Neil Young - Mirror Ball (1995)

Als Pearl Jam en Neil Young liefhebber was ik erg benieuwd naar dit album en kocht het blind.
Echt vaak heb ik het niet meer gedraaid. Slecht is het niet, maar zowel Young als Vedder cs hebben op hun "eigen" albums meestal beter materiaal.

Past niet helemaal in het straatje van Neil Young. Zou dan ook eigenlijk gewoon "Neil Young & Pearl Jam - Mirrorball" moeten heten.

Het album heeft wél mijn favoriete CD-single ooit opgeleverd: Merkinball van Pearl Jam, met de nummers "I Got Shit" en "Long Road". Single is niet officiëel van dit album, maar wel duidelijk er uit voort gekomen.

Idd 42, geweldige single.

Er staan goede songs op inderdaad, en heb de plaat destijds veel gedraaid, maar nu komt hij nog zelden in de CD speler. Ik onthoud vooral Downtown en Throw Your Hatred Down ...

Het begin van Downtown is leuk: "I think I fucked up. Lemme just play the groove for now".

ja, inderdaad 42

En ik vind het ook een zeer goede rock/pop song!

Ik houd niet van Pearl Jam, maar als begeleidingsband van Neil Young doen ze het niet slecht. Het is alleen geen Crazy Horse! Daarmee doet dit album onder voor veel andere NY albums en is dan ook wel een van zijn mindere. toch zijn de nummers wel leuk. Vooral 'Song X' en 'Downtown'. 3.5/5

'I'm the ocean' is echt een rocksong van de bovenste plank!

ja wat een wereld song

Dit is een geweldige mix, heerlijk gewoon.
4*

laat ik het anders stellen: ik hou wél van Pearl Jam, maar het is geen Crazy Horse. Goed album wel, maar Neil moet het bij Crazy Horse houden als begeleidingsband & Pearl Jam moet het bij zijn eigen materiaal houden. Toch nog een 4 overigens

Ben nog eens naar dit album aan het luisteren, en ga toch "mijn 3" opwaarderen naar een vette 4 !

Trouwens ik vermeldde eerder al "throw your hatred down" en "downtown" als favorieten, maar natuurlijk zijn ook "Peace & Love" (met Eddie Vedder mee op vocals!!) én "I'm The Ocean" ook lichtjes fantastisch

Downtown en Throw Your Hatred Down vind ik dan weer het beste wat erop staat.
Heb héél lang gewacht met deze plaat te kopen - tot ze flink afgeprijsd was - stond nogal huiverachtig tegenover een plaat vol noise en "garagerock" zoals ze wel eens omschreven werd.
En "garagerock" klinkt al vreselijk in de oren - ik denk dan meteen aan ontzettend slordige muziek, in de slechtst mogelijke omstandigheden opgenomen en zo (Muddy banks... van Nirvana vind ik zo'n stinker !), maar hier valt dat nogal mee.
Dit zal nooit mijn favoriete plaat worden, maar hij kan er zeker mee door;
3.5 sterren is mijn oordeel ! *** 1/2

Ik kan amper de teksten verstaan die Neil uitkraamt. Slechte productie of is het zo bedoeld? De gitaarpartijen klinken bijna altijd boven het stemgeluid uit.

Het haalt men appreciatie wel een groot stuk naar beneden.

Davez, dat kan kloppen, het is een echte noiseplaat, een soort vuile garagerockplaat ook, het is ook niet echt mijn favoriete Neil Youngplaat, maar een NY freak als ik heeft graag zijn collectie compleet.
Zo af en toe haal ik deze nog eens uit, maar ik vind er ook niet zo héél veel aan, op enkele uitzonderingen te na dan (5,6 & 9).

Stevige plaat met Pearl Jam als begeleidingsband.Niet alle songs zijn even hoogstaand en soms is het van dik hout zaagt men planken,maar er wordt met passie en overgave gemusiceerd en dat maakt deze plaat charmant en ontwapenend.I'm The Ocean is het prijsnummer hier.

Ik vind dit een prachtige cd. Ik bewonder Neil Young en Pearl Jam's werk en ook samen werkt het voor mij prima. Ik moet deze zeker gaan aanschaffen binnenkort. Ik krijg hier ook echt het gevoel en beelden voor me dat ik ergens in een oude rommelige maar gezellige garage met een biertje etc. erbij zelf meedoe met Neil en Pearl Jam, echt schitterend!

Voor mij is dit ook eigenlijk een beetje de afsluiting van de fantastische Grunge periode in de jaren 90.

Stiekem hoop ik dat er het een en ander van dit album gespeeld gaat worden als ik 11 juli Neil zelf ga bewonderen op Bospop, maar ik denk dat dat een kleine kans zal zijn.

Met Crazy Horse heeft Neil weliswaar betere albums gemaakt, maar ik denk dat ik wel durf te zeggen dat Pearl Jam betere muzikanten zijn dan Crazy Horse. Maar dat bedoelde je denk ik niet of wel?

Lekker choatisch album. Recensies gelezen dat ze het te rommelig vinden, maar daar zit voor mij deels de schoonheid in. Het geschreeuw in de studio, het verkeerd inzetten by Downtown (tenminste zo lijkt het)
Hoogtpunten: Throw down the sword & Scenery.

Beetje ondergewaardeerd album naar mijn idee. Album is inderdaad wat rommelig, maar lekker puur. Ik vind hem erg goed en zet hem nog regelmatig op. Voor het nummer Peace and Love moet je lekker hard draaien, dat orgeltje als de climax komt, geweldig! Je kan zien aan deze muziek (eigelijk alles) dat het een geweldige artiest is, zo veelzijdig. Erg mooi!

heerlijk rauw en rag album zoals neil ook goed kan luister graag hiernaar

Leuk album, lekker rauw ook! (zoals wel van NY gewend ben) Maar ik vind de mix wat minder geslaagd, gezien sommige elementen die erg mooi zijn net wat wegvallen in de achtergrond. (met I'm The Ocean als mijn favoriet van dit album)

Mee eens, dit vind ik ook het minpunt aan dit album.
Al is het wel een geniale combinatie natuurlijk.

Hoewel dit niet tot mijn favoriete Neil Young-albums behoort, valt de samenwerking met Pearl Jam (die ongetwijfeld zijn beïnvloed door Neil Young & Crazy Horse) wel goed mee. De geluidskwaliteit vind ik een minpunt, ik hou niet zo van dat doffe, rommelige geluid, ik verkies een helderder geluid waar de instrumenten afzonderlijk duidelijk hoorbaar zijn.
Het grote verschil met zijn laatste "Fork in the Road" is hier dat er tenminste goede songs opstaan, melodieus en opwindend, al zijn ze niet allemaal even sterk. Maar "Song X", "Throw Your Hatred Down" en vooral "I'm the Ocean" vind ik wel klassesongs.

Nadat ik Pearl Jam afgelopen vrijdag heb gezien in Ahoy dacht ik er weer eens aan deze plaat op te zetten... en hij beviel me beter dan ik eerder gedacht had! Ondanks de wat rommelige productie is het toch een lekkere rauwe rocker!

Die doffe rommelige klank staat me ook erg tegen, maar er staat toch behoorlijk wat sterk materiaal op dat overtuigt.
Peace and Love vind ik ook sterk, en de titels die jij daar opsomt, Luc.
Maar als je dan toch graag een hard rockend album moet kiezen van ome Neil, dan verkies ik zelf toch het oerdegelijke Ragged Glory. Al heb ik het ook erg voor zijn ingetogen werk, zijn meer singer-songwriter getiinte platen.

Al bij al maakt hij hier geen slechte beurt, zeker niet. Maar het zal ook nooit mijn favoriete album zijn.

Net te veel filler op dit album en sommige nummer worden net wat te lang uitgespannen, of lijken teveel op elkaar. Blijft ook jammer dat de twee door Eddie Vedder geschreven nummers hier niet op staan, had een wat meer realistische representatie geweest van de samenwerking. Platenmaatschappij, bedankt! Overigens vind ik de twee nummers op het pomporgel op de een of andere manier wel bij het album passen, hij zou het voor de Dead Man soundtrack ook gebruiken. Over het algemeen luistert het lekker weg deze plaat al blijf ik me afvragen hoe het had geklonken als ze met Crazy Horse waren opgenomen (in plaats van het album dat hierop volgde, Broken Arrow).

Ik heb nog het genoegen gehad om Neil Young samen met Pearl Jam als begeleidingsband (zonder Eddie Vedder) live te zien en te horen (Pukkelpop 1996).

Wow, daar ben ik best jaloers op. Ik heb wat bootlegs van hun tour, en dat vind ik echt een sterke tour.

Foutje, was niet 1996 maar 1995. In 1996 heb ik Neil Young op Rock Werchter gezien met Crazy Horse (en in 1993 wederom op Rock Werchter met Booker T. and the MG's).