The Decemberists - The Hazards of Love (2009)

Progressieve Rock/Folk in een opera-uitvoering. Een album dat instrumentaal sterk in elkaar zit maar die me niet altijd even hard boeit. Puur met smaak te maken natuurlijk. Colin's stem past perfect op dit plaatje. Dus snap ik niet waarom de stem beperkt zou zijn op deze plaat. Hij is trouwens niet de enige die de vocalen op deze plaat verzorgt.

Een mooie plaat!!!

Erg origineel album, voor mij de eerste kennismaking met The Decemberists: wat een verhaal en wat een wisselende muziek, van hoekige rock tot fijne americana. Vooral het slotnummer The Hazards of Love 4 (The Drowned) is, hoe tragisch ook van inhoud, fantastisch. Met de rock heb ik zelf wat minder. Aan de stem van Colin moest ik erg wennen, maar op latere live-albums blijkt hij toch veel in zijn mars te hebben. Prima plaat, intrigerende band.

Dat is er dus onlangs pas van gekomen. Love or Hate dit album, in mijn geval dus love. Kan het niet bolwerken bij Crane Wife en Picaresque, maar toch een zeer degelijk album. Een stuk spannender dan hun laatste in ieder geval.

Dit album heeft zich in korte tijd opgewerkt als mijn favoriete Decemberists album. Dit album is een logische volgende stap na de al zeer goede albums Picaresque en Crane Wife, maar waar er op die twee albums nummers staan die duidelijk boven de rest uitspringen, omdat er ook wat mindere nummers opstaan (Crane Wife heeft daar meer last van dan Picaresque), is dit album echt een geheel. Natuurlijk heb ik zo mijn favorieten (Rake's Song, Wanting Comes in Waves/Repaid en Hazards of Love 4), het niveau van dit album is gewoon ontzettend constant. Nergens heb je het gevoel een nummer te willen skippen, vanaf de eerste noten van Prelude word je meegezogen in het verhaal over Margareth en haar lover William, die dwars worden gezeten door de Queen en haar hulpje de Rake. De opbouw is hierin briljant, van het relatief rustige Hazards of Love 1 naar het bombastische Wanting Comes in Waves / Repaid halverwege. Vanaf the Rake's Song komt het helemaal op stoom richting de fantastische en dramatische finale Hazards of Love 4, die me ook echt wat doet.

Qua stijl borduurt dit duidelijk voort op The Island van Crane Wife, maar de sound is wat heavier dan we van The Decemberists gewend zijn. Tel daarbij de gastvocalen van Becky Stark en Shara Worden op en je hebt gewoon een super album. In mijn ogen als album het Magnum Opus van the Decemberists. Neemt niet weg dat de individuele klasse van The Mariner's Revenge Song, Crane Wife 1, 2 and 3 en The Island iets beter is, maar dat zijn duidelijk nummers die er Picaresque en Crane Wife bovenuit springen.

But I pulled you and I called you here,
And I caught you and I brought you here
These hazards of love, never more will trouble us.

5* en een plek in mijn top 10.

Op de site van NPR staat trouwens een link naar hun complete copncert op South by South West van 2009, waar ze dit album in zijn geheel spelen.

Deze gisteren gelijk met The Crane Wife aangeschaft, van dit album ken ik nog niets.
Ik neem dus een risico maar was bereid die te nemen.

Kostte me erg veel moeite deze plaat te doorgronden.
T.o.v The Crane wife vond ik dit in eerste instantie een grote teleurstelling en een flinke achteruitgang.
Nu blijkt na enkele luisterbeurten dit toch wel een groeier te zijn, in mijn ogen moet je de plaat ook in zijn geheel beluisteren al zijn niet alle nummers even sterk.
De afsluiter vind ik het beste nummer maar dat zal te maken hebben met het feit dat ik een zwak heb voor de pedal steel.

Ik had nog niet gestemd, zie ik. Een folk-rock opera van epische proporties. beter dan dit zijn The Decemberists nog niet geweest, al kan het nieuwste album van 2024 die positie wel eens over gaan nemen.