoofd heb gezien is ook niet zo verwonderlijk. De albums van de Cult heb ik destijds gekocht in het cd tijdperk. en heb ook nooit maxisingel of 12 INCH van de Cult op cd gezien. Misschien komt er ooit een deluxe uitvoering uit van Elektric en staat het nummer daarop. WHO KNOWS!!!!!!

Ter aanvulling: als het je per se om Wolf Child's Blues gaat, kun je ook uit de voeten met de 7" single. Een heerlijk slepende bluessong waar vooral Ian Astbury op schittert. Ik kocht destijds de single, werd aangenaam verrast door de flipside, om vervolgens ervan op te kijken dat dat nummer helemaal niet op het bijbehorende album staat. Maar goed, in deze hoedanigheid heb ik het in elk geval in huis.

Wolf Child's Blues is volgens de hoes van de 12 inch single 'recorded live in the studio New Year's Eve 1986'.

De 7" versie van Love Removal Machine duurt 4.18 minuten, en die versie is ook het eerste van de 2 nummers op de B-kant van de maxisingle. Die heeft op de A-kant een extended versie. Die duurt ruim een minuut langer, maar muzikaal voegt die ene minuut nou ook weer niet zo heel veel toe, vind ik.

Wolf Child's Blues zit ook in de Rare Cult box. En stond ook op de CD EP getiteld " Love Removal Machine • Lil' Devil" (1991, uit dezelfde reeks als The Manor Sessions).

The Cult heeft wel meer uitstekende B-kanten die nooit op de officiele CD zijn verschenen. Ik denk bijvoorbeeld aan Zap City, The River, Red Jesus.

Als ik jullie reacties zo lees, dan heb ik heel wat over het hoofd gezien. De 7"singel die heb ik, die maxi singel met de extended version die heb ik niet. Ben het volledig met gaucho eens, die 7:13 uitvoering van Wolf Child's Blues is echt krankzinnig goed. De Manor Sessions dat zegt mij echt helemaal niks. En ik weet niet wat ik in 1986 deed. Maar ik heb in ieder geval niet naar het Pinkpopfestival gekeken op de TV. Heb altijd gedacht dat The Cult 1x op het Pinkpop festival heeft gestaan, NIET DUS!!!! Met die uitstekende B-kanten had The Cult achteraf het album Electric wel als dubbel album kunnen uitbrengen.

Die is er. The Cult - Electric Peace (2013) Absoluut een aanrader! En nog goed te krijgen.

(maar geen WCB)