Boudewijn de Groot - Picknick (1968)

Ook Boudewijn de Groot stortte zich in het Flower Power gedruis en dat leverde Picknick op.
De plaat staat vol aardige verzinsels en de sfeer ademt ook pschydelia uit.
Nijgh's teksten zijn aangepast aan deze tijd en dat levert zowel vaak Humoristische als erg overtrokken teksten op.
Achteraf blijft een plaat als Voor De overlevenden tijdlozer.Mede ook omdat de flower power een kortstondig leven leidde.
Toch weet de Groot te boeien met Eva en de afsluiter Prikkebeen.

Geeft qua psychedelica zelfs the 13th floor elevators het nakijken
En dan nog ontroeren tegelijkertijd, waanzinnig goed. Zo zouden Lennart en Boudewijn in mijn tuin hun laken ook wel eens mogen uitspreiden.

Tja, wat kan ik nog zeggen?
Alles wat er te zeggen valt van deze plaat wordt door de mensen voor mij verteld.
Fijn dat er nog best wat mensen zijn die deze plaat op waarde weten te schatten.
Ademt geheel de tijdgeest van de psychedelica en ik denk dat er geen enkel Nederlandstalig album te vinden is dat zo'n diepgaande teksten en zulke bizarre arrangementen heeft als deze.
Boudewijn zelf vond het een tijd lang z'n minste, althans z'n minst persoonlijke plaat (dat is natuurlijk ook zo) maar later kwam ie toch wel op z'n woorden terug en sprak vol bewondering over de teksten van Lennart Nijgh en de arrangementen van Bert Paige.
De eerste keer dat ik kant twee hoorde (ik was 14) met nummers als Canzone 4711, eva, tuin der lusten, megaton en glazen stilte wist ik niet wat me overkwam.....Ik werd meegenomen op een reis zonder dat ik onder invloed was behalve dan van de muziek en de tekst die zo'n geheel vormden....
Ik had nog nooit geblowd maar wist vanaf toen dat er meer was tussen hemel en aarde.
Ik heb kant 2 daarna meteen nog een paar keer gedraaid en vooral Megaton met z'n Jeroen Bosch achtige taferelen raakte me diep.
Ik val weer even stil als ik aan dat moment terug denk en nog steeds draai ik deze plaat zo nu en dan.
Was dit een plaat geweest van een Engels of Amerikaans duo dan was hun roem tot grote hoogten gestegen en in één adem genoemd met de andere grote psychedelische werken uit die tijd, zeker weten!

dit is echt mijn favoriet van boudewijn. vooral het jazzy (mag je het zo noemen? ik ben er niet ech uit wat voor muziek het is) Canzone 4711 is prachtig. Het openingsnummer begint me nu toch wel een beetje te irriteren.

Foggy: Amen.

Beste album van Nederlandse bodem.

Ja hoor. Geweldige plaat, vaak beetje afgedaan als psychedelisch gepiel. ik vind de melodien en de arrangementen prachtig. Een van de beste nederlandse albums ever.

Eva is geweldig.

Ware taal sprak c-moon hier!

Formidabel album van Boudewijn. Hoewel de stap naar psychedelica 'meeloperij' zou doen vermoeden is het tegendeel waar. Boudewijn is erin geslaagd met een volstrekt unieke plaat te komen.

'Megaton' vind ik iets minder, maar verder is elk nummer niets minder dan geweldig. 'Tegenland' is dan wel duidelijk geinspireerd op 'Foxey Lady', maar het klinkt prachtig. Ook het jazzy uitstapje van 'Canzone 4711' is erg geslaagd. Ik zou hier elk willekeurig nummer kunnen aanvinken als favoriet.

Tja dan volg je ruim 20 jaar de muziek met bovengemiddelde interesse blijkt ineens dat je het beste Nederlandstalige album ooit pas in 2009 ontdekt. Maar goed dat is ook de charme van muziek en het leuke van ontdekken van dingen.

Of te wel: Prachtplaat!!

Is Ballade Van De Vriendinnen van Een Nacht gespeeld op een mellotron? Zo klinkt het wel een beetje.

Onlangs alle albums van Boudewijn De Groot beluisterd en dit behoort tot zijn beste.
Zijn antwoord op Sgt. Peppers van the Beatles - wat velen hier ook zeggen - het is inderdaad psychedelisch getint wat goed paste bij de tijdgeest van toen maar het is zeker geen kopie van dit legendarische album. Wel een zeer sterk geheel waarbij de songs weliswaar minder toegankelijk zijn dan zijn vorige albums - je hebt hier meer luisterbeurten nodig om ze op waarde te schatten - maar uiteindelijk is het een erg boeiend luisterstuk met vrijwel uitsluitend prachtige - dromerig en zweverige - songs met avontuurlijke arrangementen.

Arrangementen van de geniale Bert Paige!

Voor mij het allerbeste wat BdG op plaat heeft gezet. Mensen om me heen, Picknick en Eva zijn echte kroonjuwelen. Het intro van Picknick is trouwens revolutionair, welhaast Pink Floyd-achtig of om het met nog modernere muziek te vergelijken: pure trance!

Het mooie aan de muziek van Boudewijn de Groot is toch vaak de herkenbaarheid. Zo kan 'Vriendinnen van één nacht' mij echt ontroeren. Evenals 'Naast Jou' (maar goed ander album). Verder vind ik Picknick en Tegenland heel erg mooi.

Meester prikkebeen gaat nog wel, maar het gemaakte/geforceerde lachje in land van Maas en waal vind ik tenenkrommend, ik trek ook die stem niet

Boudewijn de Groot steekt toch erg armoedig af tegenover Ramses Shaffy.

Het land van Maas en Waal staat niet op dit album, Britsnob...
Dat lachje vond Boudewijn overigens achteraf ook minder.

Werkelijk waar een topper van Nederlandse bodem. Voor mij het beste nederlandstalige album, op de voet gevolgd door Nacht & Ontij.

Picknick vind ik beter dan Voor De Overlevenden. Misschien komt dat meer door de psychedelische sound van het album en de geweldige orchestratie. Het album heeft ook meer variatie dan zijn voorganger, Cinderella is echt mijn favoriet. Canzone 4711 is heerlijk jazzy, verrassend. 4,5 ster voor Picknick.

"Een man zat met een radio te spelen, die mij daarop 4 stemmig kon mee delen dat liefde alles was wat ik nodig had"

All you Need is love!

Voor Cinderella, Tegenland en Prikkebeen ga ik op m'n knieën fenomenaal dit, en dat van Nederlandse bodem?! Wie had dat gedacht..

Het is zelfs zo dat ik laatst een exemplaar van deze plaat heb verkocht aan een Brit! (ja echt waar)

Echt waar? Bijzonder.

Ik vind het een wat minder album van Boudewijn de Groot. Ik vind alleen Prikkebeen en ballede van een vriendin van een nacht leuk.

Ik trek dat viswijf-geschreeuw bij Mensen Om Me Heen totaal niet (die wel op deze plaat staat). Een fluitketel, zoals Lennaert schreeuwerige wijven, voornamelijk in kroegen, noemde. Doodzonde, verder een goed lied.

Ik merk net deze mogelijk Beatles-referentie op in het nummer Canzone 4711.

"Waarop een man mij vierstemmig kwam mededelen dat liefde alles was dat'k nodig had"

Volgens mij een verwijzing naar All You Need Is Love. Hebben meer mensen dit zo gedacht?

Goed gevonden, RoyDeSmet.

In de wereld van de psychedelica bestaat immers geen toeval.

Ah, ik zie dat iemand anders (Ducoz) het op deze pagina nog, ook meldt!

Op, ik geloof, Waar Ik Woon en Wie Ik Ben citeert hij ook 'Yesterday', dus het zal best kunnen.

Slecht gelezen dan, dazzler!



Maar ik ben blij dat ik het nu toch weet.

Bovendien in het nummer Picknick: "Nu speelt de blikken blazersband, die meer dan 100 nummers kent" = Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band!