The Kinks - Everybody's in Show-biz (1972)

Ik zit een beetje in een Kinks periode op dit moment. Helemaal niet erg uiteraard want genoeg fraai werk te vinden van deze band.

Zo ook dit album, echt heel rommelig zoals andere vind ik dit niet. Het is een dubbel lp met 1 lp op dat moment nieuw werk en 1 lp met live opnames. Het zit niet door elkaar heen dus volgens mij vrij overzichtelijk. Het live gedeelte is van goede geluidskwaliteit. Een beetje vreemde keuzes van nummers (cover en enkel de "encore" versie van Lola) maar verder leuk om te hebben. Al was het maar om het fantastische Alcohol.

Oh demon alcohol,
Memories I cannot recall,
Who thought I would fall a slave to demon alcohol

De studio lp is prima te noemen. Er staan een paar erg goede nummers op wat niemandalletjes zoals op vrijwel elke Kinks plaat en een paar pareltjes. De pareltjes op deze plaat zijn voor mij bovengenoemde Celluloid Heroes waarvan het inderdaad vrij apart is dat het geen hit was. Ik vind het zelf eigenlijk een soort Engels Kinks antwoord op de muziek van het Amerikaanse Beach Boys. Het is een gevoel meer kan ik er eigenlijk ook niet over zeggen. Het andere pareltje is duidelijk Sitting in My Hotel. Kolere wat is dat een mooi liedje. Dit behoort wel tot de 5 beste en mooiste liedjes van de band, echt prachtig. Het gaat over het eigenlijk best eenzame bestaan als superster wat Davies in die tijd natuurlijk ook echt was.

Het was wel te verwachten dat deze plaat ook niet op mijn waardering hoefde te rekenen. Uiteindelijk valt het iets beter dan Muswell Hillbillies, omdat er tenminste nog een paar draaglijke songs op staan. De Hillbilliesound staat soms nog fier overeind helaas en verder is het vooral makke hardrock. Wat mij nog het meest opvalt is de sound die op mij als heel gemakzuchtig overkomt. Alsof er een pint teveel gedronken is in de kroeg van de hoes van de vorige plaat. Ik kan me niet voorstellen dat de heren veel zin hadden in het maken van deze plaat en daarom ook nu weer een laag cijfer. Het album zal hier niet meer gedraaid worden.

Tussenstand:
1. Face To Face
2. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
3. The Kinks Are the Village Green Preservation Society
4. The Kink Kontroversy
5. Something Else
6. Kinks
7. Kinda Kinks
8. Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)
9. Everybody's In Show-biz
10. Muswell Hillbillies

Voorlopig toch verreweg mijn minst favoriete album. De sound van Muswell Hillbillies is niet zo'n groot probleem, maar ik mis hier toch wel echte uitschieters. Tegen het einde vind ik Celluloid Heroes gelukkig wel mooi en Sitting In My Hotel gaat er ook goed in, maar verder voelt het toch beduidend minder scherp en spannend dan de voorgangers. Voldoende is het nog zeker wel, maar heel veel meer kan ik er ook niet van maken.

Ik heb het verder ook even bij de studiosongs gehouden, live-songs tel ik niet mee voor een recensie.

Voorlopige tussenstand:
1. Face To Face
2. Are the Village Green Preservation Society
3. Arthur (Or The Decline And Fall Of the British Empire)
4. Something Else
5. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
6. The Kink Kontroversy
7. Muswell Hillbillies
8. Kinda Kinks
9. Kinks
10. Everybody's In Show-biz

Inderdaad een hele vreemde combinatie. Misschien beter om het studiogedeelte los te zien van het live-gedeelte. Dus twee afzonderlijke albums.

Het studiogedeelte is redelijk tot goed, met uitzondering van het briljante Celluloid Heroes. En ik ben nooit zo'n fan geweest van live-albums. Maar ik was destijds op Pinkpop waar ze zo ongeveer deze set speelden. En dat was geweldig om mee te maken. Maar om dat nu op een album te zetten, dan komt de sfeer toch niet echt over.