Stendeck - Sonnambula (2009)

Goed Sietse, het is dan maar zo.

Kan nu iemand wat over dit album vertellen?

Dat voorspelbare vind ik wel meevallen, al blijf ik een beetje vallen over met name de drums die niet echt zorgvuldig en subtiel afgewogen lijken te zijn. Als ik me er op focus me volledig te laten meevoeren door dit werkje, kan ik er zeker wel van genieten, maar zodra ik het neutraal opzet, blijf ik toch regelmatig vallen over de inkleuring van de ritmes en de klankkleur van enkele geluiden, zoals in Safari in the Blue Tails Cockatoo's Garden. Op die momenten klinkt het me echt iets te plastic, en de plaat is homogeen genoeg om dat plastieke over de hele linie regelmatig te laten terugkomen.

Niettemin vermaak ik me hier zeker wel mee, zo'n Admira and Bosko houdt me dan wél weer helemaal vast. Toch heeft Stendeck altijd hetzelfde euvel, zij het hier in iets lichtere mate.

Ik ben van mening dat mensen die op zoek zijn naar vernieuwende diepgaande, moeilijke neuzelplaten, beter af zijn met iets anders. Als jij hem toch wilt luisteren en beoordelen is dat prima natuurlijk. Maar zoals je zelf al aangeeft vind je dit kut, ik denk dat die stekende mening al voor genoeg irritaties kan zorgen, laat staan een bijpassend cijver. Maar nee, iedereen mag stemmen natuurlijk.

Een 5,0* van mijn kant is wel vrij hoog en ik ben dan ook benieuwd hoe lang ik het ga volhouden. Platen met dit cijfer hebben wel een soort eeuwigheidswaarde voor mij, dus of het stralende enthousiasme na 4 luister beurten gerechtvaardigd kan worden over tijd is nog maar de vraag. Momenteel denk ik er nog niet aan en geniet ik van de muziek en aandacht richting dit album. Hehe.

Je haalt er allemaal dingen bij die er niet toe doen.
Zoeken naar vernieuwing heeft hier niets mee te maken.
Moeilijke neuzelplaten heeft hier niets mee te maken.

Jij insinueert met jou opmerking dat je liever niet hebt dat mensen een kritische noot hebben over dit album en dat vooral niet laten weten. Een kritische noot kan ook van iemand komen die niets met vernieuwing en moeilijke neuzelplaten van doen heeft.

En nee, ik doe de kwelling mij niet aan een album geheel te gaan luisteren als ik na een paar nummers al zoiets heb van "nee, dit is het niet voor mij". Ik snap die mensen die dat wel doen eigenlijk niet. Ik doe het alleen op verzoek (als iemand mij een tip geeft, of als ik een recensie moet schrijven).

Ik beschouw '....dan dat het mij erg kut klinkt...' niet als een kritische noot. Kritiek is welkom. Laten we er vooral over ophouden.
Waarscheinlijk ging ik er onterecht van uit, dat je op zoek was naar een vernieuwende plaat bij het luisteren van de samples. Excuus daarvoor.. einde discussie?

idd onterecht. Ik was benieuwd na de lovende woorden die hier en daar hoorde. Altijd ff checken natuurlijk, je weet nooit

Maar goed, genoeg hier over idd. Ik ga vandaag weer ff wat andere dingen er door heen knallen, want heb nog te veel promos liggen voor recensies (en daar zit me toch een klote cd tussen kan ik je zeggen...dat wordt een pijnlijke vandaag).

Nu was ik zelf ook nieuwsgierig naar deze cd door de hoge scores en heb de myspace-pagina erbij gehaald........dat klinkt niet bijster goed.

IDM kan mij nog maar moeilijk bekoren (het laatste steengoede IDM-nummer volgens mij: Hot May Slides van Clark)

Ik krijg zojuist een erg leuk mailtje uit Zwitserland Het leek me toch wel leuk om m'n creatieve uitspatting te delen met Alessandro himself.

relaxed, Vincent.
Dat zijn altijd leuke dingen om te horen

Nou, toch een leuk album. Alle ophef vind ik wat overdreven, maar hij is ondanks zijn gebreken toch zeker ook erg genietbaar. Vooral op de semi-achtergond is het een mooie muzikale 'omhulling' (ik bedoel eigenlijk muzikaal behang, maar dat klinkt te negatief).

Ga hem nu beluisteren.

Ik ben het wel enigszins eens met Gyzzz. Mooi album, maar ik vind het niet sprongen beter dan bijv. Faces.

Gewoon erg goed, dat wel. Ik zet voorlopig in op 4 sterren. Misschien wordt het op termijn nog een halfje hoger (of lager), de tijd zal het leren.

Niet beter dan z'n vorige releases nee. Sterker nog, wat meer same old stuff zelfs.

En sowieso wat minder in m'n straatje momenteel, maar da's meer een kwestie van veranderende smaak dan dat Stendeck daar iets aan kan doen

Wat ik er van hoorde is het toch opmerkelijk beter dan z'n vorige werk. Wat meer een eigen geluid en wat minder achter de feiten aanhollend.

Ik heb dit album nu twee keer geluisterd en ik vind het prachtig, een heerlijk atmospherisch geluid waar ik zelfs een beetje melancholisch van word. Het is nog winter maar hier krijg ik een lente gevoel van.

Beluisterd naar aanleiding van de prachtige cover, ik moet zeggend dat ik er wat meer van verwacht had. Soms word ik nog wel verrast door een aangenaam nummer, waar ik de drum wel weet te waarderen, Blind Army Parade is zo'n nummer. Helaas staan er ook een aantal nummers op waar ik heel weinig mee heb, een van die nummers is Admira and Bosko waar ik zelfs wat simpel van word (met dat pianodeuntje). Hetgeen mij toch overhaalt om dit met een verdiende voldoende te beoordelen is de sfeer. Deze vind ik redelijk uitgewerkt; het is wat donker en somber.

Faces is wel sterker bij me blijven hangen dan dat Sonnambula tot nu toe doet. Het klinkt allemaal meer als een geheel, maar de combinatie van melodieen en beats zijn zó lekker bij Stendeck. Het lijkt hier wat meer gebalanceerd, méér toegankelijk, toch 'beukt' het hier meer door dan in z'n vorige platen, en dat vind ik niet zo fijn.

Ik ben zeer benieuwd!! Meneer Zampieri kennende zal dit wel weer genieten worden

Ik denk zeker dat je hier weer van zult genieten orbit.
Klopt, toch vind ik de sfeer tegelijk ook veel hoopgevende, zelfs exstatische emotie bevatten. Nog meer dan in voorgaande platen. De progressive idm typering van tuktak is daarom passend, omdat dit verwijst naar prog-trance of prog-rock die tevens met extatische emoties en een voorspelbare structuur werken. Dat kan door sommige mensen saai worden gevonden, zoals door Sietse. Voor mij geldt ook wel dat het hier wat voorspelbaar klinkt, maar toch vind ik het gewoon goed genietbaar.

Net als bij Faces lopen de nummers wild in elkaar over, in tegenstelling tot de desolate opbouw in Can You Hear My Call? (nog steeds mijn overduidelijke favoriet). Stendeck schiet met al z'n kruit, waardoor de schoten soms wat aggresief en onnauwkeuriger worden, maar dan nog wel een spektakel zijn om te aanschouwen. Gelukkig brengen enkele tracks met alleen piano en een enkele synth nog enige rust in het album, hoewel je je dan slechts in het oog van de storm bevindt. In die beatloze delen (nummer 5, 10, 14, 17) blijft Stendeck goed vind ik. Ook zoals Broken Heats Carillon begint met een minimale beat, vind ik het mooi en meeslepend. Die scheepshoorn had Stendeck dan wat mij betreft mogen weglaten.

Elementen van de beats vind ik soms mooier kunnen, hierbij denk ik vooral aan de hats en de distortie die me soms wat star in de oren kunnen klinken. Andere beats waarvan het lijkt alsof ze gesampled kunnen zijn uit oldschool –-b'boy stijl- hiphop, vind ik wel erg lekker (vergelijk bijvoorbeeld de sterke beat van Blind Army Parade met deze). Dead Dancing Triangle lijkt een knipoog naar Idioteque van Radiohead zoals het begint, geinig.

Een wildbruisend album dat voor mij niet volledig is weggelegd, maar waar Stendeck wel een groots spektakelstuk heeft neergezet zonder dat het ergens erg banaal wordt. Dat is mooi. 3.5*, neigend naar 4*.

Kan me goed in het bovenstaande stukje vinden (met als verschil dat voor mij juist wel is weggelegd), heb het album toch een halfje omlaag gegooit. Blijft het een heerlijk album vinden, maar nadat het laagje chroom eraf gedraait is, blijft gewoon een prachtige 4.5 *-en over voor mij. De 5 sterrenplaten moeten na die poetsbeurten nog steeds overweldigen, dat doet deze minder.

Wel vind ik hier veel duidelijker een vaste stijl en lijn in het album verweven, meer dan op 'Can you hear my call' en 'Faces'. Daarbij ligt de meer opzwepende stijl en sfeer mij erg goed, waardoor dit album voor mij veel makkelijker in 1 zit weg luisterd. Het is allemaal wel wat toegankelijker en inderdaad voorspelbaarder.

Toch wou ik dat meer platen mij zo enthausiast kon maken bij de eerste draaibeurt

Kan ik me allemaal ook heel goed voorstellen. Alleen dat je bij de eerste draaibeurt graag omver wilt worden geblazen, gaat bijna altijd ten koste van de kwaliteit van een plaat op de lange termijn. En de lange termijn lijkt me toch belangrijker. Hoewel deze op de lange termijn ook best goed zal blijven denk ik. Vooral wat betreft de melodieën wordt er toch best wat memorabels gedaan.

Ik begrijp Sietses mening erg goed nu ik de plaat gehoord heb. Het klinkt - vind ik - van tijd tot tijd allemaal best lekker, maar echt verrassend wordt het nergens. Ik verwachtte eerder een IDM-plaat in de richting van Gridlock, maar dit is - inderdaad, Sietse - wel allemaal erg braaf in de maat. Geen ziedende soundscapes over de ambientwaves, maar eerder wat danceachtige effecten. Doet me zelfs af en toe denken aan een instrumentale versie van Depeche Mode. Best aardig soms, maar meer dan prettig is het niet en ik heb dan ook moeite om de hele rits in een zucht uit te zitten. Daar is het me toch wat te saai voor.

Depeche Mode achtig Ik kan me hier van alles bij voorstellen (ook een tegenvaller overigens, aangezien CYHMC een onbetwist meesterwerk is), maar Depeche Mode..? Dan moet hij wel erg van stijl zijn verschoten

Hoho, 'doet denken aan' is nog iets anders dan 'lijken op'. En 'denken aan' doet het af en toe wel degelijk, vooral omdat al die effectjes en piepjes en knispertjes hier zo keurig in de maat blijven.

Vind dit ook wel erg braafjes allemaal, zet maar weer Fuck, the Retarded Girl op...

Depeche mode achtig!? Ik vind het echt iets héél anders. Ken je meer electronica artiesten? Want dan lijkt mij dat Depeche Mode wel een van de laatste zal zijn die in je opkomt....... Maar goed

Lezen is ook een vak, mensen...

Ik vind het helemaal niet Depeche Mode-achtig, maar krijg wel wat visioenen in die richting als ik hoor hoe braaf alles soms in de maat blijft hier.

Hey, ik word serieus genomen. Dat zag ik niet aankomen !

Maar wijsneus, ik citeer jouw woorden: "Doet me zelfs af en toe denken aan een instrumentale versie van Depeche Mode." -Lijkt me duidelijk dat ik (wij) daar op richt - Jij zegt dan "'doet denken aan' is nog iets anders dan 'lijken op'". Prima jongen. Ik noem dat -achtig. Jij vind van niet. Maar jij je zin: ik moet bij deze plaat nergens denken aan Depeche Mode. Zo beter? Begrijpen is ook een vak....

Desalniettemin, toch maak je me nieuwsgierig. Bij welke tracks moet je hier in het bijzonder aan denken? Alleen het feit hoe braaf alles soms in de maat blijft lijkt me wat oppervlakkig. Ik vind een instrumentale Depeche Mode echt iets totaal anders, maar wie weet mis ik iets.

Ik heb 100 stendeck plays op last.fm gehaald deze week. Wie gaat er met mij taart eten? Om te vieren dat dit album toch best wel goed is, ja

Orbit, al geluisterd?