Boudewijn de Groot - Picknick (1968)

Grapjas .

Ikke ?

Ik ben inmiddels wel vrij zeker, ja. Ik heb het nummer nu zo'n 5 keer gehoord, en ik zou me heel goed kunnen voorstellen, dat het een viool is, die het nummer een extra dimensie meegeeft .

En ja: u .

Elly Nieman is toch dé Elly van Rikkert, het EO-duo?

Picknick is mijn favoriete De Groot-album. Geeft perfect de hippietijd weer. Nacht en Ontij slaat teveel door naar de paddo/geitenwollensokkencultuur.

Inderdaad... al was dit nog wel voor die tijd als ik het wel heb...

Lang heb ik het gehouden bij de klassieker Voor de Overlevenden en later werden daar de 'nieuwelingen' Een Nieuwe Herfst en Het Eiland in de Verte aan toegevoegd.
Lang heb ik ook gedacht aan dat ene 'ouwetje' genoeg te hebben.
Niets bleek minder waar te zijn, want ook dit album hoort gewoon in mijn kast te staan en doet dat sinds kort dan ook (beter laat dan ooit zullen we maar zeggen).
In elk geval vind ik het een sterke plaat en ik geef toe er wat van te balen dat ik dit niet eerder heb aangeschaft.

Ik heb dit album ook nog niet zo lang (ik heb het ook lang moeten stellen met alleen "Voor de Overlevenden"), maar ik vind het echt een topalbum. Wat een heerlijke sfeer ademt dit album! Ik kan op dit album echt geen minder nummer vinden. Persoonlijke favorieten zijn toch wel "Eva", "Glazen Stilte", "Tegenland" en "Cinderella" ("Alweer haaievinnensoep!"). Prachtig die vage geluiden, de Jeroen Bosch-dingen die op het album voorkomen (er wordt op dit album verwezen naar Bosch' drieluik hemel-aarde-hel) en allerlei toeters, bellen en vrolijkheid (de cafégeluiden in "Mensen Om Me Heen"). Die drukte en vrolijkheid wordt ook uitgedrukt met de hoes van de plaat. Een prachtige hoes.

Heerlijk album, alhoewel "Voor de Overlevenden" nog steeds mijn favoriet is (ik vind dit album in ieder geval sterker dan mijn laatste aanwinst van Boudewijn de Groot, "Het Eiland In De Verte").

Met die laatste opmerking ben ik het dan weer niet eens: dat album blijft toch nog wel mijn favoriet.

Dat wist ik, aERo. Dat album moet nog wat groeien bij mij, denk ik. Er staan zeker sterke compositie op (met name "De Vondeling Van Ameland", "Berlijn", "De Klok Onder Water" en "Het Land Van Koning Jan" vind ik zeer sterk), maar soms vind ik het album ietwat saaiig worden. Tot nu toe geef ik op het geheel 4*.

Dit album kent geen saaie momenten, vind ik. Vanaf de eerste toon van "Picknick" tot de laatste toon van "Prikkebeen" is het een spannend album, met veel kippenvelmomenten.

Maar goed, smaken verhalen, hè.

Tja, ik ben dan ook inmiddels ouder en rustiger geworden: ik had Picknick al saai gevonden op mijn 19e
Ik vind Het Eiland in de Verte en ook Een Nieuwe Herfst wat tijdlozer, dit is wat tijdsgebondener. Maar ach: alles wat deze man maakt klinkt gewoon heel plezierig in mijn oren.

Dit album ademt inderdaad jaren '60 (en is dus wat dat betreft tijdsgebondener), terwijl "Het Eiland In De Verte" geen bepaalde tijdsgeest uitstraalt. Als ik mijn wilde haren verloren heb en ik wat ouder ben, praten we weer over het onderwerp, Eric .

"Een Nieuwe Herfst" staat ook op mijn verlanglijstje, zij het, niet op een hoge positie.

En je hebt gelijk: de muziek die dhr. de Groot maakt en heeft gemaakt klinkt zeer plezierig. Ook in mijn oren .

Picknick tijdsgebonden ?

Zo kan ik nog wel een paar honderd albums opnoemen.
Is het niet nutteloos om te beginnen aan een discussie als : 'is deze plaat nu tijdlozer of niet ?'

Dat zijn -naar mijn bescheiden mening- uitspraken die je beter voor jezelf houdt.


Terug naar Picknick.
Kent u dat ? Sfeer ? Wel, deze plaat barst bijna uit z'n voegen van de sfeer. Heerlijk hoe talloze ideeën en ingevingen door elkaar gegooid worden en tóch een geheel kunnen vormen. Alhoewel ieder nummer me al jaren volledig in de ban weet te houden had -voor mij althans- 'Mensen om me heen' er niet op gemoeten.
Die joelende bende op de achtergrond heeft nooit m'n hart kunnen veroveren en dat zal héél waarschijnlijk ook nooit gebeuren.

Picknick vraagt u ?

Dan zeg ik : PURE KLASSE

Een discussie over de tijdloosheid van een album is inderdaad vrij zinloos. Trouwens, tijdssfeeruitstralend is iets anders dan tijdloosheid. Dit album ademt een bepaalde tijdssfeer (de "psychedelische jaren" van de jaren '60), maar is op zich best tijdloos (ik luister er in 2007 nog hartstikke graag naar). Ik kan ook ladingen albums opnoemen, die helemaal niet zo tijdloos zijn (en bij die opsomming hoort "Picknick" niet).

Sorry voor het ontstane misverstand.

"Picknick"

En daar sluit ik me bij aan: kan het niet beter verwoorden dan Sgt. Revolver al heeft gedaan en zo bedoelde ik dit dus ook in mijn stukje waar ik deze term gebruikte

Formidabel mooi album, prima teksten van Lennart en mooie zweverige melodieën van Boudewijn;
Geheel in de psychedelische tijdsgeest; Dit is zijn Sgt. Pepper's, zonder die plaat te willen imiteren, het ademt gewoon die tijdsgeest uit en dat vind ik prima zo.
Canzone 4711 is het meest dromerige nummer, vind ik, en Cinderalla is ontzettend psychedelisch en heel die plaat is van een geweldig hoog niveau.

Het orchest van Bert Paige maakt de mooiste arrangementen denkbaar voor deze vaak erg weirde muziek!


****1/2

EVANSHEWSON, mooi top 10 lijstje. Je bent net zoals ik een beetje in de jaren zestig en zeventig blijven hangen.
"Picknick" had ik nog op de plank liggen, jaren niet meer beluisterd.(beluisterd met een d, toch? haha) Dit is echter voor mij niet meer dan wat nostalgische hippie prietpraat. Een 2,5.

Dit is voor mij het beste Nederlandse album. De stem van Boudewijn, de arrangementen van Bert Paige, allemaal geweldig, maar die meesterlijke teksten van Lennaert Nijgh zijn echt geweldig. Vooral de B-kant met het drieluik Eva-Tuin der Lusten-Megaton is echt geweldig, en als afsluiter Meester Prikkebeen met Elly Nieman.... Heerlijk.

prachtig psychedelisch album van blommenkind boudewijn , een groot artiest ging hij worden , en na ramses shaffy de grootste van nederland

Het Nederlandse antwoord op Sgt.Pepper....

Aangemoedigd door het muziekblad "Hitweek" ging het grootste duo uit de geschiedenis van de Nederlandse muziek de uitdaging aan. Boudewijn de Groot en Leneart Nijgh doken in een wereld vol bloemen, regenbogen, paarse rook en liefde.
En het resultaat? Naar mijn mening: Neerlands beste popplaat allertijden. Simpelweg alle nummer zijn, zowel tekstueel als muzikaal ijzersterk. Er staat geen één nummer dat minder is op deze plaat. Van het titelnummer tot Meester Prikkebeen, alles is topkwalitiet.
Zoals ik al zei, is deze plaat een antwoord op Sgt Pepper. En dat is ook te merken. Luister de beide platen eens achter elkaar en je zult horen dat bijna elk nummer wel een tegenhanger heeft op Sgt. Pepper.

Picnick(vooral het begin)lijkt op Within You Without you
Ballade van de vriendinen van 1 nacht met zijn jaren 30 deuntje is When i'm 64.
Cinderella is Lucy in the Sky
Ballade van wat beter is, is natuurlijk Getting Better
Tegenland lijkt(mischien met een beetje fantasie)op Good Morning, Good Morning
Mensen om me Heen, is With a Little Help from my Friends
En dan komen er een aantal nummers(die voor mij ook het hoogtepunt van de plaat vormen)
Canzone4711(Nijgh's beste tekst, naar mijn mening. Een radio die de schrijver vierstemmig mee kon delen dat liefde alles was dat hij nodig had)
Het drieluik van jeroen bosch was de inspiratie bron voor het Eva(het paradijs),De Tuin der Lusten(De tuin der lusten) en Megaton(de hel).
Glazen stilte lijkt een beetje geinspireerd te zijn op She's Leaving Home. Al hoewel dat heeeeeeel moeilijk terug te horen is.
En de afsluiter, Meester Prikkebeen, werd de A Day in The Life van Piknick. Zoals Boudewijn het zelf zei:


Leuk feitje nog. Simon en Marijke(beter bekend als The Fool) maakte de hoes. Dat is grappig omdat zei de orginele hoes voor Sgt. Pepper maakte, de Fab was er dolblij mee, maar hij werd later toch afgekeurd.

PS. stiekem vind ik deze plaat(zeker als je naar de Nederlandse popmuziek kijkt)toch een ietje pietsje beter dan zijn Britse tegenhanger. Niet verder vertellen hoor

Mooi stuk, frankieman. Maar... met al die adoratie moet een volle vijf sterren er toch ook wel af kunnen?

Ja inderdaad schandalig, ik had niet op zitten letten...

Bij nader inzien kan ik ook niet anders, en ook bij zovele herbeluisteringen natuurlijk, dan mijn al niet onaardige quotering van 4.5 naar het maximum op te trekken.

Met eeuwig respect voor de tekstschrijver Lennart Nijgh (R.I.P.) en voor de orkestleider/arrangeur Bert Paige, want die man doet hier a hell of a job.

En voor Boudewijn die de klasse bezat om Lennart's teksten toch telkens weer in de meest waanzinnige melodiëen te gieten, dit is een pure psychedelische plaat, en kan wedijveren met Sgt. Pepper en mag zich voor mij ook naast Gainsbourg's Melodie Nelson nestelen.
Muziek met eeuwigheidswaarde, zoveel is voor mij duidelijk.

En ik roep 1967, de summer of love, uit tot het allerbeste popjaar ooit!

*****

PS : met spijt in het hart gooi ik Boudewijn's Hoe Sterk is de Eenzame Fietser uit mijn top tien, ten voordele van dit prachtwerkje...

Spinvis bracht live op NPS De Kunst een interpretatie van het nummer EVA, trouwens een erg leuk programma ter nagedachtenis van de tekstschrijver Lennart Nijgh!

Te herbekijken via deze link ;

http://sites.nps.nl/jerome/index.cfm/site/Arena/pageid/41B7ED43-1635-041D-06C24D79B2D55CC0/index.cfm


en dan herbekijken 02 december 2007

Veel plezier voor de fans van Lennart! (en Spinvis natuurlijk!)

Ik ben nooit boudewijnfan geweest. Maar heb onlangs de compilatie wonderkind aan het strand in huis om me eens te oriënteren op BdG. Ik keek ook maar eens even wat er over zijn reguliere albums hier wordt gezegd, want ik vind die compilatie een beetje verwarrend, echt van alles lukraak door mekaar heen.

Picknick zou het antwoord zijn op sgt Peppers ? Als ik goed kijk zie ik 6 nummers van Picknick, die op die compilatie staan. Op Eva na roepen die nummers bij mij een lichte irritatie op: leuk als tijdsbeeld van de jaren 60, maar dat flowerpowergeneuzel. ....en de pseudo-gecompliceerde songstructuren, in de studio aan elkaar geplakt. Sgt peppers is toch wel heel wat professioneler en daarin zit nu juist het verschil tussen The Beatles en wat destijds in Nederland voor pop werd gemaakt.
Misschien moet ik het album eerst in zijn geheel horen voordat ik mag oordelen, maar op grond van 6 nummers hoor ik wel dat het niet echt mijn ding is

Misschien vind ik dit wel het beste album van Boudewijn de Groot. Of nee, dat is Voor De Overlevenden. Maar het is in ieder geval een van de beste platen die de Groot gemaakt heeft. Nederlanstalige psychedelia. Geniaal. Met als hoogtepunt het mooie Eva (onlangs ook een mooie versie gehoord voor Spinvis)

4,0

Is het normaal dat als je deze in je computer steekt, je onleesbare namen ziet? CajsaStine Akerstrom ofzo noemt het, dacht ik.

Dat is doorgaans niet normaal nee.

Ik heb ontdekt wat er is 'misgelopen': Cajsa Stina Äkerström heeft ook een cd die 'Picknick' heet. Hoe het kan dat de titels verwisseld zijn, weet ik niet. Misschien een foutje van Windows Media Player? Of een grapje van Boudewijn de Groot? Hoewel dat laatste eerder onwaarschijnlijk lijkt.

Toch ook vreemd dat een programma een cd gewoon verkeerd zou herkennen. Dat kan 'Let it be' van Replacements ook verwisseld worden met de oorspronkelijke Beatlescd?

Voor de liefhebbers, deze titels kreeg ik te zien: http://www.cduniverse.com/productinfo.asp?pid=7669919&cart=721447972


Edit: Winamp herkent de cd gewoon als Boudewijn de Groot. Foutje van Windows Media Player. Hemel zeg, Microsoft maakt fouten, nog nooit meegemaakt!

PICKNICK
zijn Lennaert en Boudewijn die Sgt. Peppers gaan.
Er is de flower power gekleurde hoes
en er zijn de Jeroen Boshiaanse psychedelica.
12 schilderijtjes uit Het Land van Maas en Waal.

Net zoals op Sgt. Peppers van de Beatles wil dit album
conceptueel klinken en gaan de nummers bijna in elkaar over.
Trompetten schallen, klanken vervormen en achtergrondvocalen joelen.
Net als op A Day in the Life eindigt Prkkebeen
met één langerekte eindnoot.

Favorieten: Mensen om Me Heen, Eva en Prikkebeen.

Waterdrager en Als de Rook om Je Hoofd Is Verdwenen
sluiten als mogelijke bonus perfect aan bij dit album.