My Dying Bride - For Lies I Sire (2009)
mijn stem
73 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: Peaceville
-
My Body, a Funeral (6:47)
-
Fall with Me (7:16)
-
The Lies I Sire (5:28)
-
Bring Me Victory (4:07)
-
Echoes from a Hollow Soul (7:20)
-
ShadowHaunt (4:36)
-
Santuario Di Sangue (8:27)
-
A Chapter in Loathing (4:44)
-
Death Triumphant (11:07)
0
geplaatst: 4 april 2009, 13:23 uur
Vrolijk zomerplaatje met leuke poppy meezingers. O nee, toch niet echt. Music to slit your wrists to. Doom van hoog niveau, al vind ik het zoals altijd bij deze band weer een hele zit, zo'n heel album. Er is ditmaal inderdaad wel wat meer variatie, maar het blijft slepende, trage muziek. Wel mooi, dat zeer zeker. Een aantal tracks zijn overigens verrassend rustig.
0
geplaatst: 7 april 2014, 17:56 uur
Waar A Line of Deathless Kings me nog net wist te overtuigen, was For Lies I Sire de plaat die me deed afhaken bij My Dying Bride. Ook als ik het album nu weer terugluister, weet het me nauwelijks te boeien.
Waar MDB zich op hun eerste albums steeds van een andere kant liet zien, vind ik de muziek sinds The Dreadful Hours steeds meer op elkaar gaan lijken. Op For Lies I Sire is de band wat mij betreft een worstjesfabriek geworden die uniforme tranentrekkers/depressie-opwekkers uitspuwt. Slechts bij A Chapter in Loathing veer ik even op, ook omdat ik daar een riff uit The Return of the Beautiful terug meen te horen.
Dat wil niet zeggen dat My Dying Bride geen kwaliteit brengt. Elk nummer weet los een depressieve stemming op te wekken, maar alles bij elkaar weet het me niet te overtuigen. Bovendien: ik heb zo’n beetje alle eerder MDB-albums al in mijn kast staan. Daar weet dit album eigenlijk niks aan toe te voegen. Voor mij is dit dus een album om links te laten liggen.
Toch 3 sterren: het wordt nergens slecht. Maar goed vind ik het ook niet.
3.0*
Waar MDB zich op hun eerste albums steeds van een andere kant liet zien, vind ik de muziek sinds The Dreadful Hours steeds meer op elkaar gaan lijken. Op For Lies I Sire is de band wat mij betreft een worstjesfabriek geworden die uniforme tranentrekkers/depressie-opwekkers uitspuwt. Slechts bij A Chapter in Loathing veer ik even op, ook omdat ik daar een riff uit The Return of the Beautiful terug meen te horen.
Dat wil niet zeggen dat My Dying Bride geen kwaliteit brengt. Elk nummer weet los een depressieve stemming op te wekken, maar alles bij elkaar weet het me niet te overtuigen. Bovendien: ik heb zo’n beetje alle eerder MDB-albums al in mijn kast staan. Daar weet dit album eigenlijk niks aan toe te voegen. Voor mij is dit dus een album om links te laten liggen.
Toch 3 sterren: het wordt nergens slecht. Maar goed vind ik het ook niet.
3.0*
* denotes required fields.