The Sound - Thunder Up (1987)

Als je weet dat de heren eigenlijk alleen echt doorbraken in Nederland én dat Adrian Borland een groot deel van zijn tijd in Nederland doorbracht is dit natuurlijk een briljante titel. Doet me denken aan John O'Mill (wie?)

Tevens een onderschatte plaat. Staan een aantal ijzersterke songs op.

Wederom een klasse plaat, enig minpuntje wat mij betreft is de productie die gewoon te kaal is. Het geluid van de LP is okay maar de CD klinkt veel te schel. Wederom een kwestie van budget waarschijnlijk. Wel jammer want deze plaat heeft echt een aantal prachtige nummers op z'n naam staan. Hand Of Love en Prove Me Wrong zijn echte Sound klassiekers! En natuurlijk de tekst: "Shot up and shutdown, in a shut up shop town, in a shut your mouth and sit right down and take it down... " Geweldig!

Spijtig genoeg laatste studioalbum van The Sound. Hands Of Love, Barria Alta, Kinetic (voor mij de topper van dit album), Shot Up And A Shut Down, I give You Pain...(luister en huiver)...en het schitterende"You've Got A Way" zijn voor mij weer de ouderwetse
The Sound hoogtepunten op dit album. Last but not the least..."Thunder Up" is Adrian's variant op wat ooit eens een Nederlands vriendinnetje maar al te vaak riep! Juist ja!

Kaal geplukt door een “aardige jongen” van Pias

De laatste cd van The Sound uitgebracht door het label “Pias” heeft The Sound in grote problemen gebracht.

De kosten van de productie van deze opnamen worden namelijk verhaald op de artiest zelf en overstijgen de "royalties". Hoe meer CD's van "Thunder Up" verkocht worden, des te hoger de kosten zullen stijgen voor de overige bandleden!
Zie verder ook het bericht wat een van de bandleden op "MySpace" geplaatst heeft.

Ik zou dan willen verzoeken deze plaat, hoe moeilijk dat misschien ook is… NIET AAN TE SCHAFFEN!!!

Door deze cd aan te schaffen, help je mee dat de overige bandleden nog dieper in de schulden komen.

Dat is nu het allerlaatste wat ik The Sound zou willen toewensen…..

...en nu was ik net verheugd dat ik een regulier album van The Sound had gevonden in de plaatselijke winkel

Gewoon kopen hoor, want de emoties op deze plaat zijn - ondanks dat alarmerende bericht van Alicia - wel degelijk REAL. Blijft een mooie plaat, ondanks de gememoreerde tekortkomingen hier.

De emoties op en de kwaliteit van deze plaat staan natuurlijk los van het verhaal van mij...wat zelfs niet eens mijn verhaal is, maar van de voormalig basgitarist van The Sound. Ik geef slechts uiting aan mijn emoties...thunder in the air....thunder up! Daarmee verwijs ik weer naar de bedroevend slechte verhoudingen soms tussen artiesten, platenmaatschappijen en andere rechthebbenden! Is het dan vreemd dat dit aanzet tot illegale kopietjes? Zelfs de artiest in kwestie vraagt om...weliswaar indirect...zijn albums dan maar te kopieëren....omdat hij zich schaamt voor de praktijken van deze zogenaamde "copyright" eigenaren.

Voor alle duidelijkheid... dit is niet mijn oproep tot het maken van kopietjes, maar slechts een "quote" of-te-wel wat ik tot nu toe gelezen heb over deze kwestie!!

Ik heb destijds een ramsj-exemplaar gekocht. Telt dat ook? Zo ja, dan mijn oprechte excuses aan de band.

Overigens wel mijn meest gedraaide Sound-plaat, hoewel op de voet gevolgd door FTLM en SOD.

Oei, net op vinyl aangeschaft in Utrecht. Moet alles van The Sound en Borland natuurlijk op vinyl hebben. Het grote Sound-vuur is hier wel wat gedoofd vind ik, maar dat betekent in dit geval nog steeds 4*

Vind je? En waarom dan?

Er zit in deze plaat mss wat minder "venijn" dan in de voorgangers en wat meer "rust". Is het dat?

Verder toch wel weer een hele goede plaat hoor,.....maar dat vind jij met een beoordeling van 4* ook.

Misschien is dat het, hoewel Lions Mouth ook niet overdreven venijnig is, muzikaal dan. Wellicht komt het door de wat vlakke productie, maar ik sluit ook niet uit dat ik na tien luisterbeurten gewoon weer bij het volle pond beland

Ik heb ooit dit nummer gehoord bij iemand thuis die deze leuke band live had opgenomen met het nummer 'Hand of Love'. Wie oh wie heeft dit nummer live van hen?

Ik heb altijd verondersteld dat Thunder Up een minder album van The Sound was. Ik heb vandaag gemerkt hoe fout die veronderstelling wel was. Thunder Up is idd niet zo sterk als klassiekers als Jeopardy en FTLM, maar is toch nog altijd een sterk album. Op enkele nummers halen ze een heel hoog niveau, waar ze zelfs dicht in de buurt van hun beste nummers komen, maar spijtig genoeg kunnen ze dat niveau deze keer niet over het hele album vasthouden. Die nummers zijn voor mij: Acceleration Group, Kinetic, I Give You Pain en You've Got A Way.

En mis je dan niet: 'Hand of Love' (die meesterlijke eenvoud), 'Barria Alta', 'Shut Up and Shut Down' en 'Web of Wicked Ways'? Nmm allemaal nummers van een zeer hoog niveau, die kwalitatief echt niet onder doen voor het vroege werk.

Mss mis je op dit album een beetje de pit, de venijn en de dreiging van menig nummer op Jeopardy en FtLM? In Thunder Up zit wat dat betreft meer rust. Het tempo ligt over het algemeen ook wat lager. Maar dat maakt het nmm zeker niet minder.

Voorlopig mis ik idd nog wat pit in de nummers, maar het kan zeker zijn dat meerdere luisterbeurten me zullen overtuigen van de kracht van die rustige nummers. Die kans is groot, want dat soort nummers heeft bij mij meestal iets langer nodig om door te dringen, maar uiteindelijk vind ik ze meestal zelfs beter.

Prima plaat, voor Sound-begrippen echter wat flets.

Barria Alta staat in de Renascent top20, maar dat snap ik niet helemaal. Er staan ook op deze plaat wel sterkere nummers imo.

Dit wist een collega me van de week ook te vertellen! Mij was natuurlijk nog nooit opgevallen dat Thunder Up geen normaal Engels is.
Maar idd een vertaling van een Oud-Hollandse uitdrukking. Beetje tegenovergestelde van wat Jaques Plafond veel deed in RonFlonFlon.

Die Nederlandse vrouwen ook. Ze doen allemaal zo moeilijk... Pffff.

Niet zo goed als de voorgangers, maar toch een goed album. Mooie, sterke nummers. Favorieten zijn voor mij I Give You Pain (wat me een beetje aan The Doors doet denken) en de ijzersterke afsluiter, You've Got A Way (met wat mij betreft een van de mooiste gitaarsolo's ooit). De invloed van Adrian's depressie is op deze LP goed te merken: vooral de tweede kant is erg droevig. Maar dit is geen nadeel: depressief of niet, Adrian's muzikale instinct faalt nooit.

Toch wel een sterk album.Toendertijd was ik teleurgesteld,maar heb deze herontdekt.Het is nu toch wel een van mijn favorieten. YouTube - The Sound - Kinetic (HQ sound)

Shimmer. Een outtake van de 'Thunder Up' sessies. Heeft het album helaas niet gehaald. Fraai nummer!

Inderdaad mooi nummer. Jammer dat "Shimmer" niet op dit album is verschenen.

Uitstekend album.

The Sound heeft mij nooit teleurgesteld. Zowel in hun donkere new wave periode (Jeopardy, From The Lion's Mouth) als hun wat commerciëlere platen (Shock of Daylight, Heads and Hearts) waren ze altijd briljant. Ik kan keihard uit mijn dak gaan van Missiles, wat toch echt wel tekenend is voor die begin '80 periode waarin de spanningen van de Koude Oorlog ook in de muziek doordrongen, maar tegelijkertijd kan ik ook geëmotioneerd raken door Counting The Days, wat toch wel duidelijk gemaakt is om bekend te worden bij een groter publiek. Ook bij hun meer hitgerichte nummers kreeg ik nooit het gevoel dat The Sound hun stijl verloochende om een hit te kunnen maken (wat ik wel had bij bands zoals Genesis). Het klonk nooit gemaakt, maar altijd oprecht. Vandaar dat ik ook echt niet snap dat The Sound nooit wat groter is geworden. Het is een band die alles heeft. Tussen wereldberoemde duo's zoals Lennon-McCartney, Jagger-Richards, Page-Plant wat uitstekende samenwerkingen waren, past ook het duo Adrian Borland-Colvin Mayers. De hele band is geweldig, maar zij vormen toch wel echt het centrum. Want wat die twee samen weten te maken: ongelofelijk. Mooi ondersteund door Bailey en Dudley, maakt dit een perfecte band.

Thunder Up is een stap terug na het commerciëlere Heads and Hearts. Een stap terug qua hitgerichtheid, maar niet qua muziek. Ik was eerst niet zo ondersteboven van Thunder Up als ik nu ben. Nu schaar ik het onder From The Lion's Mouth wat betreft mijn favoriete Sound-albums.

Mijn eerdere recensie is gebaseerd op de nummers die ik het meest luisterde toen ik de plaat alleen nog op iTunes had staan. Toen ik de plaat eenmaal fysiek had en hem helemaal in de bedoelde volgorde begon te luisteren, realiseerde ik me dat Thunder Up niet een bepaalde stemming had, zoals ik mijn eerdere recensie beweerde.Thunder Up is wat dat betreft wel een vreemde plaat. De plaat kent niet een bepaalde stemming. Veel platen die ik ken hebben een algemene stemming (vrolijk, triest, kwaad), bij Thunder Up is dat niet. De plaat begint heel optimistisch en vrolijk met Acceleration Group en eindigt in diepe depressie en snijdende pijn met You've Got A Way

Uitstekend album. Acceleration Group is een heel leuk nummer met een geweldige tekst.
Bijvoorbeeld deze regel:
You rip apart the extremes try to fit them in your in betweens
but we want no part of it, we just don't want to fit

En dan Hand of Love. Echt zo'n zwoel liefdesnummer. Daar ben ik normaal nooit echt fan, maar Adrian doet het hem weer. Hij brengt het op zo'n manier dat het me diep raakt. De hele eerste kant is eigenlijk geweldig (Kinetic is geniaal). Enige minpuntje is Iron Years. Dat vind ik net iets te gelikt, iets te braaf. Ik had liever Shimmer ipv van Iron Years op het album gehad (of nog beter: allebei). Iron Years heeft zijn mooie momenten, maar over het algemeen hou ik er niet zo van. Gelijk ook het enige mindere nummer van de plaat en een van de weinige mindere van The Sound in het algemeen.

Tweede kant: Prove Me Wrong. Ook een heel mooi nummer met een prachtige gitaarsolo. Kort maar krachtig. Dan het donkere Shot Up and Shut Down. Heerlijk donker geluid. Basmelodietje lijkt op The Doors gebaseerd te zijn (When The Music's Over). Dat Doors-geluid herken ik ook terug in I Give You Pain. Web Of Wicked Ways vond ik eerst iets te gemaakt; nu vind ik het een heel mooi nummer met een aparte sfeer, anders dan andere nummers. De laatste twee zijn echt geniaal. Soms tegen het goddelijke aan. I Give You Pain is teneergeslagen en triest, maar het is zo mooi. Dat instrumentale stuk van I Give You Pain: ik krijg het dan weer warm van, dan weer koud, ik ga zweten. Zo krachtig, zoveel emotie. Een van de mooiste climaxen die ik ooit heb gehoord.

En dan You've Got A Way. Geweldig!!!! Een van de briljantste nummers die ik ooit heb gehoord. Ik meen het als ik zeg dat ik dit bovennatuurlijk mooi vindt. Wederom een briljante tekst.

You won't sit round my bed, I send you away
You're not for me I said

Dat gecombineerd met het zware doemgeluid. Een nummer vol met schuldgevoel, triestheid, pijn. In het nummers is ook heel goed te horen hoe goed de band op elkaar ingespeeld is. Niemand doet overdreven, er is een perfecte balans. Dat is vooral te horen bij Adrian Borland en Colvin Mayers (o.a. vandaar mijn opmerking daarboven) want die zetten me daar iets geweldigs neer. De jankende, snijdende gitaarsolo (een van de mooiste solo's die ik ken) wordt perfect ondersteund met Mayers' keyboardspel. Adrian en Colvin begrijpen elkaar op dat moment volledig. Ze smelten samen tot een geest en zetten daarmee de climax neer van dit perfecte nummer. Adrian speelt zijn solo, Colvin zet een briljante begeleiding neer. Terwijl ik met mijn koptelefoon de kunsten van deze band aanhoor, ontstijg ik mijn muziekstoel. Ik verlaat de muziekkamer en ben heel even bij Adrian en Colvin. Als het afgelopen is tril ik nog wat na. Onder het zweet, diep geraakt. The Sound heeft zijn pijl in mijn hart geschoten.

Colvin Mayers zou in 1992 overlijden aan Aids; Adrian Borland maakte in 1999 een eind aan zijn leven, maar als ik hun platen luister, en dan vooral You've Got A Way, zijn ze weer even in leven. Ze zijn dood, maar dat briljante muziekstuk hebben ze samen neergezet, en dat zal blijven. Het nalatenschap van deze geweldige band zal nooit verdwijnen en een deel van Adrian en Colvin leeft voort in mijn platenkast.

Heel herkenbaar. Vond ik in het begin ook. Inmiddels op teruggekomen. Gewoon een klassieke Sound-song (is het niet van de hand van Colvin of iig coproductie met Borland?).



Later heeft Borland - in zijn solo-carriére - een enigszins vergelijkbaar nummer geschreven voor een album dat nooit is uitgebracht (vanwege gebrek aan belangstelling van een platenmaatschappij), maar dat uiteindelijk toch postuum is uitgebracht als de 'Amsterdam Tapes' (gearrangeerd en opgefrist door goede vriend Van Poppel (geluidstechnicus)): Sea of Noise.

Ja, klopt. Die ken ik ook. Geweldig nummer. Er zit ook weer geweldig gitaarwerk van Borland in. The Amsterdam Tapes bevat vele nummers die zo op een echt studio album hadden gekund. Ook YouTube - Adrian Borland - Darkest Heart en YouTube - Under Your Black Sun (Adrian Borland) (Lovefield Demos) zijn dijken van nummers, die Borland ook niet tijdens zijn leven heeft uitgebracht.

RIP

Zeg dat wel, ja: RIP
Mijn grote held, maar ik zal hem nooit live zien

Op mijn lp staat Borland vernoemd als de schrijver. Maakt ook niet veel uit.

Hier zijn twee niet uitgebrachte nummers van de 'Thunder Up'-sessions te beluisteren. Het gaat om 'Through and Through' en 'Shimmer'. Vooral dat laatste nummer is een pareltje.

THE SOUND - SHOCK OF DAYLIGHT + HEADS & HEARTS + IN THE HOTHOUSE + THUNDER UP + PROPAGANDA
Box nummertje twee!!!


Scheduled releasedate February 9th, 2015