OMD - Liberator (1993)

Oke mooi verwoord Dazzler. Ik heb ook veel respect voor die comeback van abba maar de songs zijn wel erg dunnetjes. Liberator heeft vind ik juist wel de power en de energie die synthpop vereist. Sterke singles, mooie geluiden , sfeer, afwisseling, songs met kop en staart. Ik heb door jouw opmerkingen wel english Electric nog eens opgezet en hij is inderdaad bepaald niet zo slecht. Dus dat is winst!

Dat is mooi om te lezen.

Ik durf wat EE betreft wel eens te beweren...

Dresden = Enola Gay
Stay With Me = Souvenir
Helen Of Troy = Joan Of Arc (Maid Of Orleans)

Die laatste dan vooral thematisch.

Wat de singles van de comeback albums betreft.
Vaak niet de beste keuzes/of songs. Daar heb je een punt.

Maar ik ben evenmin een fan van de Liberator singles.
Ik vind de b-kanten zelfs beter.

Door deze conversatie heb ik gewoon Liberator weer eens opgezet en dat was jaren geleden.

Ik vond het wel weer eens leuk eigenlijk, ik was gewoon lekker aan t meewiegen op Stand Above Me, Dollar Girl, Dream of Me en Heaven Is. Sunday Morning is toch ook gewoon wel lief in deze versie. En ik kon de hele plaat woord voor woord meezingen. Dat zou mij bij laatste twee platen niet lukken denk ik. Dus erg leuk maar erg goed werd het niet helaas, het viel me op dat er toch veel nummers op staan welke eigenlijk gewoon poor man's opvolgers zijn van het succesvolle Sugar Tax album.

Stand Above Me -> Sailing on the Seven Seas
King of Stone -> Walk Tall
Dollar Girl -> Call my Name
Best Years of Our Lives -> Was of Something i Said
Only Tears -> All the Glitters

En dan hebben we nog Agnus Dei, ach laat ik t niet te serieus nemen . Ik zag de band tijdens de bijbehorende tour voor t eerst (in Paradiso) en daardoor heeft Liberator toch een klein plekje in mijn hart.

Dat drietje is hier wel op zijn plaats.

Dus je vind 5 nummers goed en de twee aan het einde de beste. Dus eigenlijk stiekem een hele sterke plaat

Dazzler memoreerde het al hierboven, Can i believe you , een b kantje, is een fenomenaal goede track en had natuurlijk op dit album moeten staan, sterker nog als lead single en dat had dit album omhoog getrokken. Echt een geweldig nummer, vintage OMD. Ik vind het jammer dat er behalve Navigator geen andere, latere verzamelaar is die de b kantjes van OMD compileert. Want dit is exact zon band waarvan de b kantjes soms zomaar geniaal zijn.

Navigator concentreerde zich op de b-kantjes die (toen) enkel op vinyl verkrijgbaar waren. De CD singles zijn op discogs nog te vinden. Of hopen op een heruitgave van het album vroeg of laat.

Dit album kwam toevallig (...) bij mij voorbij als aanbeveling en ik klikte er even op. Ik moest toch even erg goed nadenken toen ik Love and Hate You zag staan. Bij die titel denk ik eigenlijk toch vooral aan de banger van Erasure met vrijwel dezelfde titel. Nadat ik m aangeklikt had herkende ik het uiteraard wel weer. Het is pure bubblegumpop maar toch best lekker om zomaar weer eens een keertje te horen.