Soap&Skin - Lovetune for Vacuum (2009)

Oehoehoeh.. wat een stem! Erg mooie breekbare (maar zware) liedjes over de zwaarte van het leven.. Dit jonge meisje lijkt af en toe wel heel erg getergd. Weet mij direct van af Sleep te grijpen.. de dreigende piano en de aangezette 'drum/baspartij' en haar stem zijn een heerlijke combi!

Vooral live erg indrukwekkend, maar op deze plaat weet ze die energie goed over te brengen. Meest angstaanjagende album van 2009 tot nu toe.

waar mee te vergelijken?

Soms kan een plaat je al aantrekken vanwege de cover, dat is bij dit album het geval. Ik ga hier snel achteraan!

Zowel albumtitel, hoes, tracktitels, land en genres intrigeren mij hier ook wel. Een korte blik op youtube bevestigt dat dit best interessant is, het doet me een beetje denken aan een folky variant op PJ Harvey's White Chalk, hoewel dat misschien erg veel eer is.

Inderdaad een intrigerende hoes, lijkt me een mooie meid.

Maar of ik electronsiche folk nou zo leuk ga vinden?

De ijle zang van de eerder genoemde PJ Harvey met het dromerige van CocoRosie. Klein vleugje Yann Tiersen om het af te maken. Ongrijpbaar mooi.

Mooie hoes en dat trekt inderdaad wel aan! Net Thanatos en Marche Funebre beluisterd en vind ik best wel goed. Komt op één van mijn verlanglijstjes terecht, ondanks het feit dat dit op papier niet echt volledig in mijn straatje ligt.

ik ben zojuist bij de keel gegrepen door Sleep..fijne ervaring! Nu de rest

Enorm intrigerend! Ik heb er geen ander woord voor... Even kijken wat het effect is op de lange termijn, maar ik ben wel onder de indruk.

piano-spel is echt schitterend hier!

Is dit niet een enorme groeiplaat? Ik moet erg namelijk erg aan wennen maar kan het wel waarderen. Iets blijft me trekken om weer te gaan luisteren.
Kom later met een oordeel...

Wat ben ik blij dat ik tegenwoordig ook nog andere muziek beluister dan hiphop. Daardoor heb ik al enkele parels kunnen toevoegen aan mijn verzameling. Dit zal er binnekort ook een van worden want na een aantal luisterbeurten ben ik helemaal weg van Soap&Skin. Het geweldige pianospel doet het geweldig bij mij, het zorgt elke keer voor een intense luisterervaring. Slagroom op de taart zijn de strijkers die zo nu en dan te horen zijn. Een nummer als Mr. Gaunt pt 1000 bevat een combinatie van strijkers en piano. Het levert een juweel van formaat op. Maar ook het electronische gedeelte (een nummer als DDMMYYYY) mag er wezen. Het kan weliswaar niet op tegen de live instrumentatie maar het is toch op zijn minst erg fraai te noemen.

Toch is het absolute hoogtepunt de zang van dit album, de zangeres brengt dit op zo'n mooie manier. Haar lieve, inderdaad wat breekbare stem vind ik bijna te mooi om waar te zijn. Het geluid van een engel. Haar teksten zijn zwaar, ondanks dat ze nog zo jong is kan ze deze teksen wel erg overtuigend brengen. Het komt zeer oprecht over. Een van mijn favoriete nummers op tekstueel gebied is Spiracle; de angst die dat nummer uitstraalt is levensecht. Op Marche Funebre vind ik dat ze het mooiste zingt. Haar stem heeft dan echt wat magisch; wederom zo'n angstaanjagende sfeer (de galm doet het ook erg goed).

Lovetune for Vacuum is nu al een grote kanshebber voor de plaat van het jaar. De zang, de instrumentatie en het samenspel hiervan maken dit nu al tot een onvergetelijke luisterervaring. Ik begin voorzichtig met 4*, maar er zit nog meer in voor deze prachtige dame. Zeker als ik Lovetune for Vacuum origineel in bezit heb .

Mooie cd, al doet het me allemaal niet echt ongelooflijk veel. Turbine Womb vind ik prachtig, en sommige andere nummers ook, maar het geheel is niet écht aan me besteed.

Toch 3.5*

redelijke plaat waarbij de drama wel erg overdreven is aangezet. de live filmpjes zijn helemaal erg met al haar onnodige geschreeuw.
los hiervan heb ik meer met mensen die positieve insteek hebben in het leven en niet lopen kniezen, maar juist vooruit kijken. Zeker bij een 18 jaar jong iemand vind ik zulke depressiviteit bij voorbaat al onterecht. dat maakt deze plaat wel wat puberaal (lees: ongeloofwaardig kwa emotie).
desalniettemin een bak talent, nu nog wat subtieler en we hebben een toppertje.

Ik zat te twijfelen over dit album, gelukkig is de Luisterpaal op de goede toer en istie nu lekker te beluisteren daar.

Aparte stem, altijd mooi. Maar wat ze er precies mee doet, vind ik soms jammer. Zoals al eerder gemeld is is het soms iets teveel drama. De piano is wat flets. Toch vind ik het refrein in Thanatos erg aangrijpend, de lichte electronische vleugjes doen het erg goed, zeker Fall Foliage, lekker Björk achtige dingen - geweldig. Hier en daar wat Yann Tiersen (inderdaad zeg) riedeltjes, erg betoverend.

Er zijn dus hier en daar verbeterpuntjes, zeker qua opbouw van de nummers, maar laten we niet vergeten dat dit een DEBUUT album is! Vandaar dus de dikke 4*, zeker iets waar nog veel van gaat komen!

Een eigenaardige plaat deze Soap&skin. Electronische geluiden, subtiel pianospel een accordeon hier en daar. Het is wel mooi in elkaar geweven. Helaas heb soms wel moeite met de melodie en stem maar de muziek zelf maakt dat tot haast een detail.

Het middenstuk vanaf "Turbine Womb" tot "the sun " vind ik behoorlijk sterk met als hoogtepunt Cynthia en Fall Folliage.

Missers zijn dan weer het electronisch geneuzel op DDMMYYYY de lelijke misvormde stem op "Cry Wolf" (overigens zeer jammer want de muziek zelf is prachtig) en Thanatos en Brother of sleep die me beide helemaal niks doen.

Wondermooie plaat !

Vandaag de cd binnengekregen. De cd (het schijfje) zelf is erg mooi, bovenkant geel, onderkant compleet zwart, heb ik nog niet eerder gezien, ik vind het wel wat hebben.

Zeker een mooi schijfje, en een blik op de hoes leert dat Christian Fennesz ook zijn medewerking heeft verleend.

beetje jammer alleen dat de teksten aan de binnenkant van de slipcase zitten! haha.. maar da's dan ook het enig wat ik op deze plaat heb aan te merken.
Ik hoorde m op de luisterpaal en toen klonk het lekker maar kwam niet helemaal uit de verf (tsja.. op het werk, achtergrondmuziek). Daarna toch maar aangeschaft omdat het me toch wel boeide. Thuis op de stereo komt deze plaat pas echt uit de verf, niks koptelefoon.. gewoon vol volume! Wat een mooie stem, goed pianowerk en wat elektronica.. waauw! Wat mij betreft een van de ontdekkingen van 2009! 4,5 *

Ik heb net gekeken, en je hebt inderdaad gelijk. Hoe verzin je het :s
(je bent trouwens vergeten ook daadwerkelijk te stemmen)

Ik wist niet dat ze a.s. woensdag optreed in Paradiso tot ik op de site van Plato/Concerto keek dat je gratis kaartjes kreeg bij het album. Toen heb ik gelijk in Amsterdam maar de LP gescoord, want het album moest en zou in mijn kast terechtkomen.
Dus ook op de langere termijn is het effect van dit album goed

Ow ja.. hmmm.. toch nog maar even stemmen!
Enne.. overmorgen naar Paradiso!! Ben benieuwd..

Een aangename verrassing, deze Soap & Skin
Mooie composities, goede stem en fraai pianospel.
Weinig zwakke plekken - lekkere sfeer CD !!

Zo mooi en breekbaar dit! Een van de beste platen van 2009 tot zover. Jammer dat de meeste nummers niet boven de 3 minuten uit komen, want ik heb wel een beetje het gevoel dat er (nog) meer ingezeten had.

Zij staat op pukkelpop, ik wou effe weten wat dit was en beluisterde dus een clipje op youtube. OMG, dit is andere koek dan pakweg Kate Nash. Waaw, dit ga ik zien!

Zware discussie over feit of dit vals (in het begin) is..help me out.
YouTube - Soap & Skin live Studio 2 Session

Ze zingt het vrijwel hetzelfde als op de cd. Soms expres 'ertegenaan'/op het randje, maar vals is het niet (imo).

Prachtige plaat trouwens; donker, somber en (zoals eerder gezegd) angstaanjagend, maar ook angstaanjagend mooi. En de electronica geeft net dat beetje extra dat het bijzonder maakt.

Ook de hoes is erg mooi trouwens (en apart inderdaad; 'onleesbare' teksten aan de binnenkant van de slipcase en een cd met zwarte onderkant). Maar het past allemaal geweldig bij elkaar.

Makkelijk 4,5*. Ik kijk nu al uit naar het volgende album.

volgens mij alleen het eerste woord...daarna hangt ze er wel eens tegenaan, maar volgens mij helemaal bewust. En effectief, wat mij betreft...recht je ruggegraat in naar het merg. Kan Nick Cave ook zo mooi, vooral op 'And no more shall we part'.

Viel live fameus tegen! Lachen ist Nicht Verboten trouwens