Neil Young and Crazy Horse - Sleeps with Angels (1994)

Inderdaad een hommage aan Cobain...

De plaat is nogal wisselvallig, maar bevat heel sterke momenten, nummers zoals Prime Of Life, Change Your Mind en zeker het titelnummer Sleeps With Angels zijn ronduit schitterend, maar de rest kabbelt daar zo wat rond zonde echt indruk op met te maken..

Piece Of Crap is een leuk punkrocknummertje, met goede tekst, meer ook niet. Het werd wél enorm geappericeerd toen Neil Young dit in zijn live set bracht in 2001 in Flanders Expo in Gent en het aankondigde als een nummer over "our president"...

Prachtig Neil Young album. Zijn laatste meesterwerk in de jaren 90 en misschien wel van zijn carriere. Chrome Dreams II draait nu en maakt best indruk maar of deze voor mij uitgroeit tot een meesterwerk zal de tijd uitwijzen.

Sleeps with Angels dus. Het album begint heel mooi met My Heart, een nummer dat net als de afsluiter A Dream That Can Last drijft op het gepingel van Neil Young. Rond dit gepingel zijn echter twee prachtige nummers geschreven. Met name de laatste vind ik een van zijn mooiste nummers ooit.

Ook fantastisch is het drieluik Change Your Mind, Blue Eden en Safeway Cart. Change Your Mind heeft een van die schitterende Neil Young melodieen gecombineerd met de lange gitaaruitspattingen waar hij patent op heeft. Blue Eden heeft eigenlijk amper een melodie en ik kan me voorstellen dat veel mensen dit nummer maar voort vinden kabbelen maar ik vind het prachtig. Safeway Cart is ook een erg mooi rustig nummer.

Driveby en Trans Am zijn ook wat tragere nummers en het zullen nummers als deze zijn die degene die dit een wat minder album van Neil Young hun ammunitie tegen deze plaat geven. Er blijft echter altijd een dreiging in het album zitten die het niveau flink omhoog haalt. Het album kwam ook uit in een tijd waarin Neil Young werd benoemd tot the Godfather of Grunge.

Misschien heeft dit album als geheel niet die klasse composities die andere albums wel hebben maar dit album heeft zo'n unieke sfeer dat hij voor mij toch komt bovendrijven in het oeuvre van Neil Young.

Klasse album.

Een album die je zelden tegenkomt in de Top-5 lijstjes van Neil, maar mede gelet op bovenstaande berichten, een aangename verassing. Inderdaad, niet alles is van hoog niveau (maar dat lijkt zelden het streven van Neil), maar de gehele plaat ademt een persoonlijke, duistere sfeer. Het volume gaat bijna nergens vol open, waardoor er een intiem geluid ontstaat. Positieve uitschieters zijn Sleeps with Angles en Change your Mind, een schoolvoorbeeld van de zelfbevestigende voorspelling is Piece of Crap, jeetje...

Neil Young had zich herpakt gedurende de jaren 90, na een toch wat laagdrempelige serie albums in het voorafgaande decennium. Zijn muzikale impulsen en bronnen van inspiratie bleken ook na het grauwe en diepzinnige Ragged Glory en het breekbare en ingetogen Harvest Moon nog niet te zijn uitgeput. Hij probeerde het atmosferische geheel uit begin jaren 70 nieuw leven in te blazen, maar de uitkomst doet zich in alle duisternis neerdalen tot de sfeer van Tonight’s the Night. De signatuur is overduidelijk dat van Crazy Horse, maar de subtiele veranderingen maken van Sleeps with Angels ook weer een hoogstaand muziekstuk.

De openingsklanken van de elektrische piano ondersteunen deze vooruitgang, waarnaast de drums als inslagen fungeren binnen het geheel. Neil klinkt breekbaar, aangeslagen en verpakt zijn teksten in de schoonheid van het muzikale geheel. De emoties vloeien rijkelijk wanneer machinegeweren een einde maken aan mensenlevens, waarnaast de pracht van het akoestische gitaarspel en de piano het verlies des te treuriger maken. In het stroeve en loodzware grungy titelnummer brengt hij een ode aan de net overleden muzikant Kurt Cobain en diens vriendin Courtney Love. Slopend hoe Neil zich door de ontspoorde klankenregen heen worstelt. De subtiele veranderingen tonen echter de schoonheid van het album aan, zo bewijst ook het tweeluik Western Hero/ Train of Love. Muzikaal op eenzelfde wijze, tekstueel totaal verschillend. Het absolute hoogtepunt vormt echter het meeslepende en langgerekte Change Your Mind. Met een klein kwartier niet alleen één van de langste werken uit zijn carrière, maar ook één van de meest enerverende tracks uit zijn oeuvre. Change Your Mind doemt op als een idee dat zich in je gedachten nestelt en niet meer loslaat. De pulserende werking van de herhalende gitaarklanken slepen je mee in veelzijdige solo’s en onverschrokken teksten des levens. In de rustgevende klanken van Trans Am brengt Neil zijn verhaal op vertellende wijze, hoe dieper de melodieën, hoe meer je geraakt wordt door de schoonheid ervan. Afsluiter A Dream That Can Last is met zijn bombast en pracht en praal de perfecte afsluiter van het album.

Sleeps with Angels laat zich omschrijven als een aardedonker en tekstueel zwaar werk, maar kent toch ook zijn subtiele en emotionele kanten in de prachtig ontwikkelende melodielijnen en het aangeslagen stemgeluid van Neil. Wat mij betreft dan ook het meest ondergewaardeerde album uit Neil’s omvangrijke carrière.

5*

Afkomstig van Platendraaier.